Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության լեռնահանքային արդյունաբերության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ որպես հիմնական օրինակ դիտարկելով Սյունիքի մարզը։ Հետազոտության կենտրոնում հանքարդյունաբերության տնտեսական արդյունավետության, արտադրական ներուժի օգտագործման, ռեսուրսների կառավարման և ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող խնդիրների բացահայտումն է։ Սյունիքի մարզը Հայաստանի հանքարդյունաբերության կարևորագույն կենտրոններից է, ուստի տարածաշրջանի փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոլորտի նշանակությունը ոչ միայն տեղական, այլև հանրապետական տնտեսության համար։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հանքային ռեսուրսների կառուցվածքը, արդյունահանման ծավալները, արտադրական կարողությունները, աշխատուժի օգտագործումը, ներդրումային գործընթացները և հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների տնտեսական ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են ոլորտի արդյունավետության վրա՝ տեխնոլոգիական հագեցվածություն, արտադրության կազմակերպում, սարքավորումների վիճակ, էներգիայի և այլ ռեսուրսների ծախսեր, աշխատուժի արտադրողականություն, ենթակառուցվածքների զարգացվածություն և ներդրումների հասանելիություն։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հանքարդյունաբերությունը դիտարկել նաև Սյունիքի մարզի սոցիալ-տնտեսական զարգացման համատեքստում, քանի որ ոլորտը կապված է զբաղվածության, բնակչության եկամուտների, տեղական տնտեսության ակտիվության և համայնքների զարգացման հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում են այն խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել հանքարդյունաբերության երկարաժամկետ արդյունավետությունը, այդ թվում՝ բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, արդյունահանման և վերամշակման տեխնոլոգիաների կատարելագործման անհրաժեշտությունը, արտադրական ծախսերի աճը, շուկաների փոփոխականությունը և ենթակառուցվածքային սահմանափակումները։ Կարևոր ուղղություն է նաև հանքարդյունաբերության և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ոլորտի արդյունավետության բարձրացումը չի կարող սահմանափակվել միայն արտադրության ծավալների ավելացմամբ։ Ռեսուրսների խնայող օգտագործումը, թափոնների կառավարումը, հողի և ջրային ռեսուրսների պահպանությունը, արտադրական անվտանգության ապահովումը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցումը ժամանակակից հանքարդյունաբերության արդյունավետության կարևոր բաղադրիչներ են։ Աշխատությունում կարող են առաջարկվել արտադրության տեխնիկական և կազմակերպական կատարելագործման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, կառավարման արդյունավետության բարձրացման, ներդրումային քաղաքականության բարելավման և հանքային հումքի առավել ամբողջական վերամշակման ուղղություններ։ Սյունիքի մարզի օրինակով ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նաև Հայաստանի այլ հանքարդյունաբերական տարածաշրջանների զարգացման առանձնահատկությունների գնահատման համար։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ առաջարկվող լուծումները կարող են կիրառվել հանքարդյունաբերական ձեռնարկությունների տնտեսական գործունեության արդյունավետության բարձրացման, արտադրական ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման և տարածաշրջանային զարգացման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հանքարդյունաբերության մասնագետներին, տարածաշրջանային զարգացման և պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, ինչպես նաև արդյունաբերության տնտեսական արդյունավետության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտել Սյունիքի մարզի լեռնահանքային արդյունաբերության զարգացման հիմնական ներուժն ու սահմանափակումները և հիմնավորել այնպիսի տնտեսական, տեխնոլոգիական ու կառավարչական միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել ոլորտի արդյունավետության, մրցունակության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատման ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, կիրառման պայմանների և քրեաիրավական նշանակության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այս ինստիտուտի տեղը քրեական իրավունքի համակարգում, դրա նպատակները և այն դերը, որը այն կարող է ունենալ քրեական քաղաքականության մարդասիրացման, տուժողի իրավունքների վերականգնման և սոցիալական կոնֆլիկտների իրավական կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեական պատասխանատվությունից ազատման կիրառման նախադրյալներին, տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության փաստին, պատճառված վնասի հատուցմանը կամ դրա վերականգնմանն ուղղված միջոցառումներին, ինչպես նաև իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան հանգամանքների գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է հաշտության կամավորության և իրական լինելու, կողմերի շահերի հավասարակշռության և տուժողի ազատ կամարտահայտության ապահովման նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև տվյալ ինստիտուտի և քրեական պատասխանատվությունից ազատման այլ հիմքերի տարբերակմանը, դրա կիրառման սահմաններին և քրեական գործի ընթացքի վրա ունեցած իրավական հետևանքներին։ Քննության են առնվում իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները, մասնավորապես՝ հաշտության փաստի հաստատման, վնասի հատուցման բավարարության, տուժողի կամքի ազատության և կատարված արարքի բնույթի գնահատման հարցերը։ Կարևորվում է տուժողի իրավունքների ու օրինական շահերի պաշտպանության և հանցանք կատարած անձի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության նպատակների միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հաշտության ինստիտուտի նշանակությունը վերականգնողական արդարադատության գաղափարների համատեքստում, բացահայտել դրա կիրառման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրները և դիտարկել օրենսդրական ու իրավակիրառ կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և վերականգնողական արդարադատության ու քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է հասարակության և պետության կարիքների համար հողամասերի օտարման իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը՝ սեփականության իրավունքի պաշտպանության և հանրային շահի ապահովման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է հողամասերի հարկադիր օտարման իրավական բնույթը, դրա կիրառման հիմքերը, նպատակները և այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում պետությունը կամ համապատասխան իրավասու մարմինները կարող են միջամտել մասնավոր սեփականության իրավունքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշռությանը, սեփականության իրավունքի սահմանափակման թույլատրելի շրջանակներին և օտարման գործընթացի օրինականության ու հիմնավորվածության ապահովման երաշխիքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օտարման գործընթացի հիմնական փուլերը՝ հողամասի անհրաժեշտության հիմնավորումից և սեփականատիրոջը պատշաճ տեղեկացումից մինչև փոխհատուցման տրամադրումն ու սեփականության իրավունքի փոխանցումը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում օտարվող գույքի արժեքի որոշման, համարժեք և արդար փոխհատուցման, սեփականատիրոջ իրավունքների պաշտպանության և օտարման վերաբերյալ որոշումների բողոքարկման իրավական մեխանիզմներին։ Քննության են առնվում նաև այն խնդիրները, որոնք կարող են առաջանալ օտարման անհրաժեշտության, հանրային շահի հիմնավորման, փոխհատուցման չափի և վարչական ընթացակարգերի պահպանման ընթացքում։ Կարևորվում է դատական պաշտպանության դերը՝ սեփականության իրավունքի հնարավոր խախտումների կանխարգելման և վերականգնման, ինչպես նաև օտարման գործընթացի օրինականության նկատմամբ վերահսկողության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև հողային հարաբերությունների զարգացման, ենթակառուցվածքային և այլ հանրային նշանակության ծրագրերի իրականացման պայմաններում օտարման իրավական մեխանիզմների կատարելագործման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հանրային կարիքների համար հողամասերի օտարման իրավական հիմքերի, ընթացակարգերի և սեփականատերերի պաշտպանության երաշխիքների վերաբերյալ, ինչպես նաև բացահայտել գործող կարգավորման տեսական ու գործնական խնդիրները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հողային, քաղաքացիական և վարչական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական և համայնքային մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և սեփականության իրավունքի պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ազգային անվտանգության համակարգային կառուցվածքում պետության տեղի, դերի և նշանակության տեսաիրավական ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետության էությունը որպես ազգային անվտանգության ապահովման առանցքային ինստիտուտ, դրա հիմնական գործառույթները և իրավական միջոցները, որոնց միջոցով իրականացվում է հասարակության, պետականության և ազգային շահերի պաշտպանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային անվտանգության հասկացությանը, դրա բաղադրիչներին, սպառնալիքների բնույթին և պետական իշխանության տարբեր օղակների միջև գործառույթների ու լիազորությունների բաշխմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է պետության և ազգային անվտանգության փոխկապակցվածությունը, պետական ինքնիշխանության, տարածքային ամբողջականության, սահմանադրական կարգի, հանրային անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխհարաբերությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում ազգային անվտանգության ապահովման իրավական հիմքերին, պետական կառավարման և իրավապահ մարմինների դերակատարությանը, ինչպես նաև անվտանգության ոլորտում իրավական և կազմակերպական մեխանիզմների նշանակությանը։ Քննության են առնվում ազգային անվտանգության համակարգի կառուցվածքային տարրերը, դրանց փոխգործակցությունը և միասնական պետական քաղաքականության ձևավորման խնդիրները։ Կարևորվում է անվտանգության ապահովման և մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության միջև պատշաճ հավասարակշռության պահպանման անհրաժեշտությունը, քանի որ անվտանգության միջոցառումները պետք է իրականացվեն իրավական պետության սկզբունքներին համապատասխան։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ազգային անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթին, պետության գործառույթների զարգացմանը և նոր մարտահրավերներին իրավական ու ինստիտուցիոնալ արձագանքման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս տեսաիրավական տեսանկյունից գնահատել պետության դերը ազգային անվտանգության համակարգում, բացահայտել դրա կառուցվածքային և իրավական հիմնախնդիրները և դիտարկել անվտանգության կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի և ազգային անվտանգության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, պետական ծառայողների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ազգային անվտանգության իրավական հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է հանցագործությունների համակցության քրեաիրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, տեսակների, տարբերակման չափանիշների և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է հանցագործությունների բազմակիության ինստիտուտը, դրա նշանակությունը քրեական պատասխանատվության անհատականացման և կատարված արարքների ճիշտ իրավական գնահատման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների համակցության հասկացությանը, դրա հիմնական հատկանիշներին և այն հանգամանքներին, որոնց առկայության դեպքում մեկ անձի կողմից կատարված մի քանի արարքներ կարող են առաջացնել առանձին քրեաիրավական գնահատման անհրաժեշտություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են համակցության տարբեր դրսևորումները, հանցագործությունների առանձին կազմերի միմյանցից սահմանազատման չափանիշները և մեկ հանցագործության ու մի քանի հանցագործությունների միջև տարբերակման խնդիրները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև հանցագործությունների համակցության, կրկնակիության, ռեցիդիվի և այլ հարակից քրեաիրավական ինստիտուտների փոխհարաբերությանը, քանի որ դրանց ճիշտ սահմանազատումը կարևոր նշանակություն ունի արարքի որակավորման և պատժի նշանակման համար։ Քննության են առնվում քրեական օրենսդրության նորմերի մրցակցության, մեկ արարքի շրջանակում մի քանի հանցակազմերի հատկանիշների առկայության և արարքների իրավական գնահատման ընթացքում հնարավոր սխալների հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանցագործությունների համակցության դեպքում պատժի նշանակման առանձնահատկություններին, պատժատեսակների և պատժաչափերի որոշմանը, ինչպես նաև կատարված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանի համարժեք գնահատմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ հանցագործությունների բազմակիության վերաբերյալ նորմերի ճիշտ կիրառումը պետք է ապահովի ինչպես կատարված արարքների ամբողջական քրեաիրավական գնահատումը, այնպես էլ անձի նկատմամբ արդար և համաչափ պատասխանատվության կիրառումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հանցագործությունների համակցության տեսական և գործնական հիմնական խնդիրները, ուսումնասիրել դրանց լուծման իրավական մոտեցումները և դիտարկել օրենսդրության ու իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցագործությունների բազմակիության ու քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում օրենսդրական նախաձեռնության ինստիտուտի և դրա իրականացման ընթացքում առաջացող հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է օրենսդրական նախաձեռնության իրավական էությունը, դրա նշանակությունը օրենսդրական գործընթացում և պետական իշխանության համակարգում, ինչպես նաև այն սուբյեկտների սահմանադրական և իրավական լիազորությունները, որոնք իրավասու են նախաձեռնելու օրենքների ընդունման գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենսդրական նախաձեռնության իրականացման փուլերին, օրենսդրական առաջարկների ձևակերպմանը, ներկայացմանը, քննարկմանը և հետագա խորհրդարանական ընթացքին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օրենսդրական նախաձեռնությունների հիմնավորվածության, իրավական որոշակիության, անհրաժեշտության և հանրային շահին համապատասխանության հարցերը, ինչպես նաև օրենսդրական գործընթացի որակի վրա դրանց ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում օրենսդրական նախաձեռնության և խորհրդարանական վերահսկողության, հանրային մասնակցության ու ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածությանը։ Քննության են առնվում նաև օրենսդրական նախաձեռնությունների մշակման ընթացքում իրավական, մասնագիտական և կազմակերպական աջակցության նշանակությունը, շահագրգիռ կողմերի ներգրավման հնարավորությունները և օրենքների նախագծերի նախնական գնահատման խնդիրները։ Կարևորվում է օրենսդրական գործընթացի թափանցիկության, հրապարակայնության, հետևողականության և արդյունավետության ապահովումը, քանի որ նախաձեռնության փուլում ընդունված որոշումները էական ազդեցություն են ունենում հետագա իրավական կարգավորման որակի վրա։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև օրենսդրական նախաձեռնության իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խոչընդոտներին, օրենսդրական տեխնիկայի խնդիրներին և գործող կարգավորումների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել օրենսդրական նախաձեռնության դերը Հայաստանի իրավական համակարգի զարգացման գործում, բացահայտել դրա կիրառման հիմնական խնդիրները և առաջարկել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և խորհրդարանական իրավունքի մասնագետների, պատգամավորների, պետական ծառայողների, իրավաբանների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և օրենսդրական գործընթացով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության վերաբերյալ քրեական գործերի քննության մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ոլորտի նյութերի հիման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների բացահայտման, նախաքննության կազմակերպման և ապացույցների հավաքման ու գնահատման հետ կապված քրեադատավարական և կրիմինալիստիկական հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման գործերի քննության պլանավորմանը, քննության հիմնական ուղղությունների որոշմանը, քրեական վարույթի մասնակիցների միջև անհրաժեշտ համագործակցության կազմակերպմանը և ապացուցման գործընթացի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ահաբեկչության վերաբերյալ գործերով հանցագործության հանգամանքների բացահայտման, հանցավոր մտադրության և շարժառիթների պարզաբանման, հնարավոր մասնակիցների դերերի բացահայտման և փաստական տվյալների համակարգված գնահատման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև քննչական գործողությունների կազմակերպման ընդհանուր մեթոդաբանական մոտեցումներին, փորձագիտական հետազոտությունների նշանակությանը, նյութական և էլեկտրոնային ապացույցների հայտնաբերման ու ամրագրման իրավական պահանջներին։ Կարևորվում է ազգային անվտանգության ապահովման և քրեական վարույթի ընթացքում մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության միջև անհրաժեշտ հավասարակշռության պահպանումը։ Քննության են առնվում նաև ահաբեկչության գործերով ապացույցների թույլատրելիության, գաղտնի կամ սահմանափակ հասանելիությամբ տեղեկությունների օգտագործման, ինչպես նաև դրանց դատավարական պատշաճ ձևակերպման հետ կապված խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել ահաբեկչական բնույթի հանցագործությունների քննության կազմակերպական և մեթոդաբանական առանձնահատկությունների, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրների և դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել քննիչների, դատախազների, դատավորների, քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, կրիմինալիստների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ծանր ու բարդ հանցագործությունների քննության մեթոդիկայով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի սահմանադրաիրավական կարգավիճակի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, լիազորությունների, գործառույթների և պետական իշխանության համակարգում ունեցած դերի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է Ազգային ժողովի՝ որպես ժողովրդի ներկայացուցչական և օրենսդիր մարմնի, տեղը սահմանադրական համակարգում, դրա ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, ինչպես նաև խորհրդարանի փոխհարաբերությունները պետական իշխանության մյուս մարմինների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի հիմնական գործառույթներին՝ օրենսդրական գործունեությանը, պետական քաղաքականության նկատմամբ խորհրդարանական վերահսկողությանը, պետական բյուջեի քննարկմանն ու հաստատմանը և սահմանադրությամբ նախատեսված այլ լիազորությունների իրականացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են պատգամավորների սահմանադրաիրավական կարգավիճակը, նրանց իրավունքներն ու պարտականությունները, պատգամավորական գործունեության երաշխիքները, խմբակցությունների դերը և խորհրդարանական աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև Ազգային ժողովի և կառավարության, Հանրապետության նախագահի, դատական իշխանության ու այլ պետական մարմինների փոխհարաբերություններին՝ իշխանությունների տարանջատման, փոխզսպումների և հակակշիռների սկզբունքների համատեքստում։ Քննության են առնվում խորհրդարանական վերահսկողության ձևերը, հանձնաժողովների և այլ կառուցվածքային մարմինների գործունեությունը, ինչպես նաև օրենսդրական գործընթացի կազմակերպման և արդյունավետության հետ կապված խնդիրները։ Կարևորվում է Ազգային ժողովի գործունեության թափանցիկության, հաշվետվողականության, քաղաքական բազմակարծության և հանրային ներկայացուցչականության ապահովումը՝ որպես ժողովրդավարական կառավարման կարևոր նախապայմաններ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է խորհրդարանի սահմանադրաիրավական կարգավիճակի զարգացմանը, սահմանադրական փոփոխությունների ազդեցությանը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի խորհրդարանի իրավական դիրքի, լիազորությունների և պետական իշխանության համակարգում նրա դերի վերաբերյալ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և խորհրդարանական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, պատգամավորների և պետական ծառայողների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և խորհրդարանական կառավարման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական իրավահարաբերություններում իրավունքի չարաշահման անթույլատրելիության սկզբունքի իրացման իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է իրավունքի չարաշահման հասկացությունը, դրա իրավական բնույթը, հիմնական հատկանիշները և տեղը քաղաքացիական իրավունքի սկզբունքների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես պետք է տարբերակել իրավունքի օրինական իրականացումը դրա չարաշահումից, երբ անձը ձևականորեն գործում է իրեն վերապահված իրավասության շրջանակում, սակայն իր գործողությունների միջոցով վնաս է պատճառում այլ անձանց կամ հակասում է իրավունքի իրական նպատակին և սկզբունքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են բարեխղճության, ողջամտության, արդարության և իրավունքի իրացման սահմանների հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև իրավունքի չարաշահման դրսևորումները տարբեր քաղաքացիաիրավական հարաբերություններում։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պայմանագրային հարաբերություններում, սեփականության իրավունքի իրականացման, պարտավորությունների կատարման և դատական պաշտպանության ընթացքում իրավունքի հնարավոր չարաշահման առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում իրավունքի չարաշահման փաստի բացահայտման չափանիշները, ապացուցման խնդիրները և այն իրավական հետևանքները, որոնք կարող են առաջանալ նման վարքագիծը հաստատելու դեպքում։ Կարևորվում է դատարանի դերը՝ իրավունքի չարաշահման և իրավունքի բարեխիղճ իրականացման սահմանազատման, կողմերի օրինական շահերի հավասարակշռման և քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է իրավունքի չարաշահման կանխարգելման և դրա դեմ իրավական պայքարի միջոցներին, ինչպես նաև օրենսդրական և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել քաղաքացիական իրավունքում իրավունքի չարաշահման անթույլատրելիության սկզբունքի նշանակության, դրա կիրառման դժվարությունների և արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, փաստաբանների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների մասնակիցների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համալիր ձեռնարկատիրական գործունեության թույլտվության՝ ֆրանչայզինգի պայմանագրի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքացիաիրավական բնույթի, կառուցվածքի և գործնական կիրառության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ֆրանչայզինգային հարաբերությունների իրավական էությունը, դրանց մասնակիցների կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև այդ պայմանագրի առանձնահատկությունները ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման և իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պայմանագրի առարկային, էական պայմաններին, դրա կնքման, փոփոխման և դադարեցման կարգին, ինչպես նաև ապրանքային նշանների, առևտրային անվանումների, գործարար համբավի, տեխնոլոգիաների, know-how-ի և այլ մտավոր կամ գործարար արժեքների օգտագործման իրավական հարցերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ֆրանչայզերի և ֆրանչայզիի միջև ձևավորվող հարաբերությունների առանձնահատկությունները, կողմերի համագործակցության, վերահսկողության և տեղեկատվության փոխանակման մեխանիզմները, ինչպես նաև պայմանագրային պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովման միջոցները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ֆրանչայզինգի և հարակից պայմանագրային կառուցակարգերի տարբերակմանը, մրցակցային հարաբերությունների վրա դրա հնարավոր ազդեցությանը, առևտրային գաղտնիքի պահպանությանը և պայմանագրային պատասխանատվության հարցերին։ Կարևորվում է Հայաստանի իրավական համակարգում ֆրանչայզինգային հարաբերությունների կարգավորման առանձնահատկությունը, գործող իրավական նորմերի կիրառման խնդիրները և իրավակիրառ պրակտիկայում հնարավոր վեճերի լուծման մեխանիզմները։ Քննության են առնվում նաև ֆրանչայզինգի զարգացման համար անհրաժեշտ իրավական երաշխիքները, պայմանագրային ազատության և կողմերի շահերի պաշտպանության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև օրենսդրական կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ֆրանչայզինգային պայմանագրի իրավական կառուցվածքի, դրա մասնակիցների փոխհարաբերությունների և Հայաստանի ձեռնարկատիրական միջավայրում դրա կիրառման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական և ձեռնարկատիրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, բիզնեսի սեփականատերերի, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և պայմանագրային հարաբերությունների իրավական կարգավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության իրավական համակարգում երեխաների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շարիաթի դրույթների և տեսաիրավական մոտեցումների համադրմամբ։ Գրքում վերլուծվում է իսլամական իրավունքի ազդեցությունը երեխաների իրավական կարգավիճակի ձևավորման և նրանց իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների վրա, ինչպես նաև այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կարգավորվում են երեխայի ընտանիքում, հասարակությունում և պետության հետ ունեցած իրավահարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի անձնական և գույքային իրավունքներին, ընտանիքի և ծնողների իրավական դերին, խնամակալության և դաստիարակության հարցերին, ինչպես նաև երեխայի շահերի պաշտպանության իրավական երաշխիքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է շարիաթի նորմերի և Իրանի գործող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, դրանց ազդեցությունը երեխաների իրավունքների պաշտպանության ծավալի և մեխանիզմների վրա։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև երեխայի իրավական կարգավիճակի, ընտանիքի պատասխանատվության, անչափահասների պաշտպանության, շահագործման և բռնության կանխարգելման հետ կապված իրավական խնդիրներին։ Քննության են առնվում ազգային իրավական կարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների փոխհարաբերության հարցերը, ինչպես նաև երեխաների իրավունքների պաշտպանության ոլորտում առկա հնարավոր հակասությունները, սահմանափակումները և իրավական բացերը։ Կարևորվում է այն հարցը, թե ինչպես կարող են կրոնական-իրավական ավանդույթները և ժամանակակից իրավական մոտեցումները համադրվել երեխայի արժանապատվության, անվտանգության և հիմնարար իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության նպատակով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս տեսականորեն գնահատել Իրանի իրավական համակարգում երեխաների պաշտպանության կառուցակարգերը, բացահայտել դրանց զարգացման հիմնական խնդիրները և դիտարկել իրավական պաշտպանության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության, իսլամական իրավունքի և մարդու իրավունքների մասնագետների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և երեխաների իրավունքների պաշտպանության իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտի դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը պետական իշխանության համակարգում՝ մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, պետական մարմինների գործունեության նկատմամբ վերահսկողության և իրավական պետության սկզբունքների ապահովման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է Պաշտպանի ինստիտուտի իրավական բնույթը, սահմանադրաիրավական կարգավիճակը, լիազորությունների շրջանակը և պետական իշխանության մյուս մարմինների հետ փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պաշտպանի անկախության երաշխիքներին, նրա գործունեության կազմակերպման սկզբունքներին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով նա կարող է արձագանքել մարդու իրավունքների հնարավոր խախտումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են քաղաքացիների դիմումների և բողոքների քննության, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններից տեղեկատվություն ստանալու, ուսումնասիրություններ իրականացնելու, առաջարկություններ և հանձնարարականներ ներկայացնելու հետ կապված իրավական հարցերը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է Պաշտպանի դերը որպես պետական իշխանության նկատմամբ լրացուցիչ վերահսկողական և իրավապաշտպան մեխանիզմի, որը նպաստում է պետական կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության և մարդու իրավունքների նկատմամբ հարգանքի ամրապնդմանը։ Քննության են առնվում նաև Պաշտպանի և օրենսդիր, գործադիր ու դատական իշխանության մարմինների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև նրա գործունեության կապը քաղաքացիական հասարակության և միջազգային իրավապաշտպան մեխանիզմների հետ։ Աշխատությունը անդրադառնում է ինստիտուտի գործունեության ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խնդիրներին, Պաշտպանի որոշումների և առաջարկությունների արդյունավետության, դրանց իրականացման ապահովման և ինստիտուցիոնալ անկախության պահպանման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Պաշտպանի ինստիտուտի նշանակությունը ժողովրդավարական և իրավական պետության պայմաններում, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական խնդիրները և դիտարկել մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների մասնագետների, իրավաբանների, պետական ծառայողների, իրավապաշտպանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանրային իշխանության գործունեության նկատմամբ իրավական վերահսկողության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության միջազգային իրավական կարգավիճակի, իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև միջազգային հարաբերություններում դրա դրսևորման առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է պետության՝ որպես միջազգային իրավունքի հիմնական սուբյեկտի, իրավական բնույթը, դրա իրավասուբյեկտության ծագման և իրականացման պայմանները, ինչպես նաև միջազգային իրավական համակարգում պետության ինքնիշխանության և իրավահավասարության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավական կարգավիճակի ձևավորմանը, միջազգային կազմակերպությունների և այլ պետությունների հետ հարաբերություններում նրա իրավունքների ու պարտականությունների իրականացման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են միջազգային պայմանագրեր կնքելու, դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու, միջազգային կազմակերպություններին անդամակցելու, միջազգային վեճերին մասնակցելու և միջազգային իրավական պատասխանատվություն կրելու հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պետության տարածքային ամբողջականության, ինքնիշխանության, միջազգային ճանաչման և իրավահավասարության սկզբունքներին ու դրանց նշանակությանը Հայաստանի միջազգային իրավական դիրքի ձևավորման գործում։ Քննության են առնվում միջազգային իրավասուբյեկտության իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և քաղաքական խնդիրները, ինչպես նաև պետության արտաքին հարաբերությունների և միջազգային պարտավորությունների կատարման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է միջազգային իրավունքի նորմերի ներպետական իրավակարգում իրականացման, միջազգային պայմանագրային պարտավորությունների կատարման և ազգային օրենսդրության ու միջազգային իրավական պահանջների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության տեսական և գործնական հիմքերի, դրա իրականացման մեխանիզմների և առկա հիմնախնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի մասնագետների, դիվանագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսանողների, գիտաշխատողների և Հայաստանի միջազգային իրավական կարգավիճակի հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ազգերի ինքնորոշման իրավունքի և դրա իրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ լոկալ հակամարտությունների միջազգային իրավական կարգավորման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է ինքնորոշման իրավունքի ձևավորումը և զարգացումը միջազգային իրավունքում, դրա իրավական բնույթը, բովանդակությունը և նշանակությունը ժողովուրդների ու ազգային խմբերի քաղաքական կարգավիճակի որոշման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնորոշման իրավունքի և պետությունների ինքնիշխանության ու տարածքային ամբողջականության սկզբունքների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն իրավական չափանիշներին, որոնց շրջանակում կարող է իրականացվել տվյալ իրավունքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ինքնորոշման ներքին և արտաքին դրսևորումները, դրանց իրացման հնարավոր ձևերը և այն պայմանները, որոնց դեպքում ինքնորոշման պահանջները վերածվում են միջազգային իրավական ու քաղաքական վեճերի։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում լոկալ զինված հակամարտությունների առաջացման և զարգացման պատճառներին, դրանց կարգավորման միջազգային մեխանիզմներին, խաղաղ բանակցությունների, միջնորդության և միջազգային կազմակերպությունների դերակատարությանը։ Քննության են առնվում նաև այն իրավական խնդիրները, որոնք առաջանում են ինքնորոշման պահանջների և տարածքային ամբողջականության պաշտպանության անհրաժեշտության բախման պայմաններում, ինչպես նաև հակամարտությունների մասնակիցների իրավունքների և պարտավորությունների հարցերը։ Կարևորվում է միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքների հավասարակշռված կիրառման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով մարդու իրավունքների պաշտպանությունը, ժողովուրդների քաղաքական կամքի արտահայտումը, ուժի չկիրառման սկզբունքը և միջազգային խաղաղության ու անվտանգության պահպանումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ դեր կարող է ունենալ ինքնորոշման իրավունքը լոկալ հակամարտությունների ծագման, զարգացման և կարգավորման գործընթացներում, ինչպես նաև բացահայտելու դրա իրացման հետ կապված իրավական անորոշություններն ու հակասական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, իրավաբանների, դիվանագետների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ինքնորոշման ու միջազգային հակամարտությունների կարգավորման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։