Պատրաստի նյութեր

Այս աշխատությունը նվիրված է ծանրացնող հանգամանքներում կատարված սպանությունների քրեաիրավական բնութագրին, դրանց տեսակների և որակման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների համադրմամբ։ Գրքում վերլուծվում է սպանության՝ որպես մարդու կյանքի դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցագործության, իրավական բնույթը, դրա հանցակազմի տարրերը և ծանրացնող հանգամանքների առկայության դեպքում քրեական պատասխանատվության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպանությունների առանձին տեսակների տարբերակմանը, դրանց օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներին, հանցագործության շարժառիթի ու նպատակի նշանակությանը և այն հանգամանքներին, որոնք ազդում են արարքի քրեաիրավական որակավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են սպանության որակման ընթացքում առաջացող բարդությունները, մասնավորապես՝ ծանրացնող հանգամանքի փաստական առկայության հաստատումը, մեղավորի դիտավորության բովանդակության բացահայտումը և տարբեր հանցակազմերի միմյանցից սահմանազատումը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև սպանության փորձի, հանցագործության համակցության, համակատարության և այլ քրեաիրավական ինստիտուտների հետ կապված որակավորման հարցերին։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ արարքի ճիշտ իրավական գնահատումը պահանջում է ինչպես քրեական օրենսդրության համապատասխան նորմերի ճշգրիտ մեկնաբանություն, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքների ամբողջական և օբյեկտիվ գնահատում։ Քննության են առնվում իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող խնդիրները, ապացույցների գնահատման նշանակությունը, սպանության եղանակի, գործիքի, տուժողի կարգավիճակի, շարժառիթների և այլ հանգամանքների ազդեցությունը արարքի որակավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ծանրացնող հանգամանքներում կատարված սպանությունների քրեաիրավական կարգավորման տեսական խնդիրները և դրանց գործնական կիրառման ընթացքում առաջացող դժվարությունները, ինչպես նաև դիտարկել օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և սպանությունների քրեաիրավական որակավորման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է շահադիտական-բռնի մոտիվացիայով կատարվող հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրի ուսումնասիրությանը՝ դրանց սոցիալական էության, պատճառների, դրդապատճառների և հանցավոր վարքագծի առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այն հանցագործությունների առանձնահատկությունը, որոնց կատարման հիմքում միաժամանակ առկա են նյութական կամ այլ շահ ստանալու ձգտումը և բռնության կիրառման կամ դրա սպառնալիքի գործոնը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրիչներին, դրանց տարածվածության, կառուցվածքի և դինամիկայի, ինչպես նաև հանցավորության այս տեսակի վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, հոգեբանական և այլ գործոնների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են հանցագործի անձի առանձնահատկությունները, նրա արժեքային կողմնորոշումները, սոցիալական միջավայրը, վարքագծային դրսևորումները և հանցավոր վարքագծի ձևավորման վրա ազդող հանգամանքները։ Քննության են առնվում նաև հանցագործության մոտիվացիայի, նպատակի և մեթոդի փոխկապակցվածությունը, բռնության կիրառման պատճառները և շահադիտական շարժառիթի դերը հանցավոր վարքագծի ձևավորման գործընթացում։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նման հանցագործությունների պատճառների և պայմանների բացահայտմանը, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման կրիմինոլոգիական միջոցների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են անհատական և ընդհանուր կանխարգելման հնարավորությունները, իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները և հանցավոր վարքագծի վաղ հայտնաբերման ու կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հանցավորության տվյալ դրսևորումը դիտարկել ոչ միայն քրեաիրավական, այլև սոցիալական և հոգեբանական տեսանկյուններից՝ բացահայտելով դրա առաջացման և տարածման օրինաչափությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեագիտության և քրեական իրավունքի մասնագետների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցավորության պատճառների ու կանխարգելման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային կառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է տարածքային կառավարման էությունը, դրա տեղն ու նշանակությունը պետական կառավարման համակարգում, ինչպես նաև Հայաստանի անկախ պետականության զարգացման ընթացքում տարածքային կառավարման ինստիտուտների ձևավորման և փոփոխության հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզային կառավարման կազմակերպմանը, տարածքային կառավարման մարմինների իրավական կարգավիճակին, լիազորությունների շրջանակին և կենտրոնական պետական իշխանության հետ դրանց փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման փոխհարաբերությունները, դրանց իրավասությունների տարանջատման խնդիրները և հանրային կառավարման արդյունավետության ապահովման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում տարածքային զարգացման անհամաչափություններին, պետական քաղաքականության տարածքային իրականացմանը, տեղական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կառավարման խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև տարածքային կառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության, հաշվետվողականության, թափանցիկության և հանրային մասնակցության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում է կենտրոնական և տարածքային իշխանությունների միջև լիազորությունների, պատասխանատվության և ռեսուրսների պատշաճ բաշխման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև կառավարման ապակենտրոնացման և տարածքային զարգացման քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է համակարգի իրավական և կազմակերպական խնդիրներին, կառավարման գործընթացների կատարելագործման հնարավորություններին և ժամանակակից կառավարչական մեթոդների կիրառման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի տարածքային կառավարման համակարգի ձևավորման և զարգացման ընթացքի, առկա խնդիրների ու զարգացման հնարավոր ուղղությունների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել վարչական իրավունքի և պետական կառավարման մասնագետների, պետական ու համայնքային ծառայողների, իրավագիտության և կառավարման ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների և տարածքային զարգացման ու հանրային կառավարման հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է պետական ծառայության միջոցով Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի գործառույթների արդյունավետ ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետական ծառայության դերը խորհրդարանի բնականոն և արդյունավետ գործունեության կազմակերպման գործում, ինչպես նաև Ազգային ժողովի օրենսդրական, վերահսկողական, ներկայացուցչական և այլ սահմանադրական գործառույթների իրականացման համար մասնագիտական ու վարչական աջակցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի աշխատակազմի գործունեությանը, դրա կազմակերպական կառուցվածքին, պետական ծառայողների իրավական կարգավիճակին, նրանց մասնագիտական կարողություններին և ծառայողական պարտականությունների արդյունավետ կատարման պայմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օրենսդրական գործընթացի մասնագիտական ապահովման, պատգամավորներին փորձագիտական և տեղեկատվական աջակցություն տրամադրելու, խորհրդարանական վերահսկողության կազմակերպման և վարչական գործընթացների արդյունավետ իրականացման հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պետական ծառայության կազմակերպման սկզբունքներին՝ մասնագիտականության, քաղաքական չեզոքության, օրինականության, հաշվետվողականության և արդյունավետության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև պետական ծառայողների ընտրության և նշանակման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, ծառայողական առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Կարևորվում է ժամանակակից կառավարման տեխնոլոգիաների և թվային գործիքների կիրառումը, տեղեկատվության արդյունավետ կառավարումը, միջգերատեսչական համագործակցությունը և խորհրդարանական գործընթացների կազմակերպման կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն իրավական, կազմակերպական և կառավարչական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել Ազգային ժողովի գործառույթների լիարժեք ապահովմանը, և դիտարկում է դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և պետական ծառայության մասնագետների, Ազգային ժողովի աշխատակազմի և պետական մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու կառավարման ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների և խորհրդարանական կառավարման արդյունավետության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավակարգի՝ որպես իրավական պետության հիմնարար բաղադրիչի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական իրականության և նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում է իրավակարգի հասկացությունը, էությունը, կառուցվածքը և նշանակությունը, ինչպես նաև դրա փոխկապակցվածությունը օրինականության, իրավական մշակույթի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական իշխանության կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության պայմաններում իրավակարգի ձևավորման և պահպանման սկզբունքներին, պետական և հասարակական ինստիտուտների դերին ու իրավական նորմերի արդյունավետ իրականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգի և գործող իրավական համակարգի առանձնահատկությունները, իրավակարգի ապահովման պետական մեխանիզմները և իրավապահ գործունեության նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում իրավակարգի և օրինականության փոխհարաբերությանը, իրավախախտումների կանխարգելմանն ու դրանց դեմ պայքարին, ինչպես նաև քաղաքացիների իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությանն ուղղված իրավական երաշխիքներին։ Քննության են առնվում իրավակարգի վրա ազդող իրավական, սոցիալական, քաղաքական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Կարևորվում է դատարանների, իրավապահ մարմինների և պետական կառավարման այլ կառույցների դերը իրավակարգի պահպանման գործում, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության և անձի իրավագիտակցության նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի Հանրապետությունում իրավակարգի ձևավորման և ամրապնդման գործընթացը, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական հիմնախնդիրները և դիտարկել իրավական պետության կայացման պայմաններում իրավակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և իրավական պետության ու իրավակարգի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է փաստաթղթերի տեխնիկա-կրիմինալիստիկական հետազոտման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ փաստաթղթերի պատրաստման, փոփոխման, կեղծման և դրանցում առկա նյութական հետքերի բացահայտման ու վերլուծության տեսանկյունից։ Գրքում ուսումնասիրվում են փաստաթղթերի կրիմինալիստիկական հետազոտության տեսական հիմքերը, մեթոդներն ու գործիքները, ինչպես նաև դրա նշանակությունը հանցագործությունների բացահայտման, քննության և ապացուցման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթի արտաքին և ներքին հատկանիշների ուսումնասիրմանը, նյութական հիմքի, տպագրական եղանակների, ձեռագրային կամ այլ գրառումների, ստորագրությունների, կնիքների և տեխնիկական միջոցներով կատարված նշումների հետազոտությանը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են փաստաթղթերի կեղծման տարբեր եղանակների հայտնաբերման, սկզբնական բովանդակության փոփոխության, ջնջումների, հավելումների, վերագրումների և այլ միջամտությունների բացահայտման հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով փաստաթղթերի կեղծման նոր մեթոդների ի հայտ գալը և դրանց հայտնաբերման համար կիրառվող ժամանակակից հետազոտական մոտեցումները։ Կարևորվում է փորձագիտական հետազոտության արդյունքների հավաստիության, օբյեկտիվության և գիտական հիմնավորվածության ապահովումը, ինչպես նաև ստացված տվյալների պատշաճ ձևակերպումն ու դրանց ապացուցողական նշանակության գնահատումը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում քննիչի, փորձագետի և քրեական վարույթի մյուս մասնակիցների փոխգործակցությանը, փաստաթղթերի հայտնաբերման, առգրավման, պահպանման և փորձաքննության ներկայացման ընթացքում անհրաժեշտ պահանջներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ փաստաթղթերի տեխնիկա-կրիմինալիստիկական հետազոտության դերը հանցագործությունների բացահայտման գործում, բացահայտել ոլորտում առկա տեսական և գործնական խնդիրները և գնահատել դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել կրիմինալիստների, դատական փորձագետների, քննիչների, դատախազների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և փաստաթղթերի փորձագիտական հետազոտության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է էկոլոգիական իրավունքների պաշտպանության դատական և ոչ դատական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ դրանց իրավական հիմքերի, կիրառման առանձնահատկությունների և արդյունավետության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում քննարկվում է մարդու՝ առողջ և բարենպաստ շրջակա միջավայրում ապրելու իրավունքի նշանակությունը, դրա կապը կյանքի, առողջության, սեփականության, տեղեկատվության և այլ հիմնարար իրավունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավական միջոցներին, որոնց օգնությամբ քաղաքացիները, հասարակական կազմակերպությունները և այլ շահագրգիռ անձինք կարող են արձագանքել շրջակա միջավայրին վնաս պատճառող կամ էկոլոգիական իրավունքները խախտող գործողություններին և որոշումներին։ Դատական պաշտպանության շրջանակում ուսումնասիրվում են դատարան դիմելու հնարավորությունները, վարչական և քաղաքացիական վեճերի քննության առանձնահատկությունները, վնասի հատուցման, իրավական ակտերի կամ վարչական որոշումների վիճարկման և խախտված իրավունքի վերականգնման միջոցները։ Ոչ դատական պաշտպանության ոլորտում անդրադարձ է կատարվում պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմիններին դիմելու, վարչական բողոքարկման, հանրային մասնակցության, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու և հասարակական վերահսկողության այլ ձևերի նշանակությանը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև բնապահպանական տեղեկատվության մատչելիության, որոշումների կայացման գործընթացում հանրության մասնակցության և արդարադատության մատչելիության դերը էկոլոգիական իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության գործում։ Քննության են առնվում պաշտպանության մեխանիզմների կիրառման ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խոչընդոտները, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել դատական և ոչ դատական պաշտպանության միջոցների փոխլրացնող նշանակությունը և բացահայտել այն պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են բնապահպանական իրավունքների արդյունավետ և իրական պաշտպանության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել էկոլոգիական և վարչական իրավունքի մասնագետների, փաստաբանների, իրավապաշտպանների, պետական մարմինների աշխատակիցների, բնապահպանական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և շրջակա միջավայրի պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում դատական քաղաքականության էության, բովանդակության և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համատեսական և մեթոդաբանական մոտեցումների համադրությամբ։ Գրքում վերլուծվում է դատական քաղաքականության տեղն ու նշանակությունը պետության իրավական քաղաքականության համակարգում, դրա ձևավորման տեսական հիմքերը և գործնական դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական իշխանության դերին իրավական պետության կայացման, օրինականության ապահովման և մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են դատական իշխանության անկախության, անաչառության, հաշվետվողականության և արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև իշխանությունների տարանջատման և փոխզսպումների ու հակակշիռների համակարգում դատարանների ունեցած դերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում դատական համակարգի կազմակերպման և գործունեության իրավական հիմքերին, դատական բարեփոխումների ուղղություններին, դատավորների կարգավիճակին, դատական կառավարման մեխանիզմներին և դատարանների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև դատական քաղաքականության մշակման և իրականացման վրա ազդող իրավական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայի և դատական որոշումների նշանակությունը միասնական ու կանխատեսելի իրավական միջավայրի ձևավորման գործում։ Կարևորվում է դատական իշխանության անկախության և հանրային հաշվետվողականության միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ արդյունավետ դատական համակարգը պետք է միաժամանակ լինի անկախ, հասանելի, արդար և հանրության համար վստահելի։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի դատական համակարգի զարգացման հիմնական ուղղությունները, բացահայտել առկա տեսական և մեթոդաբանական խնդիրները և դիտարկել դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել դատավորների, փաստաբանների, դատախազների, իրավաբանների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և դատական իշխանության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ոչ միջազգային բնույթի զինված հակամարտությունների պայմաններում մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային իրավունքի և միջազգային մարդասիրական իրավունքի փոխկապակցվածության համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է զինված հակամարտությունների ընթացքում մարդու կյանքի, արժանապատվության, անձնական անվտանգության և այլ հիմնարար իրավունքների պաշտպանության իրավական համակարգը, ինչպես նաև այն միջազգային նորմերն ու սկզբունքները, որոնք սահմանափակում են հակամարտության մասնակիցների գործողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության, վիրավորների և հիվանդների նկատմամբ մարդասիրական վերաբերմունքի, ձերբակալված կամ ազատությունից զրկված անձանց իրավունքների, ինչպես նաև խոշտանգումների, դաժան վերաբերմունքի և այլ ծանր խախտումների կանխարգելման ու արգելման հարցերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է մարդու իրավունքների միջազգային իրավունքի և միջազգային մարդասիրական իրավունքի կիրառելիության հարաբերակցությունը զինված հակամարտությունների պայմաններում, դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետությունների և հակամարտության այլ մասնակիցների պարտավորությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային հսկողության և պաշտպանության մեխանիզմներին, միջազգային կազմակերպությունների դերակատարությանը, իրավական պաշտպանության միջոցներին և զինված հակամարտությունների ընթացքում տեղի ունեցող խախտումների համար պատասխանատվության հարցերին։ Քննության են առնվում հատկապես քաղաքացիական անձանց պաշտպանության, հարկադիր տեղահանման, անհետ կորած անձանց, գերիների և այլ խոցելի խմբերի հետ կապված իրավական խնդիրները։ Կարևորվում է այն գաղափարը, որ զինված հակամարտության առկայությունը չի վերացնում մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը, իսկ հակամարտության մասնակիցների գործողությունները պետք է սահմանափակվեն միջազգային իրավունքի պահանջներով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ ոչ միջազգային զինված հակամարտությունների պայմաններում մարդու իրավունքների պաշտպանության իրավական առանձնահատկությունները, առկա խնդիրներն ու պաշտպանության մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, միջազգային մարդասիրական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների, իրավապաշտպանների և զինված հակամարտությունների իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է մարդու և քաղաքացու իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակման սահմանադրաիրավական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է հիմնարար իրավունքների և ազատությունների նշանակությունը սահմանադրական պետության պայմաններում, ինչպես նաև այն իրավական և փաստական հանգամանքները, որոնց առկայության դեպքում պետությունը կարող է սահմանափակել դրանց իրականացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավունքների սահմանափակման սահմանադրական հիմքերին, նպատակներին և իրավաչափության չափանիշներին՝ ներառյալ օրինականության, անհրաժեշտության և համաչափության սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային շահերի միջև հավասարակշռության ապահովման խնդիրը, քանի որ պետական միջամտությունը պետք է ունենա հստակ իրավական հիմք և չպետք է անհամաչափորեն սահմանափակի անձի հիմնարար ազատությունները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում առանձին իրավունքների և ազատությունների սահմանափակման առանձնահատկություններին, դրանց թույլատրելի շրջանակներին, ինչպես նաև արտակարգ կամ հատուկ իրավական ռեժիմների պայմաններում կիրառվող սահմանափակումներին։ Քննության են առնվում նաև իրավունքների սահմանափակման նկատմամբ դատական վերահսկողության, սահմանադրական արդարադատության և իրավական պաշտպանության այլ մեխանիզմների նշանակությունը։ Կարևորվում է այն սկզբունքը, որ նույնիսկ հանրային անվտանգության, հասարակական կարգի կամ այլ կարևոր հանրային շահերի պաշտպանության անհրաժեշտության պայմաններում պետության գործողությունները պետք է համապատասխանեն սահմանադրական արժեքներին և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային չափանիշներին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև իրավական կարգավորման և իրավակիրառ պրակտիկայի ընթացքում առաջացող խնդիրներին, սահմանադրական նորմերի մեկնաբանությանը և իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հնարավորությունների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական ծառայողների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հիմնարար իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու գործընթացում օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են այն իրավական և փաստական նախադրյալները, որոնց առկայությունը անհրաժեշտ է անձի նկատմամբ մեղադրանք առաջադրելու համար, ինչպես նաև քրեական դատավարության համապատասխան փուլում իրավասու մարմինների գործողությունների իրավաչափության պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնավոր կասկածի և բավարար փաստական հիմքերի գնահատմանը, ապացույցների ձեռքբերման ու գնահատման նշանակությանը, ինչպես նաև մեղադրանքի ձևակերպման հստակությանն ու հիմնավորվածությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են այն երաշխիքները, որոնք պետք է պաշտպանեն անձին անհիմն կամ կամայական քրեական հետապնդումից և ապահովեն նրա պաշտպանության իրավունքի լիարժեք իրականացումը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակի ձեռքբերման իրավական հետևանքներին, նրա իրավունքներին ու պարտականություններին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպես պետք է ապահովվի մեղադրանքի և առկա ապացույցների միջև պատշաճ կապը։ Քննության են առնվում նախաքննության ընթացքում հնարավոր դատավարական սխալները, ապացույցների անբավարարության կամ ոչ պատշաճ գնահատման հետևանքով առաջացող խնդիրները և դրանց ազդեցությունը քրեական գործի հետագա ընթացքի վրա։ Կարևորվում է օրինականության, անմեղության կանխավարկածի, պաշտպանության իրավունքի, արդար դատաքննության և անձի նկատմամբ կամայական միջամտություններից պաշտպանության սկզբունքների պահպանումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է մեղադրանքի հիմնավորվածության նկատմամբ դատական և դատախազական վերահսկողության նշանակությանը, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններին։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քննիչների, դատախազների, դատավորների, փաստաբանների, քրեական դատավարության ոլորտի մասնագետների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քրեական հետապնդման օրինականության ու մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական իրավունքում ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ դրա ժամանակակից վիճակի և զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ընդհանուր սեփականության իրավական բնույթը, դրա ձևավորման հիմքերը, կառուցվածքը և նշանակությունը քաղաքացիական իրավահարաբերությունների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընդհանուր սեփականության հիմնական ձևերին, համասեփականատերերի իրավական կարգավիճակին, նրանց իրավունքներին և պարտականություններին, ինչպես նաև ընդհանուր գույքի տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ընդհանուր սեփականության ծագման հիմքերը, սեփականատերերի միջև իրավական հարաբերությունների կարգավորումը, գույքի օգտագործման և կառավարման հետ կապված հնարավոր վեճերը, ինչպես նաև սեփականության բաժանման և բաժնեմասերի որոշման հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում համասեփականատերերի իրավունքների պաշտպանության իրավական միջոցներին, ընդհանուր գույքի նկատմամբ գործարքների իրականացման առանձնահատկություններին և այն խնդիրներին, որոնք կարող են առաջանալ սեփականատերերի շահերի անհամապատասխանության դեպքում։ Կարևորվում է նաև ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի և քաղաքացիական շրջանառության կայունության փոխկապակցվածությունը, քանի որ գույքային հարաբերությունների արդյունավետ կարգավորումը կարևոր պայման է սեփականության իրավունքի լիարժեք իրականացման համար։ Գիրքը վերլուծում է գործող իրավական կարգավորման հիմնական առանձնահատկությունները, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները և օրենսդրության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընդհանուր սեփականության ինստիտուտի զարգացման միտումներին և ժամանակակից քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների պայմաններում դրա արդյունավետ կարգավորման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և սեփականության իրավունքի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ազատազրկման հետ չկապված այլընտրանքային պատիժների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանց իրավական բնույթի, նպատակների, կիրառման պայմանների և գործնական արդյունավետության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում քննարկվում է քրեական պատժի համակարգում ազատությունից զրկելու հետ չկապված միջոցների նշանակությունը, դրանց դերը հանցագործությունների նկատմամբ համաչափ արձագանքի, հանցավոր վարքագծի կանխարգելման և դատապարտված անձանց վերասոցիալականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այլընտրանքային պատիժների տեսակներին, դրանց նշանակման իրավական հիմքերին, կիրառման պայմաններին և դատական հայեցողության սահմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նաև այն հանգամանքները, որոնք կարող են ազդել ոչ ազատազրկման պատժատեսակի ընտրության վրա՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, մեղավորի անձը, նրա սոցիալական պայմանները և այլ էական հանգամանքներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պատիժների կատարման ընթացքում առաջացող խնդիրներին, վերահսկողության և վերահսկվող անձանց վարքագծի նկատմամբ համապատասխան մեխանիզմների կիրառմանը, ինչպես նաև պատժի արդյունավետության գնահատման հարցերին։ Կարևորվում է ազատազրկման չափազանց լայն կիրառման նվազեցման, պատժի անհատականացման և հասարակության անվտանգության ու դատապարտված անձի վերականգնման շահերի հավասարակշռման անհրաժեշտությունը։ Քննության են առնվում նաև այլընտրանքային պատիժների կիրառման հնարավոր խոչընդոտները՝ կապված օրենսդրական կարգավորման, իրավակիրառ պրակտիկայի, վերահսկողության մեխանիզմների և համապատասխան ինստիտուցիոնալ ռեսուրսների հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել այլընտրանքային պատիժների տեղն ու նշանակությունը Հայաստանի քրեական արդարադատության համակարգում և բացահայտել դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, քրեակատարողական համակարգի և պրոբացիայի ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քրեական քաղաքականության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է դատախազական գործունեության և խուլիգանության դեմ պայքարի հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմատեսական և քրեաիրավական վերլուծության համադրությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է խուլիգանության՝ որպես հասարակական կարգի և հասարակական համակեցության դեմ ուղղված իրավախախտման, ձևավորման և զարգացման պատմական ընթացքը, դրա իրավական ընկալման փոփոխությունները և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա դեմ պայքարի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խուլիգանության քրեաիրավական բնութագրին, դրա օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներին, հանցակազմի տարրերին, իրավական որակավորման խնդիրներին և հարակից իրավախախտումներից տարբերակման չափանիշներին։ Աշխատության կարևոր բաժիններից է դատախազության դերի ուսումնասիրությունը խուլիգանության դեմ պայքարում․ դիտարկվում են օրինականության նկատմամբ դատախազական հսկողության, քրեական հետապնդման իրականացման, նախաքննության օրինականության ապահովման և դատարանում պետական մեղադրանքի պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Քննության են առնվում նաև խուլիգանական դրսևորումների պատճառներն ու պայմանները, դրանց կանխարգելման հնարավորությունները և իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է քրեական քաղաքականության, պատժի անհատականացման, հասարակական կարգի պաշտպանության և կանխարգելիչ միջոցառումների փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես կարելի է միաժամանակ ապահովել հասարակական անվտանգության և կարգի արդյունավետ պաշտպանությունը՝ պահպանելով անձի իրավունքների, ազատությունների և քրեական արդարադատության հիմնարար սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, դատավորների, իրավագիտության ուսանողների, քրեագետների, գիտաշխատողների և հասարակական կարգի պահպանման ու հանցավորության կանխարգելման իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։