Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը բժշկագիտական և առողջապահական բնույթի տեղեկատվական հրատարակություն է, որը նվիրված է զինվորների շրջանում տարածված աչքի հիվանդությանը և դրա կանխարգելման միջոցներին։ Այն անդրադառնում է զինվորական միջավայրում աչքի առողջության պահպանման կարևորությանը՝ ուշադրություն հրավիրելով հիվանդությունների տարածման հնարավոր պատճառների, անձնական հիգիենայի և կանխարգելիչ միջոցառումների նշանակության վրա։ Զինվորական ծառայության պայմաններում մարդկանց համատեղ բնակությունը, կենցաղային միջավայրի առանձնահատկությունները և հիգիենայի պահպանման դժվարությունները կարող են նպաստել վարակիչ հիվանդությունների տարածմանը, ուստի աչքերի առողջության պահպանման հարցերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում ռազմական բժշկության մեջ։ Այսպիսի հրատարակության նպատակն է ընթերցողներին տեղեկացնել հիվանդության բնույթի, դրա տարածումը սահմանափակելու անհրաժեշտության և առողջապահական կանոնների պահպանման մասին՝ խթանելով կանխարգելիչ մոտեցումը։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև բժշկական գիտելիքների տարածմանը և զինվորական անձնակազմի առողջության պահպանման կազմակերպմանը, քանի որ հիվանդությունների կանխարգելումը կարող է նպաստել ծառայության պայմանների բարելավմանը և առողջական խնդիրների նվազեցմանը։ Հրատարակությունը կարևոր է XIX դարի հայերեն բժշկագիտական ու հանրամատչելի առողջապահական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն վկայում է հասարակական նշանակություն ունեցող բժշկական հարցերի շուրջ տեղեկություններ տարածելու և հիվանդությունների կանխարգելման վերաբերյալ գիտելիքները հայերենով հասանելի դարձնելու ձգտման մասին՝ ներկայացնելով առողջապահական իրազեկման և ռազմական բժշկության պատմության համար հետաքրքրություն ներկայացնող նյութ։

Աշխատությունը «Էլիզա» վերնագրով գրական երկ է, որի ենթավերնագիրը ստեղծագործությունը կապում է արևելյան պատերազմի ժամանակ տեղի ունեցած իրական դեպքի հետ՝ ընդգծելով պատմական իրադարձությունների և անհատական ճակատագրի փոխհարաբերությունը։ Վերնագրի և ենթավերնագրի համադրությունը մատնանշում է պատմական իրադրության ֆոնին ներկայացվող մարդկային պատմության գաղափարը, որտեղ պատերազմի պայմանները կարող են էական ազդեցություն ունենալ անհատի կյանքի, զգացմունքների, ընտանեկան կապերի և ապագայի վրա։ Նմանատիպ ստեղծագործությունները միավորում են պատմական միջավայրի նկարագրությունն ու գեղարվեստական պատումը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով պատկերացնելու պատերազմի հասարակական հետևանքները և դրանց ազդեցությունը սովորական մարդկանց կյանքի վրա։ Պատերազմական իրադարձությունների հետ կապված իրական դեպքի հիշատակումը նաև ընդգծում է պատմական հիշողության պահպանման և հասարակական ցնցումների մարդկային կողմը ներկայացնելու ձգտումը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմական թեմաներով հայալեզու գրականության զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե ինչպես էին XIX դարի հայ հեղինակներն ու հրատարակիչները անդրադառնում ժամանակակից կամ մոտ անցյալի իրադարձություններին և դրանք ներկայացնում ընթերցողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, պատմական արձակի ձևավորմամբ և պատերազմի թեմայի գրական արտացոլմամբ հետաքրքրվողների համար՝ որպես պատմական իրադարձությունների ու գեղարվեստական պատմության համադրման օրինակ։

Աշխատությունը քրիստոնեական սրբախոսական գրականությանն առնչվող երկ է, որի բովանդակությունը վերաբերում է սուրբ Թեոդիտոսի նահատակությանը և յոթ կույսերի պատմությանը։ Այն ներկայացնում է քրիստոնեական ավանդության մեջ կարևոր տեղ զբաղեցնող հավատքի վկայության, հոգևոր հաստատակամության և կրոնական համոզմունքներին հավատարիմ մնալու թեմաները։ Նահատակների վարքերը քրիստոնեական գրականության մեջ ձևավորվել են որպես հավատացյալների կյանքի, փորձությունների և հավատքի համար կրած տառապանքների մասին պատմություններ՝ նպատակ ունենալով պահպանել սրբերի հիշատակը, ամրապնդել ընթերցողների կրոնական համոզմունքները և օրինակ ծառայել հոգևոր կյանքի համար։ Սուրբ Թեոդիտոսի և յոթ կույսերի պատմության ներկայացումը տեղավորվում է այդ ավանդույթի շրջանակում՝ ընդգծելով հավատարմության, բարոյական քաջության, անձնազոհության և հոգևոր տոկունության նշանակությունը։ Նման երկերը կարևոր դեր են ունեցել եկեղեցական ընթերցանության և կրոնական դաստիարակության մեջ՝ փոխանցելով քրիստոնեական արժեքներ ու սրբերի հիշատակի հետ կապված ավանդություններ։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայ համայնքի կրոնական ընթերցանության և սրբախոսական գրականության տարածման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն արժեքավոր նյութ է քրիստոնեական վարքագրության, սրբերի պաշտամունքի, եկեղեցական ավանդությունների և հայալեզու տպագիր կրոնական գրականության պատմությամբ զբաղվողների համար։

Աշխատությունը կապված է ֆրանսիացի գրող Էժեն Սյուի «Փարիզի գաղտնիքները» վեպի հետ՝ XIX դարի սոցիալական արձակի նշանավոր ստեղծագործություններից մեկի, որը ներկայացնում է Փարիզի հասարակական կյանքի տարբեր շերտերը, քաղաքային միջավայրի հակասությունները և մարդկանց ճակատագրերի բարդ փոխկապակցվածությունը։ Վեպում քաղաքը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների վայր, այլև որպես սոցիալական հարաբերությունների, անհավասարության, աղքատության, բարոյական հակասությունների և մարդկային պայքարի բազմաշերտ միջավայր։ Պատումը կենտրոնանում է հասարակության տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների կյանքի, նրանց առօրյա դժվարությունների, անձնական ընտրությունների և միջավայրի ազդեցության վրա՝ բացահայտելով հասարակական կառուցվածքի ներսում գոյություն ունեցող հակադրությունները։ Ստեղծագործության կարևոր առանձնահատկություններից է սոցիալական խնդիրների ներկայացումը գեղարվեստական պատումի միջոցով, ինչի շնորհիվ այն միաժամանակ հետաքրքրություն է առաջացնում որպես ընթերցողական վեպ և որպես ժամանակաշրջանի հասարակական իրականության գրական արտացոլում։ Հինգերորդ հատորը վեպի բազմահատոր կառուցվածքի մի մասն է և շարունակում է ընդհանուր պատումի զարգացումը՝ ընթերցողին ներգրավելով հերոսների ճակատագրերի ու քաղաքային կյանքի իրադարձությունների ընթացքի մեջ։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է թարգմանական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է եվրոպական վեպի տարածումը հայ ընթերցողների շրջանում և XIX դարի գրական ճաշակի ձևավորման վրա համաշխարհային գրականության ազդեցությունը։

Աշխատության վերնագիրը օսմանյան թուրքերենից կարելի է փոխանցել որպես «Աշխարհի գաղտնիքները» կամ «Աշխարհի առեղծվածները»՝ մատնանշելով մարդկային կյանքի, հասարակության և շրջապատող աշխարհի թաքնված կողմերի բացահայտման թեման։ Վերնագրի իմաստային շրջանակը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ընթերցողին անհայտի, անսովորի և բացահայտման արժանի երևույթների շուրջ խորհելու հրավիրող գրական ստեղծագործություն։ Նմանատիպ վերնագրերը տարածված էին XIX դարի գրական միջավայրում, որտեղ ընթերցողական հետաքրքրություն էին առաջացնում առեղծվածային իրադարձությունները, մարդկային ճակատագրերը, հասարակական հարաբերությունները և կյանքի անսպասելի հանգամանքները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում օսմանյան շրջանի հայալեզու և բազմալեզու ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հատկապես այն առումով, թե ինչպես էին տարբեր լեզուներով ստեղծված կամ շրջանառվող գրական նյութերը հասանելի դառնում Կոստանդնուպոլսի ընթերցողներին։ Այն կարող է ծառայել որպես նյութ այդ ժամանակաշրջանի գրական հետաքրքրությունների, թարգմանական գործունեության և տպագիր մամուլի ու գրքի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ գրքի պատմության տեսանկյունից՝ որպես XIX դարի վերջի տպագրական միջավայրում շրջանառված գրական երկի օրինակ, որն արտացոլում է ընթերցանության մշակույթի զարգացումն ու բազմազան գրական բովանդակության նկատմամբ հետաքրքրությունը։

Աշխատությունը Հարիեթ Բիչեր Սթոուի «Քեռի Թոմի տնակը» վեպի հետ կապված հրատարակություն է, որը ներկայացնում է ստրկության, մարդկային արժանապատվության, ազատության և հասարակական անարդարության խնդիրները։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած են ստրկատիրական հասարակության պայմաններում ապրող մարդկանց ճակատագրերը, նրանց հոգեկան ապրումները, ընտանեկան կապերը և ազատության ձգտումը։ Վեպը բացահայտում է այն հասարակական համակարգի դաժան հակասությունները, որտեղ մարդը զրկվում է իր իրավունքներից և դիտարկվում որպես սեփականություն՝ միաժամանակ ընդգծելով մարդկային համերաշխության, կարեկցանքի և բարոյական պատասխանատվության նշանակությունը։ Հեղինակի գեղարվեստական պատումը միավորում է անհատական ճակատագրերն ու հասարակական խնդիրները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորհելու արդարության, խղճի, հավատքի և մարդկային հարաբերությունների մասին։ Ստեղծագործությունը նշանակալի տեղ ունի համաշխարհային գրականության մեջ՝ ստրկության թեմայի հանրայնացման և հասարակական գիտակցության վրա ունեցած ազդեցության շնորհիվ։ Հայերեն հրատարակությունը կարևոր է նաև թարգմանական գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ վկայում է համաշխարհային գրական ստեղծագործությունների տարածման և հայ ընթերցողի համար հասանելի դառնալու գործընթացի մասին։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, XIX դարի ընթերցողական մշակույթով և հասարակական խնդիրներն արտացոլող գեղարվեստական գրականությամբ զբաղվողների համար։

Աշխատությունը կրոնական և աստվածաբանական բնույթի երկ է, որի վերնագիրը վերաբերում է աստվածային հրամանների կամ օրենքների ուժի և շարունակական ներգործության գաղափարին։ Հիմնական թեման առնչվում է աստվածային կամքի, կրոնական պատվիրանների և դրանց՝ մարդկային կյանքի ու հասարակական հարաբերությունների վրա ունեցած նշանակության հարցերին։ Այս տեսանկյունից երկը կարելի է դիտարկել որպես կրոնական մտքի այնպիսի արտահայտություն, որը քննարկման առարկա է դարձնում աստվածային օրենքների հեղինակությունը, դրանց պարտադիր բնույթը և ժամանակի ընթացքում պահպանվող նշանակությունը։ Նման թեմաները կարևոր տեղ են զբաղեցնում աստվածաբանական ու կրոնափիլիսոփայական գրականության մեջ, քանի որ առնչվում են հավատքի, բարոյական պատասխանատվության, հոգևոր կյանքի և կրոնական սկզբունքների կիրառման հարցերին։ Հեղինակի անունով և վերնագրի ձևակերպմամբ աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև եվրոպական կրոնական մտքի ու հայ ընթերցողական միջավայրի միջև գրական կապերի ուսումնասիրության համար։ Այն արժեքավոր է կրոնական գաղափարների տարածման, թարգմանական գրականության պատմության և հայալեզու տպագիր մշակույթի զարգացման տեսանկյունից՝ որպես աստվածաբանական հարցադրումներ ներկայացնող փոքրածավալ հրատարակություն։

Աշխատությունը «Էվելինա» վերնագրով գեղարվեստական ստեղծագործություն է, որի վերնագիրը մատնանշում է կենտրոնական կերպարի անունը և ընթերցողի ուշադրությունը հրավիրում անհատական պատմության ու մարդկային ապրումների վրա։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակաշրջանի ընթերցողական հետաքրքրություններին առնչվող գրական երկ, որտեղ անձնական ճակատագրի, զգացմունքների, միջանձնային հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի հնարավոր փոխազդեցությունը կարող է կազմել գեղարվեստական պատումի հիմքը։ Անվան ընտրությունը ստեղծագործությանը տալիս է կերպարակենտրոն բնույթ՝ հնարավորություն ընձեռելով դիտարկելու հերոսի անհատականությունը, ներաշխարհը և կյանքի իրադարձությունների հետ նրա հարաբերությունները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի վերջի հայալեզու գրական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես այդ ժամանակաշրջանում ընթերցողներին առաջարկվող գեղարվեստական գրականության օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, արձակի զարգացման ընթացքով և ժամանակի գրական ճաշակների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ուսումնասիրողների համար։ Հրատարակությունը վկայում է գեղարվեստական ստեղծագործությունների տարածման և ընթերցանության մշակույթի զարգացման մասին՝ ընդգծելով տպագիր գրքի դերը գրական երկերի հանրայնացման և մշակութային հաղորդակցության մեջ։

Աշխատության վերնագիրը օսմանյան թուրքերենից կարելի է հասկանալ որպես «ամբողջացած սիրտ» կամ «լիացած սիրտ»՝ մատնանշելով մարդկային զգացմունքների և ներաշխարհի հետ կապված գրական թեմատիկա։ Վերնագրի այս իմաստային երանգը թույլ է տալիս այն դիտարկել որպես հուզական և հոգեբանական բովանդակություն ունեցող գրական ստեղծագործություն, որի կենտրոնում կարող են լինել մարդու ապրումները, ներքին ձգտումները, սիրո ու կապվածության զգացումները և անձնական հարաբերությունների բարդությունները։ Նմանատիպ վերնագրերը հաճախ օգտագործվել են գեղարվեստական գրականության մեջ՝ արտահայտելու հոգեկան ամբողջականության, զգացմունքային բավարարվածության կամ ապրումներով լեցուն ներաշխարհի գաղափարը։ Ստեղծագործությունը կարևոր է նաև օսմանյան շրջանի բազմալեզու գրական միջավայրի և Կոստանդնուպոլսում տարածված ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այդ ժամանակաշրջանում գրական երկերը շրջանառվում էին տարբեր լեզուներով և մշակութային ավանդույթների փոխազդեցության պայմաններում՝ նպաստելով գեղարվեստական թեմաների ու ժանրերի տարածմանը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել հայ գրքի պատմության, օսմանյան շրջանի գրական կապերի և հայ ընթերցողների շրջանում շրջանառված գրական նյութերի ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

Աշխատությունը թվաբանությանն ու մաթեմատիկական գիտելիքների համակարգված ուսուցմանն ուղղված ընդարձակ ուսումնական ձեռնարկ է, որի նպատակն է ընթերցողին ծանոթացնել թվերի, թվային գործողությունների և հաշվարկների հիմնական սկզբունքներին՝ նպաստելով մաթեմատիկական մտածողության ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Թվաբանությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում կրթական համակարգում, քանի որ զարգացնում է տրամաբանական դատողությունը, ճշգրտությունը, համեմատելու և վերլուծելու կարողությունները, ինչպես նաև առօրյա խնդիրները թվային եղանակով լուծելու հմտությունները։ Այս բնույթի աշխատություններում թվաբանական գիտելիքները ներկայացվում են աստիճանական ուսուցման սկզբունքով՝ պարզագույն թվային հասկացություններից անցնելով ավելի բարդ հաշվարկային գործողությունների և խնդիրների լուծման եղանակների։ Ձեռնարկի ընդարձակ բնույթը մատնանշում է առարկայի համակողմանի ուսուցման և մաթեմատիկական նյութի առավել մանրամասն մշակման նպատակը։ Այն կարող էր ծառայել որպես ուսումնական նյութ սովորողների, ինքնուրույն գիտելիքներ ձեռք բերողների և թվաբանական հմտությունները կատարելագործել ցանկացողների համար՝ ապահովելով հաշվարկային գիտելիքների ամրապնդման և գործնական կիրառման հիմք։ Թվաբանության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն դպրոցական կրթության, այլև առօրյա տնտեսական, առևտրային և գործնական գործունեության մեջ, որտեղ անհրաժեշտ են թվային ճշգրտություն, հաշվարկների կատարում և քանակական հարաբերությունների ըմբռնում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայալեզու մաթեմատիկական գրականության և կրթական մտքի պատմության ուսումնասիրման համար՝ որպես հայերենով ճշգրիտ գիտելիքներ ներկայացնելու, թվաբանական ուսուցումը զարգացնելու և մաթեմատիկական հասկացությունների տարածմանը նպաստելու պատմական օրինակ։

Աշխատությունը օրացուցային և տեղեկատու բնույթի հրատարակություն է, որը կապված է ազգային հիվանդանոցի գործունեության և հայ համայնքի հասարակական կյանքի հետ։ Այն միավորում է օրացույցին բնորոշ ժամանակագրական տեղեկությունները և հիվանդանոցի հետ առնչվող թեմատիկ նյութերը՝ ծառայելով որպես գործնական օգտագործման ու տեղեկություններ ստանալու միջոց։ Ազգային հիվանդանոցի անվան հիշատակումը հրատարակության մեջ ընդգծում է բուժօգնության կազմակերպման և համայնքային առողջապահական հաստատությունների կարևորությունը հայ հասարակական կյանքում։ Նմանատիպ օրացույցները կարող էին ունենալ ոչ միայն ժամանակը հաշվարկելու, ամսաթվերը և օրերը ճշտելու գործառույթ, այլև տեղեկություններ տարածելու, հանրային նախաձեռնությունները ներկայացնելու և ընթերցողներին հասարակական նշանակության հարցերի շուրջ իրազեկելու դեր։ Դրանք հաճախ համադրում էին առօրյա օգտագործման համար անհրաժեշտ տեղեկությունները կրթական, մշակութային և հասարակական բնույթի բովանդակության հետ՝ դառնալով համայնքային կյանքի փաստագրման միջոց։ Հրատարակությունը նշանակալի է հայալեզու պարբերական և օրացուցային գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին օրացույցները ծառայում տեղեկատվության տարածմանը և հասարակական հաստատությունների գործունեության հանրայնացմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է նաև հայ համայնքի առողջապահական նախաձեռնությունների, բարեգործական հաստատությունների և հանրային իրազեկման պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից՝ ներկայացնելով տպագիր խոսքի միջոցով համայնքի հետ կապ պահպանելու և հասարակական հիշողությունը ձևավորելու ավանդույթը։

Աշխատությունը նախատեսված է աշխարհագրության սկզբնական գիտելիքներ ձեռք բերող սովորողների համար և ներկայացնում է աշխարհագրական կրթության հիմունքները՝ նպաստելով Երկրի, նրա բնական միջավայրի և տարածական առանձնահատկությունների վերաբերյալ համակարգված պատկերացումների ձևավորմանը։ Այն ընդգրկում է աշխարհագրության ուսումնասիրման հիմնական ուղղությունները և նպատակ ունի սովորողին ծանոթացնել շրջակա աշխարհի տարածական կազմակերպվածությանը, բնական երևույթների բազմազանությանը և տարբեր տարածքների բնութագրական հատկանիշներին։ Դասագրքային նյութը միտված է աշխարհագրական հասկացությունների աստիճանական յուրացմանը, դիտողականության զարգացմանը և աշխարհագրական տեղեկությունների ընկալման ու համադրման կարողությունների ձևավորմանը։ Աշխարհագրության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս սովորողներին հասկանալու բնական միջավայրի և տարածքի առանձնահատկությունների փոխկապակցվածությունը, ճանաչելու տարբեր աշխարհագրական վայրերի բնորոշ գծերը և ընդլայնելու իրենց պատկերացումները աշխարհի մասին։ Նյութի ուսուցողական բնույթը ենթադրում է գիտելիքների մատչելի և հաջորդական ներկայացում՝ համապատասխան սկզբնական մակարդակի սովորողների կրթական պահանջներին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի աշխարհագրության դասավանդման և դպրոցական կրթության զարգացման պատմության տեսանկյունից՝ արտացոլելով աշխարհագրական գիտելիքների համակարգված ուսուցման և հանրակրթական դասագրքերի միջոցով գիտելիքների տարածման ավանդույթները։ Այն նաև արժեքավոր է հայալեզու կրթական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար՝ որպես աշխարհագրական առարկայի ուսուցման կազմակերպման և գիտելիքների փոխանցման պատմական օրինակ։

Ն. Սիմեոնյանցի աշխատությունը ընդհանուր աշխարհագրության ուսուցման համար նախատեսված դասագրք է, որը նախատեսված է ուսումնառության երկրորդ տարվա համար և նպատակ ունի խորացնելու սովորողների աշխարհագրական գիտելիքները։ Աշխարհագրությունը՝ որպես Երկրի բնության, բնակչության, բնակավայրերի և հասարակական կյանքի տարածական կազմակերպվածությունն ուսումնասիրող գիտություն, կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընդհանուր կրթության համակարգում։ Այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու բնական միջավայրի առանձնահատկությունները, երկրագնդի մակերևույթի կառուցվածքը, կլիմայական պայմանների տարբերությունները, ջրային և ցամաքային տարածքների բաշխումը, ինչպես նաև մարդկանց բնակության ու գործունեության կապը աշխարհագրական միջավայրի հետ։ Ուսումնառության հաջորդ փուլի համար նախատեսված ձեռնարկը նպաստում է սկզբնական գիտելիքների ընդլայնմանը և աշխարհագրական հասկացությունների ավելի համակարգված յուրացմանը։ Նման դասագրքերում սովորաբար կարևորվում են աշխարհագրական տարածքների ճանաչումը, տեղանունների իմացությունը, բնական երևույթների համեմատությունը և քարտեզների ու աշխարհագրական նկարագրությունների հետ աշխատելու հմտությունների զարգացումը։ Աշխարհագրության ուսումնասիրությունը սովորողներին հնարավորություն է տալիս տարբերակելու երկրամասերն ու բնակավայրերը, հասկանալու բնական պայմանների բազմազանությունը և պատկերացում կազմելու մարդկության ու շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությունների մասին։ Դասագրքի ուսումնական նշանակությունը պայմանավորված է նաև տարածական մտածողության զարգացման, դիտարկման ու համեմատության կարողությունների ձևավորման և աշխարհի մասին ընդհանուր պատկերացումների ընդլայնման գործում ունեցած դերով։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում տասնիններորդ դարի հայալեզու աշխարհագրական դասագրքերի, աշխարհագրության դպրոցական դասավանդման և հայ կրթական միջավայրում աշխարհագրական գիտելիքների տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը ընդհանուր պատմության ուսումնական բնույթի ընդարձակ ձեռնարկ է, որը նախատեսված է բարձրագույն կրթական հաստատությունների սովորողների և ինքնուրույն ընթերցանությամբ հետաքրքրվողների համար։ Այն նպատակ ունի ընթերցողին ներկայացնելու պատմական գիտելիքների ամբողջական համակարգ՝ նպաստելով անցյալի կարևոր իրադարձությունների, հասարակությունների զարգացման և մարդկության պատմական փորձի ըմբռնմանը։ Ընդհանուր պատմության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարբեր ժողովուրդների ու պետությունների ձևավորումը, քաղաքական կառույցների զարգացումը, հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունները, մշակութային ձեռքբերումները և քաղաքակրթությունների փոխազդեցությունը։ Նման ուսումնական աշխատությունները պատմական նյութը ներկայացնում են համակարգված ձևով՝ օգնելով ընթերցողին հասկանալու իրադարձությունների հաջորդականությունը, դրանց պատճառահետևանքային կապերը և պատմական գործընթացների նշանակությունը։ Բարձրագույն դպրոցների համար նախատեսված լինելը մատնանշում է գրքի կրթական ուղղվածությունը, իսկ ինքնուրույն ընթերցանության հնարավորության ընդգծումը վկայում է պատմական գիտելիքները լայն շրջանակների համար հասանելի դարձնելու նպատակի մասին։ Պատմության ուսումնասիրությունը ոչ միայն ընդլայնում է փաստական գիտելիքները, այլև զարգացնում է համեմատական մտածողությունը, պատմական երևույթները տարբեր տեսանկյուններից գնահատելու և հասարակական փոփոխությունների օրինաչափությունները հասկանալու կարողությունը։ Այսպիսի ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել կրթական ծրագրերում պատմության դասավանդման, ինքնակրթության տարածման և պատմական գիտելիքների համակարգված փոխանցման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմության դասավանդման մեթոդների, տասնիններորդ դարի հայալեզու ուսումնական գրականության և եվրոպական կրթական միջավայրում պատմագիտական գիտելիքների տարածման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմության, մանկավարժության և կրթության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։