1960-80-ական թթ. խորհրդահայ տպագրական գրաֆիկան

Պատմություն

Издание представляет собой ценный историко-документальный источник, посвящённый становлению и деятельности Московского Армянского Лазаревского института восточных языков. Оно было опубликовано в Санкт-Петербурге в 1839 году и включает собрание высочайших указов и актов, связанных с учреждением, организацией и функционированием института, дополненное обзором его основания, состава и целей; библиографические сведения указывают объём в 271 страницу, а отдельные экземпляры насчитывают XI, 259 страниц. G GBS SPB +1 Содержание издания позволяет рассматривать историю учебного заведения не только как историю отдельной образовательной организации, но и в более широком контексте развития армянского образования, государственной образовательной политики Российской империи и формирования востоковедческого знания в XIX веке. Учреждение возникло благодаря инициативе и средствам семьи Лазаревых: средства на создание школы для армянского юношества были завещаны Иваном Лазаревичем Лазаревым, а непосредственное осуществление замысла связано с его братом Екимом Лазаревым. Учебное заведение открылось в 1814 году как Армянское училище господ Лазаревых, в 1827 году перешло в ведение Министерства народного просвещения и было преобразовано в институт, а в 1830 году для него было утверждено специальное постановление, определявшее его устройство и задачи. R Russian State Library Документы и обзор позволяют проследить, каким образом первоначальная идея создания национального образовательного учреждения постепенно приобрела более широкое значение. Наряду с подготовкой армянской молодёжи большое внимание уделялось изучению восточных языков и распространению знаний о народах и странах Азии. В институте изучались, в частности, армянский, персидский, турецкий и арабский языки, причём возможность обучения не ограничивалась исключительно армянами. R Russian State Library Таким образом, издание представляет интерес для изучения раннего этапа развития российского востоковедения и подготовки специалистов, связанных с восточными языками и регионами. Существенную ценность имеют также сведения об организационной структуре учреждения, составе учащихся, условиях обучения, порядке управления, материальном обеспечении и принципах функционирования, позволяющие реконструировать повседневную и административную сторону его деятельности. Само издание относится к числу специально подготовленных документальных публикаций по истории института; исследователи отмечают, что дореволюционные публикации о нём часто издавались при содействии и на средства его попечителей, поэтому при работе с ними важно учитывать особенности составления и публикации документов. O Orient Institute Особую ценность материал приобретает как первичный или близкий к первичным источникам комплекс, поскольку в нём собраны официальные акты, отражающие государственное отношение к учреждению и изменения его статуса. В совокупности документы дают возможность изучать не только историю самого института, но и вопросы армянской образовательной политики, культурного взаимодействия армянского и русского обществ, развития востоковедения и роли частной благотворительной инициативы в создании образовательных учреждений. Издание представляет интерес для историков, арменоведов, востоковедов, специалистов по истории образования, исследователей русско-армянских отношений, библиографов и всех, кто изучает культурное и образовательное наследие семьи Лазаревых. Оно также имеет значительную источниковедческую ценность, поскольку позволяет сопоставлять официальные документы с последующими историческими исследованиями и реконструировать важный период становления одного из наиболее известных армянских образовательных центров Москвы.

Այլ առարկաներ

Հիմնական բանջարեղենի մշակության արդյունավետությունը փակ հողային պայմաններում գնահատվում է նրա բերքի ծավալով, սերմնացանի և ջերմատնային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությամբ, հիվանդությունների և վնասատուների վերահսկման հնարավորությամբ, ինչպես նաև արտադրանքի որակով և շուկայական պահանջարկով։ Փակ հողային համակարգերը՝ ջերմատներն ու ապակեպատ/պոլիէթիլենային ստրուկտուրաները, թույլ են տալիս երկարացնել աճման սեզոնը, պահպանել ջերմաստիճանի և խոնավության օպտիմալ պայմանները և ապահովել բազմակի ցանք՝ արտադրանքի տարողունակությունը մեծացնելու նպատակով։ Այս պայմաններում կարևոր են ջերմաստիճանի, լուսավորության, օդի շարժի և հողային միջավայրի կառավարման մեխանիզմները, որոնք ուղեկցվում են տարատեսակ հիդրոէներգետիկ կամ ավտոմատ ոռոգման համակարգերով, պոչերի և սննդանյութերի օպտիմալ բաշխմամբ, ինչը բարձրացնում է բերքի ինտենսիվությունը և նվազեցնում ռեսուրսների անկարևոր կորուստները։ Բացի այդ, փակ հողային մշակության արդյունավետությունը կախված է ընտրված մշակաբույսերի տեսակներից և սորտերից, քանի որ որոշ տեսակներ ավելի լավ են դիմանում սաղմնավորման պայմաններին, խիստ վերահսկվող միկրոէկոհամակարգին և վնասատուների վերահսկմանը՝ ապահովելով ավելի կայուն և կանխատեսելի բերք։ Ընդհանուր առմամբ, փակ հողային պայմաններում բանջարեղենի մշակությունը մեծացնում է մեկ մետր քառակուսի հողատարածքից ստացվող բերքը, բարելավում արտադրանքի որակը և շուկայական մրցունակությունը, նվազեցնում է եղանակային ռիսկերը և հնարավորություններ է ստեղծում բազմակի կամ տարվա շարունակական արտադրության համար, ինչի արդյունքում կարճ ժամանակում հնարավոր է ապահովել տնտեսական արդյունավետություն և գյուղատնտեսական կայունություն։

Մաթեմատիկա

Աշխատանքը նվիրված է հաճախությունների ԳԲՀ և տերահերցային տիրույթներում գործող բազմամոդ երկկապ էլեկտրադինամիկական կառուցվածքների տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարձր հաճախականությունների տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման, փոխազդեցության և կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր մոդերի միջև էներգիայի փոխանցման և փոխկապակցման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկկապ կառուցվածքների էլեկտրադինամիկական հատկությունների բացահայտմանը, դրանց երկրաչափական և ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցության գնահատմանը և բազմամոդ ռեժիմների ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման, թվային հաշվարկների և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդներ՝ կառուցվածքների հաճախականային բնութագրերը, ռեզոնանսային հատկությունները, դաշտերի բաշխումը, անցման և անդրադարձման գործակիցները तथा այլ էլեկտրադինամիկական պարամետրեր վերլուծելու համար։ Տերահերցային տիրույթի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ տիրույթը հնարավորություն է տալիս համատեղել միկրոալիքային և օպտիկական տեխնոլոգիաների որոշ հնարավորություններ՝ ստեղծելով նոր կիրառություններ կապի, սպեկտրոսկոպիայի, զգայորոշման, պատկերավորման և նյութերի հետազոտության ոլորտներում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ուսումնասիրվող կառուցվածքների կիրառական ներուժի բացահայտումը՝ բարձր հաճախականության ազդանշանների ձևավորման, փոխանցման, զտման և կառավարման համակարգերում դրանց օգտագործման տեսանկյունից։ Բազմամոդ կառուցվածքների հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ, փոքրաչափ և ֆունկցիոնալ էլեկտրադինամիկական սարքերի նախագծմանը, ինչպես նաև ԳԲՀ և տերահերցային համակարգերի տեխնիկական բնութագրերի բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրադինամիկայով, միկրոալիքային տեխնիկայով, տերահերցային տեխնոլոգիաներով, ռադիոֆիզիկայով և բարձր հաճախականության սարքաշինությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բանակաշինության գործընթացի ուսումնասիրությանը 1992-2010 թվականներին՝ անկախ պետականության ձևավորման և ամրապնդման կարևորագույն փուլերից մեկում։ Հետազոտության կենտրոնում Հայաստանի ազգային զինված ուժերի ստեղծման, կազմակերպական կայացման, կառավարման համակարգի ձևավորման, կառուցվածքային զարգացման և պաշտպանական կարողությունների աստիճանական ամրապնդման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բանակաշինությունը դիտարկել որպես նորանկախ պետականության կայացման առանցքային բաղադրիչ, քանի որ Հայաստանի Հանրապետության անվտանգության ապահովումը, սահմանների պաշտպանությունը և պետական ինստիտուտների ամրապնդումը սերտորեն կապված էին արդյունավետ և կազմակերպված զինված ուժերի ձևավորման հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում 1990-ականների սկզբի բարդ ռազմաքաղաքական պայմաններին, որոնցում իրականացվեց զինված ուժերի կազմավորման և կառավարման առաջնային համակարգերի ստեղծումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հետագա տարիների վերակազմակերպումները, ռազմական կառավարման կատարելագործումը, զինվորական կրթության և կադրերի պատրաստման զարգացումը, զինված ուժերի նյութատեխնիկական ապահովումը, ռազմական օրենսդրության ձևավորումն ու պաշտպանության ոլորտի պետական կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի զինված ուժերի զարգացման վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի, անվտանգության սպառնալիքների, միջազգային հարաբերությունների և պաշտպանական համագործակցության ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ բանակաշինության գործընթացը ներկայացվում է ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական, հասարակական և պետականաշինական համատեքստում․ զինված ուժերի կայացումը կապված էր պետական կառավարման համակարգի, օրենսդրական դաշտի, հասարակության և պետության հարաբերությունների ու ազգային անվտանգության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման հետ։ 1992-2010 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սկզբնական կազմավորման փուլից դեպի ավելի ինստիտուցիոնալացված և կազմակերպականորեն կայացած զինված ուժերի անցմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև պատմագիտական տեսանկյունից, քանի որ այդ տարիների իրադարձությունները ձևավորել են Հայաստանի հետագա պաշտպանական համակարգի զարգացման կարևոր նախադրյալները։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ռազմական պատմությամբ, Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, պետականաշինությամբ, քաղաքական գիտությամբ և ազգային անվտանգության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է անկախ Հայաստանի զինված ուժերի ձևավորման և զարգացման գործընթացը՝ բացահայտելով բանակաշինության հիմնական փուլերը, դրա կազմակերպական ու քաղաքական առանձնահատկությունները և պետականության ամրապնդման գործում ունեցած նշանակությունը։

Սոցիոլոգիա

Այս արտահայտությունը վերաբերում է ժամանակի ընկալման երկակի շարժմանը, որտեղ անցյալի վերանայումը դառնում է ապագայի ձևավորման հիմք։ Այն ընդգծում է այն գաղափարը, որ հասարակությունները, անհատները կամ մշակույթները զարգանում են ոչ միայն նոր փորձառությունների և նորարարությունների միջոցով, այլ նաև անցյալի հիշողությունների, պատմական փորձի և կուտակված իմաստների քննության միջոցով։ «Հետ նայելը» այստեղ նշանակում է պատմական գիտակցության ձևավորում՝ սխալների, ձեռքբերումների և կորուստների վերլուծություն, մինչդեռ «առաջ շարժվելը» արտահայտում է այդ գիտելիքի հիման վրա նոր ռազմավարությունների, արժեքների և նպատակների ձևավորում։ Այս մոտեցումը հաճախ կիրառվում է կրթության, քաղաքականության, մշակութային վերակառուցման և սոցիալական զարգացման ոլորտներում՝ որպես մեթոդ, որը թույլ է տալիս համադրել հիշողությունը և նորարարությունը՝ կանխելով անցյալի սխալների կրկնությունը և միաժամանակ խթանելով առաջընթացը։ Միաժամանակ այն ունի նաև փիլիսոփայական խորություն, քանի որ հարցադրում է ժամանակի գծային ընկալումը և առաջարկում է այն դիտարկել որպես փոխկապակցված գործընթաց, որտեղ անցյալն ու ապագան փոխադարձաբար պայմանավորում են ներկայի իմաստավորումը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային ռեժիմների իրավական կարգավորման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով արտաքին տնտեսական գործունեության, պետական կարգավորման և մաքսային օրենսդրության համակարգային առանձնահատկությունները։ Մաքսային ռեժիմները հանդիսանում են արտաքին առևտրի կարգավորման հիմնական գործիքներից մեկը, որոնք սահմանում են ապրանքների ներմուծման, արտահանման, տարանցման, պահեստավորման և վերամշակման իրավական պայմանները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ՀՀ մաքսային օրենսդրության զարգացման փուլերը, դրանց համապատասխանությունը միջազգային իրավական նորմերին և մասնավորապես ԵԱՏՄ (Եվրասիական տնտեսական միություն) շրջանակներում գործող պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային վարչարարության արդյունավետությանը, ընթացակարգերի պարզեցմանը, թվայնացման գործընթացներին և վերահսկողական մեխանիզմների կատարելագործմանը, որոնք ուղղված են կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը և արտաքին առևտրի դյուրացմանը։ Միաժամանակ վերլուծվում են մաքսային ռեժիմների կիրառման ընթացքում առաջացող գործնական և իրավական խնդիրները, այդ թվում՝ ռեժիմների սխալ դասակարգումը, իրավական բացերը և վարչական պրակտիկայի անհամաչափությունները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ որպես իրավական կարգավորման բարելավման աղբյուր, հատկապես զարգացած մաքսային համակարգ ունեցող երկրների օրինակներով։ Այսպիսով, մաքսային ռեժիմների իրավական կարգավորման կատարելագործումը ՀՀ-ում դիտարկվում է որպես արտաքին տնտեսական քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման և պետական եկամուտների կայուն ապահովման կարևոր ուղղություն։