Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է խմորասնկային D-ամինաթթվային օքսիդազի անջատման, մաքրման, ֆիզիկաքիմիական և ֆերմենտատիվ հատկությունների բնութագրման, ինչպես նաև անալիտիկ նպատակներով դրա կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են համապատասխան ֆերմենտ արտադրող խմորասնկային համակարգերի ընտրության և աճեցման պայմանները, ֆերմենտի ստացման, անջատման ու մաքրման տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆերմենտի ակտիվության վրա ազդող գործոններին, այդ թվում՝ pH-ին, ջերմաստիճանին, սուբստրատի բնույթին և խտությանը, ինչպես նաև ռեակցիայի միջավայրի այլ պայմաններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ֆերմենտի սուբստրատային յուրահատկությունը, կատալիտիկ հատկությունները, կայունությունը և ակտիվության փոփոխությունները տարբեր պայմաններում։ D-ամինաթթվային օքսիդազի գործունեության հիմքում ընկած է D-ամինաթթուների օքսիդացումը, որի ընթացքում կարող են առաջանալ համապատասխան α-կետոթթուներ, ամոնիակ և ջրածնի պերօքսիդ, ինչն էլ հնարավորություն է տալիս ֆերմենտը դիտարկել որպես անալիտիկ համակարգերի բաղադրիչ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆերմենտի կիրառելիության գնահատումը տարբեր D-ամինաթթուների հայտնաբերման կամ քանակական որոշման նպատակով, ինչպես նաև ֆերմենտային մեթոդների զգայունության, ընտրողականության և վերարտադրելիության ուսումնասիրությունը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև ֆերմենտի անշարժացման կամ այլ տեխնոլոգիական մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները՝ անալիտիկ համակարգերի կայունությունն ու գործնական կիրառելիությունը բարձրացնելու համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել միկրոօրգանիզմներից արժեքավոր ֆերմենտների ստացման և բնութագրման մեթոդների զարգացմանը, ինչպես նաև կենսաքիմիական վերլուծության մեջ ֆերմենտային համակարգերի կիրառության ընդլայնմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ նշանակություն կենսատեխնոլոգիայի, ֆերմենտային անալիզի, սննդամթերքի և դեղագործական արտադրանքի որակի վերահսկման, ինչպես նաև կենսաբանական նմուշների վերլուծության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մանրէաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, ֆերմենտաբաններին, անալիտիկ քիմիկոսներին, դեղագործական հետազոտությունների մասնագետներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի հողերի դեգրադացման հիմնական պատճառների, դրսևորումների և դրանց կանխարգելման ու վերականգնման միջոցառումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանի հողային ռեսուրսների բնական և մարդածին առանձնահատկությունները, հողերի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական հատկությունների փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց բերրիության նվազմանն ու արտադրողականության անկմանը նպաստող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոռոգման ինտենսիվությանը, ջրային ռեժիմի փոփոխություններին, երկրորդային աղակալմանը, հողերի էրոզիոն գործընթացներին, անբավարար դրենաժին, գյուղատնտեսական հողերի ոչ արդյունավետ օգտագործմանը և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հողերի աղակալման և ալկալիացման, օրգանական նյութի նվազման, կառուցվածքի վատթարացման և այլ դեգրադացիոն գործընթացների տարածվածությունն ու զարգացման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հողերի վիճակի գնահատման մեթոդներին, հողային ցուցանիշների ուսումնասիրությանը և դեգրադացման մակարդակի որոշմանը՝ տարբեր տարածքների ու հողատեսակների համեմատությամբ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կլիմայական փոփոխությունների, ջրային ռեսուրսների կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիաների ազդեցությանը հողերի կայունության վրա։ Դեգրադացման դեմ պայքարի շրջանակում դիտարկվում են ոռոգման և դրենաժային համակարգերի բարելավումը, ջրի արդյունավետ օգտագործումը, աղակալված հողերի վերականգնումը, հողի օրգանական նյութի համալրումը, ցանքաշրջանառությունը, հողապաշտպան գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների կիրառումը և հողերի մոնիթորինգի կատարելագործումը։ Կարևորվում է կանխարգելիչ միջոցառումների համադրումը վերականգնողական գործողությունների հետ՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանները և գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Արարատյան հարթավայրի հողային ռեսուրսների կայուն կառավարմանը, հողերի բերրիության պահպանմանը և դեգրադացման գործընթացների սահմանափակմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել հողագետներին, ագրոնոմներին, բնապահպաններին, գյուղատնտեսության և ջրային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, էկոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է խոզերի օնտոգենեզի ընթացքում էրիթրոպոեզի՝ էրիթրոցիտների առաջացման և զարգացման գործընթացի ֆիզիոլոգիական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենդանու զարգացման տարբեր փուլերում արյունաստեղծ համակարգի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կարմիր արյան բջիջների քանակական և որակական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում էրիթրոցիտների առաջացման, հասունացման և շրջանառության գործընթացների տարիքային դինամիկային, դրանց կապին օրգանիզմի աճի և ֆիզիոլոգիական զարգացման հետ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել արյան ձևավոր տարրերի, հեմոգլոբինի մակարդակի, էրիթրոցիտների քանակի և այլ հեմատոլոգիական ցուցանիշների փոփոխությունները զարգացման տարբեր ժամանակահատվածներում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արյունաստեղծ օրգանների գործունեության տարիքային առանձնահատկություններին և էրիթրոպոեզի կարգավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությանը կենդանու նյութափոխանակության, աճի և հյուսվածքների թթվածնային ապահովման պահանջների հետ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր տարիքային խմբերի կենդանիների համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելու համար էրիթրոպոեզի բնականոն զարգացման օրինաչափությունները և տարիքային անցումների ընթացքում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու ֆիզիոլոգիական տարիքային փոփոխությունները պաթոլոգիական վիճակներից, ինչը կարևոր նշանակություն ունի անասնաբուժական ախտորոշման և կենդանիների առողջական վիճակի գնահատման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև խոզաբուծության մեջ կենդանիների աճի և զարգացման վերահսկման, կերակրման պայմանների գնահատման և արտադրողականության հետ կապված ֆիզիոլոգիական գործընթացների ավելի լավ ըմբռնման տեսանկյունից։ Աշխատության արդյունքները կարող են լրացնել գյուղատնտեսական կենդանիների արյունաստեղծության և տարիքային ֆիզիոլոգիայի վերաբերյալ գիտելիքները և հիմք ծառայել հետագա կենսաբժշկական ու անասնաբուժական ուսումնասիրությունների համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆիզիոլոգներին, անասնաբույժներին, հեմատոլոգիայի և կենդանիների կենսաբանության մասնագետներին, անասնաբուծության ոլորտի հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հանրային կառավարման ոլորտում ներքին աուդիտի համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կառավարման արդյունավետության, հաշվետվողականության, թափանցիկության և պետական միջոցների նպատակային օգտագործման ապահովման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ներքին աուդիտի էությունը, նպատակները, գործառույթները և հանրային կառավարման համակարգում դրա դերը, ինչպես նաև պետական կառավարման մարմիններում ռիսկերի բացահայտման, գնահատման և կառավարման գործընթացների հետ դրա փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին աուդիտի կազմակերպման և իրականացման գործող մեխանիզմներին, աուդիտի անկախությանն ու օբյեկտիվությանը, մասնագիտական կարողություններին, ներքին վերահսկողության համակարգերի գնահատմանը և աուդիտորական առաջարկությունների արդյունավետ իրականացմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ՀՀ հանրային հատվածում ներքին աուդիտի ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, պետական կառավարման մարմինների առանձնահատկությունները և գործող համակարգի հիմնական խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ռիսկերի վրա հիմնված աուդիտի կիրառմանը, որը հնարավորություն է տալիս սահմանափակ ռեսուրսներն ուղղել առավել նշանակալի ռիսկերի և կառավարման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներքին աուդիտի և արտաքին վերահսկողության փոխհարաբերություններին, տեղեկատվական համակարգերի կիրառմանը, աուդիտորական ընթացակարգերի թվայնացմանը և տվյալների վերլուծության ժամանակակից մեթոդների օգտագործմանը։ ՀՀ հանրային կառավարման ոլորտի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ներքին աուդիտի արդյունավետությանը խոչընդոտող կազմակերպական, մասնագիտական և մեթոդաբանական գործոնները և առաջարկելու դրանց հաղթահարման ուղիներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունն ու դրա համադրումը ՀՀ պայմանների հետ՝ ներքին աուդիտի ժամանակակից չափանիշներին համապատասխան զարգացման հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ներքին վերահսկողության համակարգերի ամրապնդմանը, պետական կառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական և գործառնական ռիսկերի նվազեցմանը, ինչպես նաև հանրային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պետական կառավարման մասնագետներին, ներքին և արտաքին աուդիտորներին, ֆինանսիստներին, տնտեսագետներին, վերահսկողության ոլորտի մասնագետներին, հանրային ֆինանսների հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է փաստարկման գործընթացում արտատրամաբանական և հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այն հանգամանքները, որոնք ազդում են մարդու կողմից փաստարկների ընկալման, գնահատման և ընդունման վրա՝ զուտ տրամաբանական կառուցվածքից անկախ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է փաստարկումը ոչ միայն որպես տրամաբանական հիմնավորման գործընթաց, այլև որպես հաղորդակցական և հոգեբանական երևույթ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է խոսողի և լսարանի փոխհարաբերություններով, հուզական վիճակով, արժեքային համակարգով, համոզմունքներով և սոցիալական փորձով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի գործոնների, ինչպիսիք են վստահությունը խոսողի նկատմամբ, հեղինակությունը, համակրանքը, հուզական ազդեցությունը, նախնական դիրքորոշումները, կարծրատիպերը, համոզմունքները և լսարանի սպասումները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև փաստարկի ներկայացման ձևը, լեզվական ու հռետորական միջոցները, շեշտադրումները և հաղորդակցության իրավիճակը՝ որպես փաստարկի համոզչության վրա ազդող պայմաններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են հույզերը, ընկալման առանձնահատկությունները և ճանաչողական գործընթացները նպաստել կամ խոչընդոտել փաստարկի օբյեկտիվ գնահատմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տրամաբանական սխալների և հոգեբանական ազդեցության մեխանիզմների փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով, թե ինչու որոշ ոչ լիարժեք կամ սխալ հիմնավորումներ կարող են համոզիչ թվալ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են դիտարկվել ներշնչման, համոզման, նույնացման, հեղինակության ազդեցության և խմբային մտածողության նման երևույթները, ինչպես նաև դրանց դերը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Փաստարկման արտատրամաբանական բաղադրիչների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու համոզման մեխանիզմների մասին և հասկանալու, թե ինչպես են տրամաբանական ու հոգեբանական գործոնները փոխազդում իրական հաղորդակցության ընթացքում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ինչպես տեսական տրամաբանության և փաստարկման տեսության, այնպես էլ հռետորաբանության, հաղորդակցության, սոցիալական հոգեբանության և քննադատական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, հոգեբաններին, հռետորաբանության և հաղորդակցության մասնագետներին, լեզվաբաններին, քաղաքական և մեդիա հաղորդակցության հետազոտողներին ու համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական գործչի վերաբերյալ հասարակական պատկերացումների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես քաղաքական իմիջի ձևավորման և ընկալման կարևոր գործոն։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական գործչի անձի, գործունեության, արժեքների, վարքագծի, խոսքի և հանրային կերպարի վերաբերյալ հասարակության մեջ ձևավորվող պատկերացումները և դրանց ազդեցությունը քաղաքական ընկալումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական իմիջի ձևավորման գործընթացին, դրա բաղադրիչներին և այն հաղորդակցական ու սոցիալ-հոգեբանական մեխանիզմներին, որոնց միջոցով քաղաքական գործչի մասին որոշակի պատկերացում է ձևավորվում հանրության շրջանում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել քաղաքական գործչի մասնագիտական և անձնական հատկանիշների, առաջնորդական որակների, հեղինակության, վստահելիության, կոմպետենտության և արժեքային դիրքորոշումների ընկալման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում զանգվածային լրատվամիջոցների, սոցիալական ցանցերի, քաղաքական գովազդի, հանրային ելույթների և այլ հաղորդակցական միջոցների դերին՝ քաղաքական գործչի հանրային կերպարի կառուցման և տարածման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ընտրողների սոցիալական, մշակութային և քաղաքական առանձնահատկություններին, որոնք ազդում են քաղաքական գործիչների վերաբերյալ գնահատականների ձևավորման վրա։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է վերլուծել այն հանգամանքը, որ քաղաքական գործչի իրական գործունեության և նրա հանրային կերպարի միջև կարող են լինել ինչպես համապատասխանություններ, այնպես էլ էական տարբերություններ՝ պայմանավորված տեղեկատվության ընտրությամբ, մեկնաբանմամբ և քաղաքական հաղորդակցության առանձնահատկություններով։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել կարծրատիպերի, հույզերի, անձնական նույնացման և հանրային սպասումների ազդեցությունը քաղաքական իմիջի ձևավորման վրա։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության արդյունավետության, հանրային կարծիքի ձևավորման մեխանիզմների և քաղաքական առաջնորդների ընկալման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքական իմիջի կառավարման, ընտրական քարոզարշավների կազմակերպման և հանրության հետ քաղաքական հաղորդակցության ռազմավարությունների մշակման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, սոցիալական հոգեբաններին, մեդիա հետազոտողներին, հասարակական կարծիքի վերլուծաբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդեն-պղինձ նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման գործընթացի և թթվածնավոր միացություններից այրման ռեժիմում մետաղների համատեղ վերականգնման մեխանիզմի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունները, որոնք պայմանավորում են մոլիբդենի և պղնձի միաժամանակյա վերականգնումը և նանոկառուցվածքային կոմպոզիտային նյութի ձևավորումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ելային թթվածնավոր միացությունների հատկությունները, այրման գործընթացի առանձնահատկությունները, վերականգնման պայմանները և ստացվող նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այրման ռեժիմի պարամետրերին, ռեակցիայի ընթացքին, ջերմային ազդեցությանը և նյութերի բաղադրության ու կառուցվածքի ձևավորման միջև փոխկապակցվածությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել նյութերի ֆազային, կառուցվածքային, մորֆոլոգիական և քիմիական կազմի ուսումնասիրության մեթոդներ՝ պարզելու համար նանոկոմպոզիտի ձևավորման փուլերը և մետաղների վերականգնման հաջորդականությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մոլիբդենի և պղնձի փոխազդեցության, դրանց համատեղ վերականգնման հնարավոր մեխանիզմների և վերջնական նյութում մետաղական բաղադրիչների բաշխման առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Նանոկառուցվածքային նյութերի ստացման գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատելու սինթեզի պայմանների և նյութի վերջնական հատկությունների միջև, ինչը կարևոր է նպատակային հատկություններով կոմպոզիտների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ստացված նյութերի մասնիկների չափին, միկրոկառուցվածքին, ֆազային կազմին և այլ տեխնոլոգիական նշանակություն ունեցող բնութագրերին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել այրման սինթեզի միջոցով նանոկոմպոզիտային նյութերի ստացման գործընթացների կատարելագործմանը և մետաղների համատեղ վերականգնման վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ փոշեմետալուրգիայի, էլեկտրատեխնիկական նյութերի, կատալիզի, բարձր տեխնոլոգիական կոմպոզիտների և այլ նյութագիտական ուղղությունների համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել նյութագետներին, քիմիկոսներին, նանոտեխնոլոգիայի մասնագետներին, ֆիզիկաքիմիկոսներին, փոշեմետալուրգիայի հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների գիտաշխատողներին ու ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի նորագույն ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով քաղաքի ձևավորված քաղաքային միջավայրի, պատմական ժառանգության և ժամանակակից քաղաքաշինական զարգացումների փոխկապակցվածության մեջ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են Երևանի ժամանակակից ճարտարապետական գործընթացները, նոր կառուցապատման հիմնական ուղղությունները, շենքերի և կառույցների գեղագիտական ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը քաղաքի ընդհանուր կերպարի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր և պատմական կառուցապատման փոխհարաբերություններին, քաղաքային տարածքների վերափոխմանը և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են ժամանակակից ճարտարապետական լուծումները պատմականորեն ձևավորված միջավայրում ներդնելու ընթացքում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել բնակելի, հասարակական, վարչական և մշակութային նշանակության նոր կառույցները, դրանց ծավալատարածական լուծումները, նյութերի և տեխնոլոգիաների կիրառումը, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի կազմակերպման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ճարտարապետական նորարարության և քաղաքի ինքնատիպության պահպանման հավասարակշռությանը, քանի որ ժամանակակից կառուցապատումը ոչ միայն փոխում է քաղաքի ֆիզիկական միջավայրը, այլև ազդում է դրա տեսողական կերպարի, հանրային տարածքների և բնակիչների քաղաքային ընկալումների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև կանաչ տարածքների, փողոցների, հրապարակների և այլ հանրային միջավայրերի ձևավորմանը, ինչպես նաև նոր շինությունների ինտեգրմանը քաղաքի առկա ենթակառուցվածքային համակարգին։ Երևանի նորագույն ճարտարապետության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքի զարգացման ժամանակակից միտումները, ճարտարապետական արժեքների փոփոխությունները և քաղաքաշինական որոշումների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի որակի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև առանձին ճարտարապետական օբյեկտների և կառուցապատման հատվածների համեմատական ուսումնասիրություն՝ գնահատելով դրանց ներդաշնակությունը շրջակա միջավայրի հետ։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել Երևանի հետագա քաղաքաշինական զարգացման, ժամանակակից ճարտարապետության և պատմական միջավայրի փոխհարաբերությունների կարգավորման, ինչպես նաև քաղաքային տարածքների գեղագիտական և ֆունկցիոնալ որակի բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, քաղաքաշինարարներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, քաղաքային միջավայրի հետազոտողներին, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մագնիտոէնցեֆալոգրաֆիական ազդանշանների գեներատորների նույնականացման հաշվարկային և վիճակագրական մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և կիրառել այնպիսի մաթեմատիկական ու հաշվողական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուղեղի էլեկտրական ակտիվությանը ուղեկցող մագնիսական ազդանշանների հիման վրա որոշել դրանց առաջացման հավանական աղբյուրների տեղակայումը, բնութագրերը և ակտիվության առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են մագնիտոէնցեֆալոգրաֆիայի տվյալների կառուցվածքը, չափումների առանձնահատկությունները, ազդանշանների մշակման խնդիրները և ուղեղային ակտիվության աղբյուրների վերականգնման հետ կապված հակադարձ խնդիրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիճակագրական գնահատման մեթոդներին, մոդելների կառուցմանը, պարամետրերի նույնականացմանը և հաշվողական ալգորիթմների կիրառմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել աղմուկի և չափման սխալների ազդեցությունը, ազդանշանների նախնական մշակման, ֆիլտրացման և վիճակագրական վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև տարբեր մոդելների միջոցով նեյրոնային ակտիվության աղբյուրների առանձնացման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հաշվարկային արդյունավետությանը, քանի որ մագնիտոէնցեֆալոգրաֆիական տվյալների մեծածավալ և բազմաչափ բնույթը պահանջում է բարդ թվային հաշվարկների իրականացում։ Վիճակագրական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ստացված արդյունքների հավաստիությունը, անորոշությունը և կայունությունը, ինչպես նաև տարբեր պայմաններում համեմատելու նույնականացման մեթոդների արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև մոդելավորման և համակարգչային փորձերի արդյունքներ, որոնց միջոցով գնահատվում են առաջարկվող մեթոդների ճշգրտությունն ու կիրառելիությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ուղեղի ֆունկցիոնալ ակտիվության ուսումնասիրման, նեյրոֆիզիոլոգիական տվյալների վերլուծության և ոչ ինվազիվ նեյրոախտորոշիչ մեթոդների կատարելագործման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգներին, կենսաբժշկական ինժեներներին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, վիճակագիրներին, տվյալների վերլուծաբաններին, բժշկական տեխնոլոգիաների մասնագետներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի և Պարսից ծոցի արաբական երկրների համագործակցության խորհրդի անդամ պետությունների միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը XX դարի վերջից մինչև XXI դարի սկզբի ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Թուրքիայի և Ծոցի երկրների քաղաքական, տնտեսական, ռազմական, դիվանագիտական և անվտանգային փոխհարաբերությունների ձևավորման հիմնական փուլերը, ինչպես նաև դրանց վրա ազդող տարածաշրջանային և միջազգային գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սառը պատերազմի ավարտից հետո Մերձավոր Արևելքում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին, Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության վերակողմնորոշմանը և Ծոցի երկրների հետ համագործակցության ընդլայնմանը։ Ուսումնասիրվում են երկկողմ և բազմակողմ հարաբերությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ ներառյալ առևտուրը, ներդրումները, էներգետիկ համագործակցությունը, ռազմական կապերը, անվտանգության ոլորտում փոխգործակցությունը և դիվանագիտական շփումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային ճգնաժամերի և հակամարտությունների ազդեցությանը, ինչպես նաև Իրաքի, Իրանի, Սիրիայի և Պարսից ծոցի անվտանգության խնդիրների շուրջ Թուրքիայի և արաբական միապետությունների դիրքորոշումների փոխազդեցությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական կապերի խորացմանը և էներգետիկ ռեսուրսների նշանակությանը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի աշխարհագրական դիրքը և նրա դերը Եվրոպան ու Մերձավոր Արևելքը կապող տարածաշրջանային հաղորդակցության համակարգերում։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են նաև կողմերի շահերի համընկնման և տարաձայնությունների ոլորտները, քաղաքական իսլամի, տարածաշրջանային ազդեցության, անվտանգության և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների հետ կապված տարբեր մոտեցումները։ Ժամանակագրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հարաբերությունների փոփոխության հիմնական միտումները և գնահատելու այն գործոնները, որոնք նպաստել են Թուրքիայի ու Ծոցի արաբական պետությունների միջև համագործակցության խորացմանը կամ սահմանափակմանը։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի քաղաքական գործընթացների, տարածաշրջանային ուժային հարաբերակցության և Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, արևելագետներին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասի հայկական դպրոցների ուսուցիչների և ուսուցչուհիների հասարակական կազմակերպության կանոնադրական դրույթները՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում հայկական կրթական միջավայրի կազմակերպման և մասնագիտական ինքնակազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթղթում սահմանվում են ընկերության ստեղծման նպատակները, գործունեության ուղղությունները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը և կազմակերպության ներքին գործունեության կարգը։ Այն կարող է ներառել նաև ընկերության ֆինանսական միջոցների ձևավորման, անդամավճարների, ժողովների անցկացման, որոշումների ընդունման և վարչական մարմինների լիազորությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Կանոնադրական նյութը կարևոր աղբյուր է հայկական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ուսուցիչների մասնագիտական և հասարակական համախմբման ձևերի, կրթական ոլորտի խնդիրների և փոխօգնության սկզբունքների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ուսուցիչների մասնագիտական շահերի պաշտպանության, կրթական աշխատանքի բարելավման, գիտելիքների տարածման և ուսուցիչների սոցիալական ու մասնագիտական աջակցության հետ կապված դրույթները։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է նաև բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական դպրոցների կազմակերպական առանձնահատկությունները և կրթական համայնքի ներսում ձևավորված ինստիտուցիոնալ հարաբերությունները։ Որպես սկզբնաղբյուր՝ հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն մանկավարժության պատմության, այլև հայկական հասարակական կազմակերպությունների զարգացման, կրթական ինքնակառավարման և մասնագիտական միավորումների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել հայկական դպրոցների պատմության, ուսուցչական շարժումների և Կովկասի հայկական կրթական կյանքի վերաբերյալ հետազոտություններում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել կրթության պատմաբաններին, մանկավարժներին, հայագետներին, պատմաբաններին, սոցիալական և կրթական կազմակերպությունների ուսումնասիրողներին, արխիվագետներին, մատենագետներին և տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական կյանքի հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է հին և միջնադարյան Հայաստանում դեղաբույսերի կիրառության, տարածվածության և բուժական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մատենագրական և ազգագրական աղբյուրների համադրմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հայկական պատմական աղբյուրներում հիշատակվող բուժիչ բույսերը, դրանց անվանումները, նկարագրությունները, բուժական հատկությունները և կիրառման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գիտելիքներին ու փորձառությանը, որոնք ձևավորվել են ժողովրդական բժշկության շրջանակում և փոխանցվել սերնդեսերունդ՝ արտացոլվելով ավանդույթներում, սովորույթներում և ազգագրական նյութերում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր հիվանդությունների և առողջական խնդիրների դեպքում բույսերի կիրառման եղանակները, բուսական պատրաստուկների պատրաստման սկզբունքները, դրանց օգտագործման ձևերը և հնարավոր համադրությունները։ Մատենագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հին և միջնադարյան բժշկական պատկերացումները, ինչպես նաև բացահայտելու բուսաբուժության տեղը ժամանակի բժշկական գիտելիքների համակարգում։ Ազգագրական նյութերի ներգրավումը լրացնում է գրավոր աղբյուրները՝ ներկայացնելով ժողովրդական բժշկության գործնական ավանդույթները և տարբեր բնակավայրերում պահպանված բուսաբուժական գիտելիքները։ Կարևոր ուղղություն է նաև բույսերի հին անվանումների և ժամանակակից բուսաբանական անվանումների համադրությունը, որը կարող է նպաստել պատմական աղբյուրներում հիշատակվող բուսատեսակների նույնականացմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել դեղաբույսերի օգտագործումը ոչ միայն բժշկական, այլև մշակութային և տնտեսական տեսանկյունից՝ բացահայտելով մարդու և բնության փոխհարաբերությունների պատմական ձևերը։ Աշխատության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել հայկական ավանդական բժշկության պատմության, ժողովրդական գիտելիքների և բուսաբուժության զարգացման ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև նպաստել հայկական մատենագրության մեջ պահպանված բժշկական տեղեկությունների համակարգմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել բժշկության պատմաբաններին, ազգագրագետներին, բուսաբաններին, դեղագետներին, հայագետներին, պատմաբաններին, ժողովրդական բժշկության ուսումնասիրողներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է աորտոկորոնար շունտավորում տարած հիվանդների մոտ ձախ ներքին կրծքային զարկերակի ցողունում արյան հոսքի համեմատական գնահատմանը՝ երկու ներքին կրծքային զարկերակների կիրառմամբ ձևավորված մեկ կամ մի քանի γ-գրաֆտերի տարբերակների դեպքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել տարբեր շունտավորման կառուցվածքների հեմոդինամիկական առանձնահատկությունները և գնահատել դրանց ազդեցությունը արյան հոսքի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ներքին կրծքային զարկերակների անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման հնարավորությունները կորոնար ռեվասկուլյարիզացիայի ժամանակ, ինչպես նաև բազմակի շունտավորման տեխնիկական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձախ ներքին կրծքային զարկերակի ցողունով անցնող արյան հոսքի ցուցանիշների համեմատությանը՝ տարբեր գրաֆտային կոնֆիգուրացիաների պայմաններում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են գնահատվել հոսքի ծավալային և արագության ցուցանիշները, անոթային դիմադրությունը, շունտերի ֆունկցիոնալ վիճակը և տարբեր կառուցվածքային լուծումների հեմոդինամիկական արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք կարող են ազդել շունտերի անցանելիության և երկարաժամկետ աշխատանքի վրա, այդ թվում՝ անոթային անատոմիան, գրաֆտերի կառուցվածքը, կորոնար զարկերակների վիճակը և վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկությունները։ Տարբեր մոտեցումների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե որ կոնֆիգուրացիաներն են ապահովում ավելի բարենպաստ արյան հոսք և կարող են առավել արդյունավետ լինել բազմաանոթ կորոնար հիվանդության վիրաբուժական բուժման ժամանակ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ աորտոկորոնար շունտավորման տեխնիկայի կատարելագործման, գրաֆտերի ընտրության և վիրահատական ռազմավարության օպտիմալացման համար։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև կորոնար ռեվասկուլյարիզացիայից հետո շունտերի հեմոդինամիկական աշխատանքի ավելի լավ ըմբռնմանը և հետվիրահատական արդյունքների բարելավմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել սրտային և անոթային վիրաբույժներին, սրտաբաններին, ինտերվենցիոն սրտաբանության մասնագետներին, հեմոդինամիկայի հետազոտողներին, բժշկական գիտաշխատողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Նոր մետաքսի ճանապարհի ձևավորման և Հայաստանի՝ միջազգային տրանսպորտային միջանցքների համակարգում ներգրավվածության զարգացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Ասիան և Եվրոպան կապող ժամանակակից առևտրատրանսպորտային ուղիների ձևավորման գործընթացները, դրանց տնտեսական և աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, ինչպես նաև Հայաստանի աշխարհագրական դիրքի և տարածաշրջանային հաղորդակցության հնարավորությունների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացմանը, միջազգային ավտոմոբիլային և երկաթուղային կապերի, լոգիստիկ հանգույցների և սահմանային անցակետերի արդյունավետության բարձրացման խնդիրներին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել տարածաշրջանային տրանսպորտային նախագծերը, դրանց միջև փոխկապակցվածությունը և Հայաստանի համար ստեղծվող հնարավորություններն ու սահմանափակումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում միջազգային բեռնափոխադրումների ծավալների ավելացման, տարանցիկ ներուժի օգտագործման, լոգիստիկ ծախսերի նվազեցման և տրանսպորտային ծառայությունների մրցունակության բարձրացման հարցերին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի տնտեսական և աշխարհաքաղաքական դիրքի, հարևան երկրների հետ տրանսպորտային հաղորդակցության և տարածաշրջանային համագործակցության վրա ազդող գործոններին։ Նոր մետաքսի ճանապարհի համատեքստում Հայաստանի ներգրավվածության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երկրի տարանցիկ ներուժը և բացահայտելու այն ենթակառուցվածքային, ֆինանսական, կազմակերպական ու քաղաքական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել միջազգային միջանցքների արդյունավետ զարգացմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել նաև տրանսպորտային ենթակառուցվածքների արդիականացման, բազմամոդալ փոխադրումների զարգացման, լոգիստիկ կենտրոնների ձևավորման և միջազգային չափանիշներին համապատասխան ծառայությունների ներդրման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել Հայաստանի տրանսպորտային համակարգի տարածաշրջանային ինտեգրմանը, տարանցիկ ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և արտաքին առևտրային կապերի ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, տրանսպորտի և լոգիստիկայի մասնագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային զարգացման հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։