Պատրաստի նյութեր

Ուսումնասիրությունը նվիրված է մածուցիկ դիմադրության առկայության պայմաններում օրթոտրոպ թիթեղների սեփական և հարկադրական տատանումների տեսական ու մաթեմատիկական հետազոտությանը։ Աշխատության կենտրոնում անիզոտրոպ մեխանիկական հատկություններով թիթեղների դինամիկական վարքագծի ուսումնասիրությունն է, երբ համակարգում առկա է էներգիայի կորստի և տատանումների մարման պատճառ հանդիսացող մածուցիկ դիմադրություն։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրթոտրոպ թիթեղների առաձգական հատկությունները, շարժման հավասարումները, սահմանային պայմանները և այն հիմնական գործոնները, որոնք որոշում են դրանց սեփական հաճախությունները, տատանման ձևերը և դինամիկական արձագանքը։ Սեփական տատանումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համակարգի բնութագրական հաճախությունները և համապատասխան տատանման ձևերը, իսկ հարկադրական տատանումների վերլուծությունը՝ գնահատելու արտաքին պարբերական կամ փոփոխական ազդեցությունների նկատմամբ թիթեղի արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մածուցիկ դիմադրության ազդեցությանը, որի հաշվառումը թույլ է տալիս առավել իրատեսական նկարագրել տատանողական համակարգերի ամպլիտուդի նվազումը, ռեզոնանսային երևույթները և էներգիայի ցրումը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կիրառվող մաթեմատիկական մեթոդները հնարավորություն են տալիս ստանալ թիթեղների դինամիկական բնութագրերի հաշվարկային հարաբերություններ և գնահատել տարբեր ֆիզիկական ու երկրաչափական պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի վարքագծի վրա։ Քննարկվում են նաև թիթեղների չափերի, նյութի օրթոտրոպ հատկությունների, ամրացման պայմանների և դիմադրության գործակցի փոփոխության հետևանքները տատանումների բնութագրերի վրա։ Աշխատությունը կարևոր է օրթոտրոպ կառուցվածքների դինամիկական կայունության և հուսալիության գնահատման տեսանկյունից և կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ մեքենաշինության, ավիացիոն ու տիեզերական տեխնիկայի, շինարարական կոնստրուկցիաների և տարբեր ինժեներական համակարգերի նախագծման ժամանակ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել մեխանիկներին, ինժեներներին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, կառուցվածքների դինամիկայով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է գերավելի մեծ ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված ֆիզիկական նախագծման ընթացքում ենթաշերտային աղմուկների հաշվառման միջոցների մշակմանը։ Աշխատության կենտրոնում միկրոէլեկտրոնային կառուցվածքներում առաջացող աղմուկային երևույթների մոդելավորման, գնահատման և նախագծման գործընթացում դրանց ազդեցությունը հաշվի առնելու խնդիրն է։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կիսահաղորդչային ենթաշերտում աղմուկի տարածման մեխանիզմները, դրա առաջացման աղբյուրները և ինտեգրալ սխեմայի առանձին բաղադրիչների աշխատանքի վրա հնարավոր ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային և անալոգային հանգույցների փոխազդեցությանը, ազդանշանների ամբողջականության պահպանմանը և այն դեպքերին, երբ ենթաշերտային փոխազդեցությունները կարող են հանգեցնել նախագծված համակարգի աշխատանքի խափանումների կամ պարամետրերի անցանկալի փոփոխությունների։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան մաթեմատիկական և հաշվողական մոդելների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ավտոմատացված նախագծման համակարգերում գնահատել աղմուկի մակարդակը և դրա տարածման ազդեցությունը դեռևս նախագծման փուլում։ Ուսումնասիրվում են նաև ֆիզիկական տեղաբաշխման և միացումների այնպիսի լուծումներ, որոնք կարող են նվազեցնել աղմուկային փոխազդեցությունները և բարձրացնել ինտեգրալ սխեմայի կայունությունն ու հուսալիությունը։ Ավտոմատացված մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել նախագծման ժամանակը, մեծացնել վերլուծության ճշգրտությունը և կանխարգելիչ կերպով բացահայտել հնարավոր խնդիրները՝ առանց ամբողջական ֆիզիկական նախատիպի պատրաստման անհրաժեշտության։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ժամանակակից բարձր ինտեգրման աստիճան ունեցող միկրոսխեմաների նախագծման, դրանց էլեկտրական բնութագրերի օպտիմալացման և աշխատանքի հուսալիության բարձրացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի և էլեկտրոնային նախագծման մասնագետներին, ինտեգրալ սխեմաների նախագծողներին, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների և EDA համակարգերի հետազոտողներին, ինչպես նաև էլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության և հարակից ոլորտների ասպիրանտներին ու ուսանողներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է կրտսեր դպրոցում միջանձնային հաղորդակցման իրականացման ուղիների և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երեխաների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Աշխատության կենտրոնում սովորողների, ուսուցիչների և դասարանական միջավայրի մյուս մասնակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության ձևավորումն է՝ որպես կրթական գործընթացի հաջողության և երեխայի սոցիալական զարգացման կարևոր պայման։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են բանավոր և ոչ բանավոր հաղորդակցության ձևերը, փոխադարձ լսելու, հարցադրումներ կատարելու, մտքերն ու զգացմունքներն արտահայտելու, համագործակցելու և կոնֆլիկտային իրավիճակները կառուցողականորեն հաղթահարելու եղանակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի հաղորդակցական վարքագծին և այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ստեղծել վստահության, փոխադարձ հարգանքի և հոգեբանական անվտանգության վրա հիմնված դասարանային միջավայր։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են դերային խաղերի, խմբային աշխատանքի, զույգերով առաջադրանքների, քննարկումների, համագործակցային ուսուցման և այլ ինտերակտիվ մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ սովորողների հաղորդակցական կարողությունների զարգացման նպատակով։ Կարևորվում է նաև ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք կարող են ընդլայնել սովորողների փոխգործակցության հնարավորությունները և դարձնել ուսուցման գործընթացը առավել մասնակցային ու հետաքրքիր։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև հաղորդակցման դժվարությունների առաջացման պատճառները, մասնավորապես՝ ամաչկոտությունը, փոխադարձ չհասկանալը, սոցիալական հմտությունների անբավարար զարգացումը և դասարանական հարաբերություններում առաջացող հակասությունները։ Հաղորդակցական կարողությունների նպատակային զարգացումը կարող է նպաստել երեխայի ինքնավստահության, սոցիալական հմտությունների, համագործակցային վարքագծի և ուսումնական ակտիվության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարանների ուսուցիչների, մանկավարժների, հոգեբանների և կրթության կազմակերպիչների համար՝ միջանձնային հաղորդակցության արդյունավետ մեթոդներ ընտրելու և կիրառելու նպատակով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողներին, հետազոտողներին և կրտսեր դպրոցականների կրթության ու զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում վճռաբեկ վարույթի իրավական և գործնական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում վճռաբեկ դատարանի դերն ու նշանակությունն է քաղաքացիական արդարադատության համակարգում, ինչպես նաև դատական ակտերի օրինականության և իրավաչափության ապահովմանն ուղղված վերանայման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում վճռաբեկ վարույթի իրավական բնույթը, դրա նպատակներն ու խնդիրները, վարույթ հարուցելու նախադրյալները, վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու կարգը և դրա ընդունելիության հետ կապված հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վճռաբեկ ատյանի իրավասության սահմաններին, նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի միատեսակ կիրառության ապահովման խնդրին, ինչպես նաև դատական պրակտիկայի զարգացման գործում բարձրագույն դատական ատյանի ունեցած նշանակությանը։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են վճռաբեկ վարույթի ընթացքում առաջացող գործնական դժվարությունները, դատական ակտերի վերանայման հիմքերը, ապացույցների և փաստական հանգամանքների գնահատման սահմանափակումները, ինչպես նաև ստորադաս դատարանների և վճռաբեկ ատյանի միջև իրավական դիրքորոշումների փոխհարաբերությունը։ Կարևորվում է նաև դատական պաշտպանության արդյունավետության և ողջամիտ ժամկետում գործի քննության պահանջների համադրությունը, քանի որ վճռաբեկ վերանայման արդյունավետ համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի ինչպես դատական սխալների ուղղումը, այնպես էլ դատական գործընթացի կանխատեսելիությունն ու կայունությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև վճռաբեկ դատարանի նախադեպային կամ ուղղորդող դերակատարության, դատական պրակտիկայի միասնականության և իրավական որոշակիության ապահովման հարցերը։ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող կարգավորման թերությունները և առաջարկելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքացիական իրավունքի և դատավարության մասնագետներին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավաբաններին, իրավական հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է սոցիալական պետության էության, հիմնական սկզբունքների և դրա վերաբերյալ հայեցակարգային մոտեցումների պատմական ու տեսական էվոլյուցիայի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում սոցիալական պետությունը դիտարկվում է որպես ժամանակակից պետության կարևոր բնութագրիչ, որի գործունեությունը նպատակաուղղված է սոցիալական արդարության, հասարակության տարբեր խմբերի միջև հնարավորությունների հավասարակշռության և քաղաքացիների արժանապատիվ կենսապայմանների ապահովմանը։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են սոցիալական պետության ձևավորման նախադրյալները, դրա գաղափարական և փիլիսոփայական հիմքերը, ինչպես նաև սոցիալական իրավունքների և պետական պատասխանատվության վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունը տարբեր պատմական փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական պետության հիմնական գործառույթներին՝ սոցիալական պաշտպանության, կրթության և առողջապահության հասանելիության, զբաղվածության խթանման, եկամուտների վերաբաշխման և սոցիալական անհավասարության նվազեցման ուղղություններով։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է սոցիալական պետության տարբեր մոդելների համեմատական դիտարկումը և դրանց ձևավորման վրա ազդող տնտեսական, քաղաքական ու ժողովրդագրական գործոնների վերլուծությունը։ Արդի դարաշրջանի համատեքստում քննարկվում են սոցիալական պետության առջև ծառացած նոր մարտահրավերները՝ տնտեսական գլոբալացումը, ժողովրդագրական փոփոխությունները, տեխնոլոգիական վերափոխումները, աշխատաշուկայի փոփոխվող կառուցվածքը և սոցիալական բևեռացման ռիսկերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ սոցիալական պետության հայեցակարգը շարունակաբար վերափոխվում է՝ հարմարվելով հասարակության և տնտեսության փոփոխվող պահանջներին, սակայն դրա հիմքում շարունակում են մնալ մարդու արժանապատվության, սոցիալական արդարության և համերաշխության սկզբունքները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել սոցիալական պետության ժամանակակից բնույթի, դրա ինստիտուցիոնալ զարգացման և սոցիալական քաղաքականության արդյունավետության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, իրավաբաններին, սոցիալական քաղաքականության և պետական կառավարման մասնագետներին, փիլիսոփաներին, սոցիոլոգներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է ժամանակակից շուկայական տնտեսությունում աշխատանքի շուկայի հիմնական սուբյեկտների վարքագծի առանձնահատկություններին՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության կենտրոնում աշխատաշուկայի փոխհարաբերությունների հիմնական մասնակիցների՝ աշխատողների, գործատուների և պետության վարքագծային դրսևորումներն են, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցության ազդեցությունը զբաղվածության, աշխատավարձի և աշխատաշուկայի հավասարակշռության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի ձևավորման գործոնները, աշխատանք փնտրողների ընտրության ու վարքագծի առանձնահատկությունները, գործատուների կողմից աշխատուժի ներգրավման և վարձատրության վերաբերյալ որոշումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի աշխատաշուկայի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, զբաղվածության և գործազրկության միտումներին, աշխատուժի մասնագիտական և տարածքային շարժունակությանը, ինչպես նաև աշխատողների և գործատուների շահերի փոխհարաբերությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև աշխատավարձի մակարդակի, աշխատանքային պայմանների, կրթության և մասնագիտական որակավորման, տեղեկատվության հասանելիության և աշխատանքի որոնման տևողության ազդեցությունը շուկայի սուբյեկտների վարքագծի վրա։ Կարևորվում է պետության դերը աշխատաշուկայի կարգավորման գործում՝ զբաղվածության քաղաքականության, աշխատանքային օրենսդրության, սոցիալական պաշտպանության և աշխատուժի վերապատրաստման ու վերաորակավորման ծրագրերի միջոցով։ ՀՀ օրինակով վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու աշխատաշուկայի արդյունավետությանը խոչընդոտող խնդիրները և գնահատելու դրանց հաղթահարման հնարավոր տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը նաև կարևորում է աշխատաշուկայի սուբյեկտների վարքագծի փոփոխությունը տնտեսական անկայունության, տեխնոլոգիական վերափոխումների և աշխատանքի նոր ձևերի տարածման պայմաններում։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել զբաղվածության քաղաքականության կատարելագործման, աշխատաշուկայի հավասարակշռության բարելավման և մարդկային կապիտալի արդյունավետ օգտագործման ուղղությամբ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, սոցիալական քաղաքականության հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության և կառավարման մասնագիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Իրանի ազգային ինովացիոն համակարգի զարգացման և բարելավման ռազմավարական հիմնախնդիրներին։ Աշխատության կենտրոնում ազգային ինովացիոն համակարգի կառուցվածքը, դրա հիմնական մասնակիցների փոխհարաբերությունները և գիտելիքի, գիտության, տեխնոլոգիաների ու տնտեսության միջև կապերի արդյունավետության բարձրացման խնդիրներն են։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պետական կառավարման մարմինների, գիտահետազոտական կազմակերպությունների, համալսարանների, մասնավոր հատվածի և տեխնոլոգիական ձեռնարկությունների դերերը նորարարական գործընթացներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական ներուժի տնտեսական արժեքավորման, հետազոտությունների արդյունքների առևտրայնացման, տեխնոլոգիական ձեռներեցության զարգացման և նորարարական արտադրանքի ստեղծման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության մեջ վերլուծվում են նաև ինովացիոն համակարգի զարգացմանը նպաստող և խոչընդոտող գործոնները՝ ֆինանսավորման աղբյուրները, մարդկային կապիտալի որակը, գիտահետազոտական ենթակառուցվածքները, տեխնոլոգիական կարողությունները, բիզնեսի ներգրավվածությունը և միջազգային համագործակցության հնարավորությունները։ Իրանի առանձնահատկությունների դիտարկումը թույլ է տալիս գնահատել, թե ինչպես կարող են տնտեսական, ինստիտուցիոնալ և արտաքին միջավայրի գործոնները ազդել երկրի նորարարական զարգացման ռազմավարության վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պետական ինովացիոն քաղաքականության կատարելագործումը՝ նորարարական գործունեության խթանման, ներդրումների ակտիվացման, գիտության և արտադրության կապերի ամրապնդման և բարձր տեխնոլոգիական ոլորտների զարգացման միջոցով։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական ինքնաբավության, գիտելիքահենք տնտեսության ձևավորման, նորարարական ձեռնարկությունների աջակցության և միջազգային գիտատեխնոլոգիական համագործակցության ընդլայնման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ինովացիոն համակարգի արդյունավետության բարձրացման ռազմավարական առաջնահերթությունները և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ կառավարչական ու տնտեսական գործիքները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, նորարարությունների և տեխնոլոգիական քաղաքականության մասնագետներին, կառավարման ոլորտի հետազոտողներին, քաղաքագետներին, գիտության և կրթության կառավարման մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրոպարենային համակարգում նորամուծությունների կառավարման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատության կենտրոնում ագրարային ոլորտում նորարարական գործընթացների կազմակերպման, կառավարման և արդյունավետության բարձրացման խնդիրներն են՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսության և սննդի արտադրության տեխնոլոգիական, տնտեսական ու կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են նոր տեխնոլոգիաների, արտադրության կազմակերպման ժամանակակից մեթոդների, թվային գործիքների և կառավարման նոր մոտեցումների ներդրման հնարավորությունները ագրոպարենային համակարգի տարբեր օղակներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների ներդրմանը խոչընդոտող գործոններին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությանը, ներդրումային ռիսկերին, տեխնոլոգիական և տեղեկատվական հասանելիության խնդիրներին, մասնագիտական կադրերի պակասին և գիտության ու արտադրության միջև համագործակցության անհրաժեշտությանը։ ՀՀ պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ագրոպարենային համակարգի նորարարական ներուժը և գնահատելու այն տնտեսական ու կառավարչական մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել դրա արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևորվում է նաև պետական աջակցության դերը՝ նորարարական ծրագրերի ֆինանսավորման, ներդրումային խթանների, խորհրդատվական ծառայությունների, գիտահետազոտական աշխատանքների և գյուղատնտեսական արտադրողների կարողությունների զարգացման միջոցով։ Աշխատության մեջ նորամուծությունների կառավարումը դիտարկվում է որպես ոչ միայն տեխնոլոգիական, այլև համակարգային գործընթաց, որը ներառում է նոր գաղափարի ձևավորումից մինչև դրա ներդրում, տարածում և տնտեսական արդյունքի գնահատում։ Քննարկվում են արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, արտադրանքի որակի բարելավման, մրցունակության ամրապնդման և տեղական ու արտաքին շուկաներում ագրոպարենային արտադրանքի դիրքերի ընդլայնման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ՀՀ ագրոպարենային համակարգում նորարարական կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորմանը և ոլորտի կայուն ու մրցունակ զարգացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ագրոբիզնեսի և կառավարման մասնագետներին, գյուղատնտեսության ոլորտի կազմակերպիչներին, պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության, կառավարման և ագրարային մասնագիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է միլիմետրանոց ալիքների տիրույթում անտենաների բնութագրերի որոշման համար նախատեսված ավտոմատ չափիչ համալիրների մշակմանը և կիրառմանը՝ մերձակա դաշտի մեթոդի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում անտենաների էլեկտրամագնիսական պարամետրերի բարձր ճշգրտությամբ չափման խնդիրը և դրա ավտոմատացման տեխնիկական լուծումներն են։ Մերձակա դաշտի մեթոդը հնարավորություն է տալիս անտենայի շուրջ ձևավորվող էլեկտրամագնիսական դաշտի չափումների միջոցով գնահատել դրա հեռավոր դաշտի հիմնական բնութագրերը՝ առանց մեծ չափերի անէխոիկ տարածքների կամ հեռավոր չափման պայմանների լիարժեք ապահովման անհրաժեշտության։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են չափիչ համալիրի կառուցվածքը, չափիչ զոնդերը, ազդանշանի գեներացման և գրանցման հանգույցները, մեխանիկական դիրքավորման համակարգերը և չափումների ավտոմատ կառավարման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միլիմետրանոց ալիքների առանձնահատկություններին, որտեղ չափումների ճշգրտության վրա կարող են էապես ազդել սարքավորումների կայունությունը, դիրքավորման սխալները, ազդանշանի կորուստները, արտացոլումները և չափիչ համակարգի կալիբրացման որակը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև չափումների արդյունքների մշակման և անտենայի հիմնական պարամետրերի հաշվարկման ալգորիթմները, ինչպես նաև ավտոմատացված համակարգի աշխատանքի արդյունավետության և ճշգրտության գնահատման մեթոդները։ Նման համալիրների կիրառումը կարևոր է ժամանակակից ռադիոտեխնիկական և կապի համակարգերի համար նախատեսված անտենաների նախագծման, փորձարկման և կատարելագործման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել չափումների ժամանակի կրճատմանը, արդյունքների վերարտադրելիության բարձրացմանը և բարդ էլեկտրամագնիսական չափումների ավտոմատացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ռադիոտեխնիկներին, անտենային համակարգերի նախագծողներին, միկրոալիքային և միլիմետրանոց տեխնիկայի մասնագետներին, էլեկտրամագնիսական համատեղելիության և չափագիտության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է քաղաքական դիսկուրսի տեսության կոգնիտիվ-պրագմատիկ կողմի հետազոտությանը՝ ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական գործիչների հրապարակային ելույթների նյութի հիման վրա։ Աշխատության կենտրոնում քաղաքական խոսքի կառուցման և ընկալման այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով խոսողը ոչ միայն փոխանցում է տեղեկատվություն, այլև ձևավորում է լսարանի վերաբերմունքը, արժեքային կողմնորոշումները և քաղաքական իրադարձությունների ընկալման շրջանակը։ Հետազոտության շրջանակում քաղաքական դիսկուրսը դիտարկվում է որպես լեզվական, ճանաչողական և սոցիալական գործընթացների փոխազդեցության արդյունք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների կողմից կիրառվող լեզվական ռազմավարություններին և մարտավարություններին, համոզման միջոցներին, գնահատողական բառապաշարին, փոխաբերություններին, կրկնություններին, հակադրություններին և այլ հռետորական հնարքներին։ Կոգնիտիվ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են քաղաքական ելույթներում կառուցվում և փոխանցվում որոշակի մտապատկերներ, հասկացություններ և արժեքային շրջանակներ, մինչդեռ պրագմատիկ վերլուծությունը բացահայտում է խոսքային միջոցների կիրառման նպատակները և դրանց կապը կոնկրետ հաղորդակցական իրավիճակի հետ։ Ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական խոսքի համադրությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ընդհանուր օրինաչափություններն ու ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով երկու քաղաքական համակարգերի, հասարակական միջավայրերի և հաղորդակցական ավանդույթների տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև խոսողի և լսարանի փոխհարաբերության, քաղաքական ինքնության ձևավորման, իշխանության և ազդեցության լեզվական արտահայտության, ինչպես նաև հանրային կարծիքի վրա քաղաքական հաղորդակցության հնարավոր ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր է քաղաքական դիսկուրսի բազմաշերտ բնույթը հասկանալու և լեզվական ձևերի, հաղորդակցական նպատակների ու ճանաչողական գործընթացների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, քաղաքագետներին, դիսկուրսի վերլուծությամբ զբաղվող հետազոտողներին, կոգնիտիվ և պրագմատիկ լեզվաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է անհաս նորածինների գլխուղեղի պերինատալ ախտահարումների և դրանց հետևանքով վաղ մանկական տարիքում ձևավորվող նյարդաբանական զարգացման ելքերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում անհասության պայմաններում գլխուղեղի վնասման առանձնահատկություններն են, դրանց առաջացման հնարավոր մեխանիզմները և հետագա նյարդաբանական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պերինատալ շրջանի տարբեր ախտաբանական գործոններ, որոնք կարող են նպաստել գլխուղեղի կառուցվածքային կամ ֆունկցիոնալ վնասմանը, ինչպես նաև դրանց կապը երեխայի հետագա շարժողական, ճանաչողական, խոսքային և այլ զարգացման ցուցանիշների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորածնային շրջանում իրականացվող կլինիկական և գործիքային հետազոտություններին, որոնց միջոցով հնարավոր է վաղ փուլերում հայտնաբերել նյարդաբանական խանգարումների ռիսկը և գնահատել գլխուղեղի ախտահարման աստիճանը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև երկարաժամկետ հսկողությունը, քանի որ վաղ մանկական տարիքում որոշ նյարդաբանական խնդիրներ կարող են դրսևորվել աստիճանաբար և պահանջել զարգացման դինամիկ գնահատում։ Քննարկվում են տարբեր ռիսկային գործոնների և զարգացման ելքերի միջև հնարավոր կապերը, ինչպես նաև վաղ հայտնաբերման և վերականգնողական միջամտությունների նշանակությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել անհաս նորածինների նյարդաբանական վիճակի կանխատեսման, ռիսկային խմբերի առանձնացման և անհատականացված հետևման ու վաղ միջամտության ծրագրերի կատարելագործմանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև նեոնատոլոգների, մանկական նյարդաբանների և վերականգնողական մասնագետների համագործակցության արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նեոնատոլոգներին, մանկական նյարդաբաններին, մանկաբույժներին, վերականգնողաբաններին, զարգացման մասնագետներին, բժշկական հետազոտողներին, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Փանոս Թերլեմեզյանի կյանքին, ստեղծագործական ուղուն և հայ կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի ներդրմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նկարչի կյանքի կարևոր փուլերը, կրթությունը, մասնագիտական ձևավորման ընթացքը և ստեղծագործական գործունեության այն միջավայրը, որը ձևավորել է նրա գեղարվեստական աշխարհայացքն ու անհատական ձեռագիրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գեղանկարչական ժառանգությանը, թեմատիկ նախասիրություններին, բնանկարներին, դիմանկարներին և ազգային կյանքի ու բնության պատկերումներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Թերլեմեզյանի ստեղծագործական մտածողության հիմնական առանձնահատկությունները, գույնի և լույսի կիրառման սկզբունքները, բնության ու իրականության նկատմամբ նրա գեղարվեստական վերաբերմունքը և կերպարվեստի տարբեր ուղղությունների հետ ունեցած առնչությունները։ Կարևորվում է նաև նկարչի ստեղծագործության կապը հայկական մշակութային միջավայրի և ազգային ինքնության հետ, քանի որ նրա բազմաթիվ աշխատանքներում արտահայտվում են հայրենի բնության, ժողովրդի կյանքի և պատմամշակութային միջավայրի նկատմամբ առանձնահատուկ վերաբերմունք։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկվում է ժամանակի հայ և եվրոպական կերպարվեստի զարգացման գործընթացների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով գնահատելու այն գեղարվեստական ազդեցությունները, որոնք ձևավորել են նկարչի ոճն ու մասնագիտական հայացքները։ Հեղինակի կյանքի և արվեստի համատեղ ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նրա անհատականության, ստեղծագործական որոնումների և հայ գեղանկարչության պատմության մեջ ունեցած տեղի մասին։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գեղանկարիչներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, թանգարանային և ցուցահանդեսային ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայ կերպարվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Ռուսաստանի Դաշնության և Հայաստանի Հանրապետության նախագահների սահմանադրաիրավական պատասխանատվության հիմնախնդիրների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում նախագահի՝ որպես պետության բարձրագույն պաշտոնատար անձի սահմանադրական կարգավիճակն է, նրա լիազորությունների իրականացման նկատմամբ իրավական վերահսկողության մեխանիզմները և պատասխանատվության հնարավոր հիմքերն ու ձևերը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են երկու երկրների սահմանադրական համակարգերում նախագահի պատասխանատվությունը կարգավորող իրավական նորմերը, դրանց ձևավորման առանձնահատկությունները և կիրառման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագահի պաշտոնից հեռացման, սահմանադրական պարտականությունների խախտման, իրավական սահմանափակումների և պետական իշխանության այլ մարմինների կողմից նախագահի գործունեության նկատմամբ վերահսկողության հարցերին։ Համեմատական-իրավական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի և Ռուսաստանի սահմանադրական կարգավորումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև գնահատելու նախագահական ինստիտուտի և իշխանությունների բաժանման սկզբունքի փոխհարաբերությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նախագահի պատասխանատվության քաղաքական և իրավական բաղադրիչների տարանջատմանը, քանի որ բարձրագույն պետական պաշտոնի նկատմամբ հաշվետվողականության արդյունավետ մեխանիզմները պետք է միաժամանակ ապահովեն պետական իշխանության կայունությունն ու սահմանադրական օրինականությունը։ Քննարկվում են նաև նախագահի անձեռնմխելիության, հակակշիռների և զսպումների համակարգի, խորհրդարանական ու դատական վերահսկողության հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու սահմանադրաիրավական պատասխանատվության ինստիտուտի գործնական արդյունավետությունը և բացահայտելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել սահմանադրական իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման և քաղաքական ինստիտուտների հետազոտողներին, ինչպես նաև համեմատական իրավագիտությամբ զբաղվող գիտնականներին, ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Եվրամիության շրջանակներում հանցագործության զոհերի իրավունքների պաշտպանության ոլորտում քրեադատավարական օրենսդրության ներդաշնակեցման առանձնահատկություններին։ Աշխատության կենտրոնում այն իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով Եվրամիության անդամ պետություններում ձևավորվում և զարգացվում են հանցագործության զոհերի դատավարական իրավունքների պաշտպանության միասնական կամ մերձեցված չափանիշները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են զոհերի՝ քրեական դատավարությանը մասնակցելու, տեղեկություններ ստանալու, իրավական աջակցության, պաշտպանության և փոխհատուցման հետ կապված իրավունքները, ինչպես նաև դրանց իրացման համար նախատեսված ընթացակարգերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային քրեադատավարական օրենսդրությունների ներդաշնակեցման գործընթացին, դրա իրավական հիմքերին և անդամ պետությունների օրենսդրական համակարգերի միջև առկա տարբերությունների հաղթահարման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական իրավական չափանիշների ձևավորման տրամաբանությունը և գնահատելու դրանց ազդեցությունը ազգային օրենսդրության ու իրավակիրառ պրակտիկայի վրա։ Կարևորվում են նաև զոհերի առանձնահատուկ խմբերի՝ անչափահասների, խոցելի վիճակում գտնվող անձանց և կրկնակի զոհականացման վտանգի ենթակա անձանց պաշտպանության առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ զոհերի իրավունքների ապահովումը դիտարկվում է արդարադատության արդյունավետության, մարդու իրավունքների պաշտպանության և քրեական դատավարության արդարության սկզբունքի համատեքստում։ Քննարկվում են նաև զոհերի նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի, նրանց անվտանգության ապահովման, դատավարական գործընթացի մասին հասանելի տեղեկատվության տրամադրման և երկրորդային կամ կրկնակի տրավմատիզացիայի կանխարգելման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել եվրոպական իրավական համակարգերի համեմատական վերլուծության, քրեադատավարական օրենսդրության զարգացման և զոհերի իրավունքների պաշտպանության արդյունավետ մեխանիզմների բացահայտման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետներին, իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, իրավապաշտպաններին, գիտաշխատողներին, ինչպես նաև իրավագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։