Ready-made Materials

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բլանկետային դիսպոզիցիաներով կոռուպցիոն հանցագործությունների որակման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ իրավահամեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն իրավական և տեսական խնդիրները, որոնք առաջանում են կոռուպցիոն բնույթի արարքները քրեաիրավական նորմերին համապատասխան որակելիս, հատկապես այն դեպքերում, երբ հանցակազմի տարրերը ամբողջությամբ չեն սահմանվում քրեական օրենսդրության տվյալ նորմում և պահանջում են հղում այլ իրավական ակտերի կամ իրավակարգավորման ոլորտների դրույթներին։ Աշխատանքում բլանկետային դիսպոզիցիաների էությունը դիտարկվում է քրեական իրավունքի համակարգում դրանց կիրառման առանձնահատկությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է այն հանգամանքը, որ նման նորմերի ճիշտ կիրառման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն քրեական օրենսգրքի համապատասխան դրույթը, այլև այն իրավական կանոնները, որոնցով սահմանվում են պաշտոնատար անձանց, պետական ծառայողների կամ այլ համապատասխան սուբյեկտների իրավունքները, պարտականությունները, լիազորությունները և վարքագծի սահմանները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կոռուպցիոն հանցագործությունների իրավական բնութագրումը և դրանց հիմնական տեսակների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման, կաշառքի հետ կապված արարքների, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ այլ ապօրինի գործողությունների և կոռուպցիոն վարքագծի այլ դրսևորումների որակման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցակազմի օբյեկտի, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի, հատուկ սուբյեկտի, պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակի և հանցավոր արարքի ու համապատասխան իրավական պարտականության միջև կապի ճիշտ հաստատմանը։ Իրավահամեմատական ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի Հանրապետության և այլ երկրների քրեական օրենսդրության մոտեցումները՝ բլանկետային նորմերի կառուցման, կոռուպցիոն հանցագործությունների սահմանման և դրանց որակման չափանիշների տեսանկյունից։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր իրավական համակարգերում առկա ընդհանուր սկզբունքները, ինչպես նաև ազգային օրենսդրության առանձնահատկությունները և հնարավոր բացերը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ բլանկետային դիսպոզիցիաների կիրառման ժամանակ իրավական նորմերի մեկնաբանությունը հաճախ էական նշանակություն ունի արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատման համար։ Կարող են ուսումնասիրվել այն դեպքերը, երբ առաջանում են սահմանազատման խնդիրներ կոռուպցիոն հանցագործության և վարչական կամ կարգապահական իրավախախտման միջև, ինչպես նաև տարբեր քրեաիրավական հանցակազմերի միջև։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օրինականության, իրավական որոշակիության և կանխատեսելիության սկզբունքներին, քանի որ բլանկետային նորմերի չափազանց լայն կամ անորոշ ձևակերպումը կարող է բարդացնել անձի արարքի իրավական գնահատումը և առաջացնել իրավակիրառական տարաձայնություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել նաև կոռուպցիոն հանցագործությունների որակման ավելի հստակ չափանիշներ, որոնք թույլ կտան ապահովել քրեական իրավունքի նորմերի միասնական և հետևողական կիրառումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել քրեական օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործմանը, կոռուպցիոն հանցագործությունների ճիշտ սահմանազատմանը, բլանկետային նորմերի մեկնաբանման միասնական մոտեցումների ձևավորմանը և իրավական որոշակիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի կոռուպցիայի դեմ քրեաիրավական պայքարի արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից՝ համադրելով քրեական իրավունքի տեսական դրույթները, ազգային օրենսդրությունը, դատական պրակտիկան և օտարերկրյա իրավական համակարգերի փորձը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դատական նախադեպի էության, իրավական բնույթի և նորմատիվ կարգավորման համակարգում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել դատական նախադեպի՝ որպես իրավական կարգավորման գործիքի առանձնահատկությունները, դրա ձևավորման և կիրառման պայմանները, ինչպես նաև գնահատել դրա նշանակությունը իրավական համակարգի զարգացման և իրավական նորմերի մեկնաբանման գործընթացում։ Աշխատանքում դատական նախադեպը դիտարկվում է որպես դատական գործունեության արդյունքում ձևավորված իրավական դիրքորոշում կամ լուծում, որը հետագայում կարող է ուղղորդող կամ պարտադիր նշանակություն ունենալ համանման իրավական հարաբերությունների կարգավորման և դատական վեճերի լուծման ընթացքում՝ կախված տվյալ իրավական համակարգի առանձնահատկություններից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել դատական նախադեպի պատմական ձևավորման նախադրյալները և դրա զարգացման առանձնահատկությունները տարբեր իրավական ընտանիքներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անգլոսաքսոնական իրավական համակարգում նախադեպային իրավունքի ձևավորմանը, ինչպես նաև մայրցամաքային իրավական համակարգերում դատական պրակտիկայի և դատարանների իրավական դիրքորոշումների ազդեցությանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դատական նախադեպի և օրենքի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող է վերլուծվել այն հարցը, թե ինչպես է դատարանը մեկնաբանում գործող իրավական նորմերը, լրացնում իրավական կարգավորման բացերը և ձևավորում այնպիսի դիրքորոշումներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ հետագա իրավակիրառ պրակտիկայի վրա։ Այս համատեքստում կարևորվում են իրավական որոշակիության, կանխատեսելիության, իրավահավասարության և արդարադատության արդյունավետության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել դատական նախադեպի տեսակներին, դրա կիրառման սահմաններին և նախադեպային դիրքորոշման փոփոխության կամ վերանայման հնարավորություններին։ Կարևոր է նաև դատական նախադեպի և իրավական մեկնաբանության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ բարձրագույն դատական ատյանների որոշումները կարող են էական դեր ունենալ օրենքների և այլ իրավական ակտերի միասնական կիրառման ապահովման գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր երկրների փորձին և միջազգային դատական մարմինների պրակտիկային՝ համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտելով դատական որոշումների իրավական նշանակության տարբեր մոդելները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում դատական պրակտիկայի դերին, հատկապես բարձրագույն դատական ատյանների և սահմանադրական արդարադատության մարմնի իրավական դիրքորոշումների նշանակությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև դատական նախադեպի կիրառման առավելություններն ու հնարավոր սահմանափակումները։ Դրա առավելություններից կարող են լինել իրավական նորմերի ճկուն մեկնաբանությունը, իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականության ապահովումը, իրավական բացերի հաղթահարումը և նոր հասարակական հարաբերություններին իրավունքի արագ հարմարվելու հնարավորությունը։ Միաժամանակ կարող են քննարկվել դատական իշխանության կողմից իրավաստեղծ գործունեության սահմանների, իշխանությունների տարանջատման և դատական հայեցողության շրջանակների վերաբերյալ տեսական ու գործնական խնդիրները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել դատական նախադեպի իրավական բնույթի առավել հստակ ընկալմանը, դրա տեղին ու սահմաններին նորմատիվ կարգավորման համակարգում և դատարանների իրավական դիրքորոշումների դերի գնահատմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և իրավունքի տեսության ու դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է հայ տպագրության պատմությանն ու դրա վերաբերյալ գրականության համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով հայերեն տպագիր ժառանգության, գրահրատարակչության և մատենագիտական աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է ընթերցողին և հետազոտողին տրամադրել հայ տպագրությանն առնչվող հրատարակությունների կանոնակարգված ցանկ, որը կարող է ծառայել որպես կարևոր կողմնորոշիչ հայ գրքի, տպագրության և հրատարակչական գործի պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Նման մատենագիտական տարեգիրքը կարող է ներառել տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, պարբերականների, ժողովածուների, գիտական աշխատությունների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ մատենագիտական նկարագրություններ՝ ներկայացնելով դրանց հեղինակներին, վերնագրերը, հրատարակության վայրը, տպարանը կամ հրատարակչությունը, հրատարակության թվականը և այլ համապատասխան տվյալներ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունը տեղեկատվության համակարգումն ու դասակարգումն է, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել հայ տպագրական մշակույթի զարգացման փուլերին և բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների հրատարակչական գործունեության առանձնահատկությունները։ Մատենագիտական նյութերը կարող են ընդգրկել ինչպես Հայաստանի տարածքում, այնպես էլ հայկական գաղթօջախներում և աշխարհի տարբեր քաղաքներում լույս տեսած հայերեն կամ հայագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր է հայ տպագրության աշխարհագրության ուսումնասիրության համար, քանի որ հայ գիրքը դարերի ընթացքում ստեղծվել և տարածվել է բազմաթիվ մշակութային կենտրոններում։ Ցանկում ընդգրկված նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական տպարանների գործունեությունը, գրահրատարակության զարգացման ընթացքը, տարբեր հեղինակների և հրատարակիչների ներդրումը, ինչպես նաև հայ գրքի տարածման ու պահպանման պատմությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև հայ մատենագրության և գրքի պատմության աղբյուրագիտական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ մատենագիտական նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել կոնկրետ հրատարակություններ և դրանց հիման վրա կատարել հետագա հետազոտություններ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ պարբերական հրատարակությունների, պատմագիտական, գրականագիտական, լեզվաբանական, մշակութաբանական և այլ բնույթի աշխատությունների ընդգրկումը, քանի որ դրանք լրացնում են հայ տպագիր ժառանգության ընդհանուր պատկերը։ Հրատարակության համակարգված կառուցվածքը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ նյութերի որոնման և ընտրության գործընթացում՝ այն դարձնելով գործնական նշանակություն ունեցող տեղեկատու աղբյուր։ Այն կարող է օգտագործվել գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքներում, գիտական հետազոտություններում, գրքի պատմության դասավանդման ընթացքում և հայ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տարբեր ուղղություններում։ Ընդհանուր առմամբ, այս տարեգիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայ տպագրական ժառանգության փաստագրման, համակարգման և պահպանման համար՝ միաժամանակ ապահովելով հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների և ընթերցողների համար անհրաժեշտ մատենագիտական կողմնորոշիչ նյութ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Աշտարակի տարածաշրջանի կայուն ճարտարապետաքաղաքաշինական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածաշրջանի տարածական, բնական, պատմամշակութային և սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոխազդեցությունը և դրանց հիման վրա հիմնավորել կայուն ճարտարապետաքաղաքաշինական զարգացման հիմնական սկզբունքներն ու ուղղությունները։ Աշխատանքում տարածաշրջանի կառուցապատված միջավայրը դիտարկվում է որպես բնական լանդշաֆտի, բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների, պատմական ժառանգության և ժամանակակից տնտեսական գործունեության փոխկապակցված համակարգ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Աշտարակի տարածաշրջանի աշխարհագրական դիրքին, ռելիեֆին, կլիմայական պայմաններին, ջրային և հողային ռեսուրսներին, բնական լանդշաֆտներին և դրանց ազդեցությանը բնակավայրերի տարածական կառուցվածքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնակավայրերի պատմական և ժամանակակից պլանավորման կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել բնակավայրերի տարածական ընդլայնման օրինաչափությունները, կենտրոնների և հասարակական տարածքների կազմակերպումը, բնակելի և արտադրական գոտիների փոխհարաբերությունները, տրանսպորտային և հետիոտնային կապերը, կանաչ տարածքները և ինժեներական ենթակառուցվածքները։ Կայուն քաղաքաշինության տեսանկյունից կարևոր է գնահատել կառուցապատման ինտենսիվության, հողօգտագործման արդյունավետության և բնական միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությանը՝ ուսումնասիրելով պատմական բնակավայրերի կառուցվածքը, ավանդական ճարտարապետական ձևերը, հուշարձանները և դրանց ընդգրկումը ժամանակակից տարածական զարգացման համակարգում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս մշակութային ժառանգության պահպանությունը համադրել ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջների և համայնքների զարգացման անհրաժեշտությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, էներգաարդյունավետ շինարարությանը, տեղական շինանյութերի կիրառմանը, կլիմայական պայմաններին համապատասխան ճարտարապետական լուծումներին և շրջակա միջավայրի վրա կառուցապատման ազդեցության նվազեցմանը։ Տարածաշրջանի կայուն զարգացման կարևոր բաղադրիչ կարող են լինել նաև գյուղատնտեսական տարածքների պահպանումը, զբոսաշրջային ներուժի օգտագործումը, կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացումը և բնակավայրերի միջև ֆունկցիոնալ կապերի կատարելագործումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել տարածքային զարգացման սցենարներ և քաղաքաշինական առաջարկություններ, որոնք միաժամանակ հաշվի են առնում բնակչության սոցիալական կարիքները, տնտեսական զարգացման հնարավորությունները, բնապահպանական սահմանափակումները և ճարտարապետական ժառանգության պահպանության պահանջները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառվել Աշտարակի տարածաշրջանի տարածքային պլանավորման, բնակավայրերի գլխավոր հատակագծերի և զարգացման ծրագրերի մշակման, նոր կառուցապատման կազմակերպման, պատմական միջավայրի պահպանության և բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման գործընթացներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևոր է տարածաշրջանի համար այնպիսի ճարտարապետաքաղաքաշինական զարգացման մոդելի ձևավորման տեսանկյունից, որը կապահովի տարածքի տնտեսական և սոցիալական առաջընթացը՝ միաժամանակ պահպանելով բնական լանդշաֆտը, պատմամշակութային ինքնատիպությունը և բնակավայրերի երկարաժամկետ կենսունակությունը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ալկոհոլային խմիչքների շուկայի ձևավորման, զարգացման և մրցակցային միջավայրի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տվյալ շուկայի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, մրցակցության վրա ազդող տնտեսական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև շուկայի արդյունավետ կազմակերպման և կարգավորման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ալկոհոլային խմիչքների տարբեր հատվածները՝ գինու, կոնյակի և բրենդիի, օղու, գարեջրի և այլ արտադրատեսակների շուկաները՝ հաշվի առնելով դրանց արտադրության, իրացման, ներմուծման և արտահանման առանձնահատկությունները։ ՀՀ ալկոհոլային խմիչքների ոլորտի վերաբերյալ հետազոտություններում շեշտադրվում են արտադրության կառուցվածքը, արտահանման հնարավորությունները, շուկայի զարգացման միտումները և առանձին արտադրատեսակների մրցակցային պայմանները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է շուկայի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը և տնտեսավարող սուբյեկտների միջև մրցակցության մակարդակի գնահատումը։ Մասնագիտական ուսումնասիրությունները, մասնավորապես հայկական գինու շուկայի օրինակով, ցույց են տվել, որ որոշ հատվածներում մրցակցությունը կարող է սահմանափակված լինել և շուկան ունենալ օլիգոպոլիստական բնույթ, ինչը կարևոր է մրցակցային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել շուկա մուտք գործելու խոչընդոտները, արտադրության ծավալները, ընկերությունների շուկայական մասնաբաժինները, գնագոյացման առանձնահատկությունները, ապրանքանիշերի ազդեցությունը, սպառողների նախասիրությունները և տեղական ու ներմուծվող արտադրանքի միջև մրցակցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կարգավորման ազդեցությանը մրցակցային միջավայրի ձևավորման վրա։ Ալկոհոլային խմիչքների արտադրության որոշ տեսակներ ՀՀ-ում ենթակա են հատուկ կարգավորման, իսկ ոլորտում գործում են արտադրության և իրացման նկատմամբ սահմանված իրավական ու վարչական պահանջներ։ Այս պայմաններում պետական քաղաքականությունը կարող է միաժամանակ հետապնդել շուկայի կարգավորման, հարկային եկամուտների ապահովման, արտադրանքի որակի վերահսկողության և մրցակցային միջավայրի պահպանման նպատակներ։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև հարկային քաղաքականության ազդեցությունը մրցակցության վրա, քանի որ հարկային բեռի և դրա կիրառման մեխանիզմների տարբերությունները կարող են անդրադառնալ արտադրողների ծախսերի, վերջնական գների և շուկայում մրցակցելու հնարավորությունների վրա։ ՀՀ-ում սպիրտային խմիչքների շուկաների մրցակցային պայմանների վերաբերյալ ուսումնասիրություններում հենց հարկման մեթոդաբանությունն է դիտարկվել որպես մրցակցային միջավայրի վրա ազդող կարևոր գործոն։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է տեղական արտադրության և արտաքին առևտրի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ ՀՀ ալկոհոլային խմիչքների ոլորտի համար արտահանումը կարող է ունենալ առանձնահատուկ տնտեսական նշանակություն՝ նպաստելով արտադրության ընդլայնմանը, արտաքին շուկաների յուրացմանը և ոլորտի միջազգային մրցունակության բարձրացմանը։ Միաժամանակ ներմուծվող արտադրանքի առկայությունը ներքին շուկայում ձևավորում է լրացուցիչ մրցակցային ճնշում և արտադրողներին դրդում է կատարելագործել արտադրանքի որակը, տեսականին, գնային քաղաքականությունը և շուկայավարման մեխանիզմները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են մշակվել նաև շուկայի մրցակցային միջավայրի բարելավման առաջարկություններ՝ ուղղված նոր մասնակիցների մուտքի հնարավորությունների ընդլայնմանը, անբարեխիղճ մրցակցության սահմանափակմանը, շուկայի թափանցիկության բարձրացմանը, հավասար մրցակցային պայմանների ապահովմանը և տեղական արտադրողների արդյունավետության բարձրացմանը։ Այս համատեքստում կարևոր է նաև սպառողների շահերի պաշտպանությունը և արտադրանքի որակի ու մակնշման նկատմամբ վերահսկողությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ՀՀ ալկոհոլային խմիչքների շուկայի տնտեսական կառուցվածքի, մրցակցային հարաբերությունների և պետական կարգավորման փոխազդեցության ուսումնասիրության համար՝ առաջարկելով շուկայի զարգացման և մրցակցային միջավայրի կատարելագործման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ մոտեցումներ։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է դպրոցում և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում քիմիա առարկայի նկատմամբ սովորողների անձնային դրական վերաբերմունքի ձևավորման դիդակտիկական համակարգի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մանկավարժական և դիդակտիկական պայմանները, մեթոդներն ու միջոցները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է բարձրացնել սովորողների հետաքրքրվածությունը քիմիայի նկատմամբ, ձևավորել առարկայի ուսումնասիրման դրական մոտիվացիա և նպաստել գիտելիքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի զարգացմանը։ Աշխատանքում քիմիայի ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես սովորողի անձնային զարգացման, ճանաչողական ակտիվության և ինքնուրույն մտածողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են պայմանավորել սովորողների վերաբերմունքը քիմիայի նկատմամբ՝ առարկայի բովանդակության մատչելիությունը, ուսուցման մեթոդների բազմազանությունը, փորձարարական գործունեությունը, ուսուցչի կամ դասախոսի մանկավարժական մոտեցումները, սովորողի ակտիվ մասնակցությունը և քիմիական գիտելիքների կապը առօրյա կյանքի ու մասնագիտական գործունեության հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սովորողների հետաքրքրությունների, ուսումնական մոտիվացիայի և արժեքային վերաբերմունքի ձևավորման առանձնահատկությունները տարբեր կրթական մակարդակներում։ Դիդակտիկական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից կարող են լինել խնդրահարույց ուսուցումը, հետազոտական և փորձարարական առաջադրանքները, գործնական աշխատանքները, խմբային և անհատական գործունեությունը, ուսուցման տեղեկատվական ու ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառումը։ Այս մեթոդների նպատակն է սովորողին դարձնել ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից՝ հնարավորություն տալով ոչ միայն յուրացնել տեսական նյութը, այլև ինքնուրույն բացահայտել քիմիական երևույթների պատճառահետևանքային կապերը և դրանց կիրառական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև քիմիայի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման չափանիշների, ցուցանիշների և մակարդակների սահմանում, ինչպես նաև դրանց գնահատման համապատասխան մեթոդների մշակում։ Կարևոր ուղղություն է դպրոցական և բուհական կրթության միջև շարունակականության ապահովումը, քանի որ քիմիայի նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքը կարող է փոփոխվել կրթական տարբեր աստիճաններում՝ կախված սովորողի տարիքից, հետաքրքրություններից, մասնագիտական կողմնորոշումից և ուսումնական միջավայրից։ Հետազոտության փորձարարական հատվածում կարող են համեմատվել ավանդական և առաջարկվող դիդակտիկական մոտեցումների կիրառման արդյունքները՝ պարզելու համար դրանց ազդեցությունը սովորողների հետաքրքրվածության, ուսումնական ակտիվության, առարկայական առաջադիմության և քիմիայի նկատմամբ ընդհանուր վերաբերմունքի վրա։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ քիմիայի ուսուցման բովանդակության և մեթոդների կատարելագործման, սովորողների ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացման և կրթական գործընթացում անձնային ուղղվածության ուժեղացման համար։ Մշակված դիդակտիկական համակարգը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ հանրակրթական դպրոցների և բուհերի համար՝ նպաստելով քիմիայի նկատմամբ կայուն հետաքրքրության ձևավորմանը, գիտական մտածողության զարգացմանը և սովորողների՝ բնագիտական առարկաների նկատմամբ առավել դրական ու գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է իրավաբանական անձանց՝ որպես վարչական պատասխանատվության սուբյեկտների իրավական կարգավիճակի և պատասխանատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն իրավական հիմքերը և պայմանները, որոնց առկայության դեպքում կազմակերպությունը կարող է ենթարկվել վարչական պատասխանատվության, ինչպես նաև ուսումնասիրել իրավաբանական անձանց նկատմամբ կիրառվող պատասխանատվության միջոցների առանձնահատկությունները։ Աշխատանքի շրջանակում վարչական պատասխանատվությունը դիտարկվում է որպես պետական իրավական ներգործության միջոց, որի նպատակն է կանխել և արձագանքել օրենքով սահմանված վարչական իրավախախտումներին, ապահովել իրավական նորմերի պահպանումը և նպաստել իրավակարգի պաշտպանությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավաբանական անձի՝ որպես իրավունքի ինքնուրույն սուբյեկտի առանձնահատկություններին և այն հարցին, թե ինչպես է կազմակերպության գործողությունը կամ անգործությունը հանգեցնում վարչական պատասխանատվության։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել իրավաբանական անձի մեղավորության, պատասխանատվության առաջացման հիմքերի, իրավախախտման կազմի և կազմակերպության գործողությունների համար պատասխանատվության վերագրման իրավական չափանիշները։ Կարևոր ուղղություն է նաև իրավաբանական անձանց և նրանց պաշտոնատար անձանց պատասխանատվության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել այն դեպքերը, երբ նույն իրավախախտման շրջանակում պատասխանատվություն կարող է առաջանալ ինչպես կազմակերպության, այնպես էլ դրա ղեկավարի կամ այլ պատասխանատու պաշտոնատար անձի համար՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր սուբյեկտի իրավական կարգավիճակը և վարքագիծը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վարչական տույժերի տեսակներին, դրանց նշանակման կարգին, չափորոշիչներին և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ գործերի քննության ընթացակարգը, իրավաբանական անձի դատավարական իրավունքներն ու պարտականությունները, ապացուցման հարցերը, վարչական ակտերի բողոքարկման հնարավորությունները և դատական պաշտպանության մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել տարբեր իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծությունը՝ իրավաբանական անձանց վարչական պատասխանատվության վերաբերյալ ընդհանուր մոտեցումները և ազգային օրենսդրության առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսության տարբեր ոլորտներում կազմակերպությունների կողմից թույլ տրվող իրավախախտումների առանձնահատկություններին, այդ թվում՝ տնտեսական գործունեության, հարկային հարաբերությունների, բնապահպանության, մրցակցության, աշխատանքի պաշտպանության և այլ ոլորտներում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են ուղղված լինել իրավաբանական անձանց վարչական պատասխանատվության իրավական հիմքերի հստակեցմանը, պատասխանատվության կիրառման միասնական պրակտիկայի ձևավորմանը, կազմակերպությունների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության արդյունավետության բարձրացմանը և վարչական օրենսդրության կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, կազմակերպությունների ղեկավարների, իրավաբանական ծառայությունների մասնագետների, ինչպես նաև վարչական իրավունքի և իրավաբանական անձանց պատասխանատվության հարցերով զբաղվող հետազոտողների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության շրջանակներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ներդրումային գործընթացների զարգացմանը խոչընդոտող տնտեսական, ֆինանսական, ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական խնդիրները և ուսումնասիրել պետական ու մասնավոր հատվածների համագործակցության միջոցով դրանց հաղթահարման հնարավորությունները։ Աշխատանքում ներդրումային քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես տնտեսական զարգացման կարևոր գործիք, որի արդյունավետ իրականացումը կարող է նպաստել կապիտալի ներգրավմանը, արտադրության ընդլայնմանը, նոր աշխատատեղերի ստեղծմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և տնտեսության մրցունակության բարձրացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության և մասնավոր հատվածի շահերի համադրմանը, քանի որ խոշոր և երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի իրականացումը հաճախ պահանջում է ինչպես մասնավոր կապիտալի, այնպես էլ պետական աջակցության և կարգավորման համատեղ կիրառում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության տարբեր ձևերը, այդ թվում՝ համատեղ ներդրումային ծրագրերը, հանրային ենթակառուցվածքների ֆինանսավորումը, պետական և մասնավոր ռեսուրսների համաֆինանսավորումը, արտոնությունների տրամադրումը և ներդրումային ռիսկերի բաշխման մեխանիզմները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ՀՀ ներդրումային միջավայրի գնահատումը՝ հաշվի առնելով իրավական և ինստիտուցիոնալ դաշտը, ֆինանսական շուկայի զարգացվածությունը, ներդրողների պաշտպանության մակարդակը, հարկային պայմանները, վարչարարական գործընթացները և տնտեսական կանխատեսելիությունը։ Կարող են վերլուծվել նաև օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման խնդիրները, ներքին ներդրումային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը և մասնավոր հատվածի մասնակցությունը երկրի ռազմավարական նշանակություն ունեցող ծրագրերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմներին, պետական երաշխիքների կիրառմանը, ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցմանը և ներդրումային նախագծերի գնահատման ու ընտրության չափանիշների կատարելագործմանը։ Պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության արդյունավետ համակարգը կարող է հնարավորություն տալ մասնավոր կապիտալը ուղղորդել այն ոլորտներ, որոնք ունեն բարձր տնտեսական կամ սոցիալական նշանակություն, սակայն պահանջում են մեծածավալ և երկարաժամկետ ներդրումներ։ Այդպիսի ոլորտների շարքում կարող են դիտարկվել տրանսպորտային և էներգետիկ ենթակառուցվածքները, ջրային տնտեսությունը, առողջապահությունը, կրթությունը, զբոսաշրջությունը, արդյունաբերությունը և նորարարական գործունեությունը։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել ներդրումային գործընթացների վիճակագրական և համեմատական վերլուծության, տնտեսական արդյունավետության գնահատման, ռիսկերի գնահատման և տարբեր երկրների փորձի ուսումնասիրության մեթոդներ։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել ՀՀ ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ՝ ներդրումային միջավայրի բարելավում, պետական աջակցության թիրախավորում, մասնավոր կապիտալի ներգրավման նոր մեխանիզմների զարգացում, համագործակցության պայմանագրային և իրավական հիմքերի հստակեցում, ռիսկերի արդարացի բաշխում և ներդրումային ծրագրերի կառավարման արդյունավետության բարձրացում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ՀՀ տնտեսական քաղաքականության մշակման, ներդրումային ծրագրերի պլանավորման, հանրային ենթակառուցվածքների զարգացման և պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործման համար՝ նպաստելով կայուն տնտեսական աճի և ներդրումային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վաղ մանկական աուտիզմով երեխաների հաղորդակցման գործընթացում լոգոպեդական աշխատանքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն դժվարությունները, որոնք կարող են հանդիպել աուտիզմի սպեկտրի խանգարումներով երեխաների հաղորդակցական զարգացման ընթացքում, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց հաղթահարմանն ուղղված լոգոպեդական աշխատանքի արդյունավետ մոտեցումները։ Աշխատանքի շրջանակում հաղորդակցությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես խոսքի և լեզվի ձևավորման գործընթաց, այլև որպես սոցիալական փոխազդեցության, կարիքների արտահայտման, ուշադրության համատեղ ուղղման, դիմացինին արձագանքելու և հաղորդակցական նախաձեռնություն ցուցաբերելու կարողությունների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ տարիքում խոսքի զարգացման առանձնահատկություններին, քանի որ հենց այս փուլում նպատակային և համակարգված մասնագիտական աջակցությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման գործում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել խոսքի ուշացման, սահմանափակ բառապաշարի, խոսքային նախաձեռնության դժվարությունների, ոչ խոսքային հաղորդակցության առանձնահատկությունների, ժեստերի և դիմախաղի օգտագործման, ինչպես նաև խոսքի սոցիալական կիրառման խնդիրները։ Լոգոպեդական աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից է երեխայի անհատական հաղորդակցական հնարավորությունների նախնական գնահատումը և դրա հիման վրա անհատականացված միջամտության ծրագրի մշակումը։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել խաղային գործունեության, տեսողական նյութերի, կրկնության, մոդելավորման և այլ տարիքին համապատասխան մեթոդների կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև ծնողների և մասնագետների համագործակցությունը, քանի որ հաղորդակցական հմտությունների զարգացումը առավել արդյունավետ է, երբ լոգոպեդական աշխատանքը շարունակականորեն ամրապնդվում է երեխայի առօրյա միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել լոգոպեդի, հոգեբանի, հատուկ մանկավարժի և ընտանիքի համատեղ աշխատանքի հնարավորությունները՝ երեխայի հաղորդակցական զարգացման համար միասնական և հետևողական միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել վաղ մանկական աուտիզմով երեխաների հաղորդակցական կարիքների առավել ամբողջական գնահատմանը, լոգոպեդական միջամտությունների անհատականացմանը և վաղ աջակցության ծրագրերի կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լոգոպեդների, հատուկ մանկավարժների, հոգեբանների, նախադպրոցական կրթության մասնագետների և ծնողների համար՝ որպես տվյալ խմբի երեխաների հաղորդակցական զարգացմանն ուղղված մասնագիտական աշխատանքի տեսական և գործնական հիմք։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ինովացիոն գործունեության կազմակերպման ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նորարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման և արդյունավետ օգտագործման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև առաջարկել դրանց լուծման և ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ ՀՀ օրենսդրությամբ ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրների շարքում նախատեսվում են պետական բյուջեի միջոցները, ինովացիոն գործունեության սուբյեկտների սեփական միջոցները, տեղական և օտարերկրյա ներդրողների ու միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների միջոցները, ինչպես նաև վենչուրային հիմնադրամների ֆինանսավորումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինովացիոն նախագծերի ֆինանսավորման տարբեր փուլերը՝ գիտական գաղափարի ձևավորումից և հետազոտական աշխատանքներից մինչև փորձնական մշակում, արտադրության կազմակերպում, տեխնոլոգիական ներդրում և նոր արտադրանքի կամ ծառայության շուկայականացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ինովացիոն նախագծերը սովորաբար բնութագրվում են բարձր անորոշությամբ և ռիսկայնությամբ, ինչի պատճառով դրանց ֆինանսավորումը կարող է դժվար լինել ավանդական վարկային և ներդրումային մեխանիզմների միջոցով։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է պետական աջակցության դերը՝ դրամաշնորհների, համաֆինանսավորման, երաշխիքների, հարկային և այլ տնտեսական խթանների կիրառման միջոցով։ ՀՀ օրենսդրությունը պետական աջակցության ուղղությունների շարքում ներառում է նաև վենչուրային և ներդրումային հիմնադրամների ձևավորման, ֆինանսական ու ներդրումային աջակցության, ինչպես նաև ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական համակարգի տարբեր օղակների՝ առևտրային բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և արժեթղթերի շուկայի հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ ինովացիոն նախագծերին երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ ուղղելու տեսանկյունից։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ կատարված հետազոտությունները շեշտադրում են «երկար փողերի» օգտագործման, ներդրումային ռեսուրսների առավել արդյունավետ ուղղորդման և ֆինանսավորման հասանելիության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախնական կամ «seed» ֆինանսավորման պակասը, մասնավոր ներդրողների սահմանափակ ակտիվությունը, վենչուրային կապիտալի շուկայի զարգացման խնդիրները, գիտության և բիզնեսի միջև կապերի ոչ բավարար մակարդակը և ինովացիոն ենթակառուցվածքների ֆինանսական ապահովվածության հարցերը։ Այս խնդիրները կարևոր են հատկապես այն փուլերում, երբ նորարարական գաղափարը դեռևս չունի կայացած շուկա կամ բավարար եկամտաբերության պատմություն և, հետևաբար, դժվարությամբ է ներգրավում ավանդական ֆինանսավորում։ ՀՀ-ում ինովացիոն համակարգի զարգացման վերաբերյալ պետական ծրագրերում նույնպես ընդգծվել են մասնավոր կապիտալի ներգրավումը, համաֆինանսավորման սկզբունքի կիրառումը, ինովացիոն ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմների զարգացումը և ֆինանսավորման աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկատվական համակարգերի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև պետական և պետական մասնակցությամբ ընկերությունների ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հնարավորությունները, արժեթղթերի շուկայի օգտագործումը և ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման այլընտրանքային գործիքները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել ՀՀ-ում ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման ավելի բազմազան և կայուն համակարգի ձևավորմանը՝ պետական աջակցության և մասնավոր կապիտալի արդյունավետ համադրման, վենչուրային ֆինանսավորման ընդլայնման, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման և ֆինանսական ռեսուրսների նպատակային բաշխման միջոցով։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ ինովացիոն գործունեության ֆինանսական միջավայրի բարելավումը կարող է նպաստել տեխնոլոգիական զարգացմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրության ընդլայնմանը, ընկերությունների մրցունակության բարձրացմանը և Հայաստանի տնտեսության երկարաժամկետ կառուցվածքային զարգացմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հանրային ծառայողների հոգեկան աշխատունակության կարգավորման նպատակով տեսաձայնային ներազդման մեթոդի արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը վերաբերում է այն հոգեբանական մեխանիզմների բացահայտմանը, որոնց միջոցով նպատակային տեսողական և լսողական ազդակների կիրառումը կարող է նպաստել մարդու հոգեկան վիճակի, ուշադրության, աշխատունակության և գործունեության արդյունավետության կարգավորմանը։ Աշխատանքը պաշտպանվել է 2019 թվականին՝ Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, ընդհանուր հոգեբանության, հոգեբանության տեսության և պատմության ու անձի հոգեբանության մասնագիտությամբ։ Հետազոտության շրջանակում հանրային ծառայողի աշխատանքային գործունեությունը դիտարկվում է որպես բարձր պատասխանատվություն, ուշադրության կենտրոնացում և հոգեկան ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում պահանջող մասնագիտական գործընթաց։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում են հոգեկան աշխատունակության վրա ազդող գործոնները, հոգնածության և լարվածության առաջացման հնարավոր պատճառները, ուշադրության կայունությունը, հուզական վիճակի կարգավորումը և արդյունավետ աշխատանքային գործունեության պահպանման պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տեսաձայնային ներազդմանը՝ որպես հոգեբանական ազդեցության մեթոդի, որի միջոցով հնարավոր է նպատակային կերպով ներգործել անձի հոգեկան վիճակի և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մեթոդի տեսական հիմնավորումը, դրա կիրառման պայմանների սահմանումը, փորձարարական ուսումնասիրության իրականացումը և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծությունը։ Արդյունավետության գնահատման համար կարող են դիտարկվել ուշադրության, աշխատունակության, հոգեկան լարվածության, հուզական կայունության և այլ հոգեբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև հանրային ծառայության առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ ծառայողի գործունեության արդյունավետությունը կապված է ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների և հմտությունների, այլև հոգեբանական պատրաստվածության և կայունության հետ։ Այս թեմայի վերաբերյալ հայկական հոգեբանական հետազոտություններում նույնպես ընդգծվում է հանրային ծառայողների հոգեբանական պատրաստվածության, գնահատման և հոգեբանական աջակցության նշանակությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հանրային կառավարման համակարգում աշխատակիցների հոգեբանական ապահովման, աշխատանքային արդյունավետության պահպանման, հոգեկան ծանրաբեռնվածության կառավարման և մասնագիտական գործունեության համար բարենպաստ հոգեբանական պայմանների ձևավորման գործում։

Այս հրատարակությունը 1969 թվականի հունվար, փետրվար և մարտ ամիսներին վերաբերող նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի թեմատիկ օրացույց-տեղեկատու է։ Այն կազմված է որպես տեղեկատվական և մատենագիտական գործիք՝ տարվա առաջին երեք ամիսների ընթացքում նշվող պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և այլ կարևոր իրադարձությունների ու տարեդարձերի վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ տրամադրելու նպատակով։ Նման օրացույցները սովորաբար ներառում են նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցներ, պատմական իրադարձությունների տարեդարձեր, պետական և հասարակական նշանակության ամսաթվեր, ինչպես նաև գրականության, արվեստի, գիտության և մշակույթի բնագավառներում կարևոր հոբելյաններ։ Հրատարակությունը կարող էր ծառայել գրադարանների, մշակութային հաստատությունների, դպրոցների, ակումբների, մամուլի և այլ կազմակերպությունների համար՝ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, թեմատիկ երեկոների, դասախոսությունների և գրական-մշակութային նախաձեռնությունների նախապատրաստման ժամանակ։ Աշխատանքի կառուցվածքը ժամանակագրական բնույթ ունի․ նյութը դասավորված է հունվար, փետրվար և մարտ ամիսների կտրվածքով, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ գտնել տվյալ ամսաթվին կամ օրվան համապատասխանող հիշարժան իրադարձությունները։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի ներքո կարող են ներկայացվել համապատասխան անձի, իրադարձության կամ տարեդարձի մասին համառոտ տեղեկություններ և լրացուցիչ մատենագիտական տվյալներ, որոնք ընթերցողին ուղղորդում են թեմային վերաբերող գրականության կամ այլ աղբյուրների։ Այսպիսի հրատարակությունը կարևոր է նաև 1960-ականների վերջի մշակութային և տեղեկատվական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է այն ժամանակաշրջանում հանրային կրթության, մշակութային դաստիարակության և պատմական հիշողության կազմակերպման առաջնահերթությունները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել հատկապես գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակույթի պատմության և խորհրդային շրջանի տեղեկատվական-մշակութային աշխատանքի ուսումնասիրության համար՝ միաժամանակ հանդես գալով որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հիշարժան ամսաթվերի և հասարակական-մշակութային օրակարգի փաստագրական աղբյուր։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Արաքսի ավազանի գետերի էքստրեմալ ելքերի հաշվարկին և դրանց հետ կապված ռիսկերի գնահատմանը։ Թեման վերաբերում է այն հիդրոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությանը, որոնց ժամանակ գետերում դիտվում են սովորականից զգալիորեն բարձր կամ ցածր ջրի ելքեր, և դրանց հնարավոր ազդեցությանը բնակավայրերի, ենթակառուցվածքների, գյուղատնտեսության ու ջրային էկոհամակարգերի վրա։ Աշխատանքը 2014 թվականին պաշտպանված աշխարհագրական գիտությունների թեկնածուական հետազոտություն է՝ Երևանի պետական համալսարանի շրջանակում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Արաքսի ավազանի գետերի հիդրոլոգիական դիտարկումների և բազմամյա տվյալների վերլուծությունը՝ գետային հոսքի ծայրահեղ արժեքների կրկնելիությունը, փոփոխականությունը և տարածական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Արաքսի ավազանը Հայաստանի ջրային համակարգի առանցքային հատվածներից է․ Հայաստանի տարածքի մոտ 76%-ը պատկանում է Արաքսի ավազանին, իսկ Արաքսը Հայաստանի տարածքում անցնում է շուրջ 192 կմ՝ ունենալով մոտ 22,560 կմ² ջրահավաք տարածք։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գետերի բացարձակ առավելագույն և նվազագույն ելքերը, դրանց ձևավորման բնական և մարդածին գործոնները, ինչպես նաև ծայրահեղ հոսքերի ժամանակային փոփոխությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի գարնանային վարարումների, տեղատարափ տեղումների, ձնհալի և այլ հիդրոօդերևութաբանական գործընթացների ազդեցության գնահատումը գետային հոսքի վրա։ Արաքսի ավազանի գետերի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ծայրահեղ հոսքերի ձևավորման վրա կարող են միաժամանակ ազդել ինչպես բնական, այնպես էլ մարդածին գործոնները, իսկ տարբեր գետերում առավելագույն և նվազագույն հոսքերի փոփոխության միտումները կարող են էապես տարբերվել։ Ռիսկի գնահատման բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս հիդրոլոգիական ծայրահեղ երևույթները կապել դրանց հնարավոր հետևանքների հետ՝ գնահատելով ջրհեղեղների, գետային վարարումների, ջրային ռեսուրսների պակասի և այլ վտանգների նկատմամբ տարածքների խոցելիությունը։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Հայաստանի գետերին բնորոշ են սեզոնային հոսքի զգալի տատանումները՝ գարնանային վարարումներ և ամռանը համեմատաբար ցածր ջրայնություն։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական հիդրոլոգիական մեթոդներ, հավանականությունների տեսություն, էքստրեմալ արժեքների շարքերի վերլուծություն, կրկնելիության ժամանակաշրջանների գնահատում և ռիսկի քանակական գնահատման մեթոդներ։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրհեղեղների և վարարումների կանխատեսման ու ռիսկի նվազեցման, ջրային ռեսուրսների կառավարման, հիդրոտեխնիկական կառույցների նախագծման և բնակավայրերի տարածական պլանավորման համար։ Թեմայի արդիականությունը պահպանվում է նաև կլիմայի փոփոխության պայմաններում, քանի որ ջերմաստիճանի և տեղումների փոփոխությունները կարող են ազդել գետային հոսքի ռեժիմի և ծայրահեղ հիդրոլոգիական երևույթների բնույթի վրա։

Այս հրատարակությունը գրականության հանձնարարական ցանկ է, որը կազմվել է «Որակ և արդյունավետություն» թեմատիկ ուղղությամբ և կապված է հնգամյա ժամանակահատվածի հիմնական խնդիրների ու առաջնահերթությունների հետ։ Այն ունի տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթ և նպատակ ունի ընթերցողին, մասնագետներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և համապատասխան ոլորտներով հետաքրքրվող անձանց կողմնորոշել տվյալ թեմային վերաբերող գրականության մեջ։ Հրատարակության հիմնական արժեքը ոչ միայն առանձին գրքերի կամ հրապարակումների թվարկումն է, այլև դրանց համակարգված ներկայացումը՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել արտադրության որակի բարձրացման, աշխատանքի արդյունավետության, կառավարման կատարելագործման, ռեսուրսների խնայողության և տնտեսական գործունեության կազմակերպման հետ կապված նյութեր։ Ցանկում ընդգրկված գրականությունը կարող է անդրադառնալ արտադրական գործընթացների կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրանքի որակի վերահսկողությանը, տեխնիկական առաջընթացին, կազմակերպության կառավարման արդյունավետությանը և սահմանափակ ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Խորհրդային շրջանի հնգամյա պլանավորման համատեքստում «որակ» և «արդյունավետություն» հասկացությունները սերտորեն կապված էին արտադրության տեխնիկական վերազինման, աշխատանքի արտադրողականության աճի, արտադրական ծախսերի նվազեցման և պլանային ցուցանիշների կատարման հետ։ Այդ պատճառով հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես սկզբնաղբյուր՝ ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական մտածողությունը, արտադրության կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումները և պետական տնտեսական առաջնահերթությունների արտացոլումը գրականության մեջ։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես ընթերցանության նյութ, այլև որպես ուսումնագիտական աշխատանքների համար անհրաժեշտ տեղեկատվության որոնման գործիք։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, արտադրության կազմակերպման, աշխատանքի տնտեսագիտության, կառավարման, տեխնիկական գիտությունների և խորհրդային ժամանակաշրջանի տնտեսական քաղաքականության պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանների և տեղեկատվական կառույցների կողմից հասարակությանը մասնագիտական գրականություն ներկայացնելու և ընթերցանության ուղղությունները համակարգելու մեթոդների մասին։