Որակավորումների ազգային շրջանակի ինքնահավաստումը մասնագիտական կրթության որակի ապահովման շրջանակներում

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը նվիրված է հասարակական և բանասիրական գիտությունների ոլորտներին՝ ներկայացնելով այդ բնագավառներում իրականացված հետազոտությունները, գիտական աշխատությունները և տեսական զարգացումները։ Այն ընդգրկում է հասարակության, մշակույթի, լեզվի, գրականության, պատմության և մարդկային գործունեության տարբեր կողմերի ուսումնասիրությանը վերաբերող նյութեր, որոնք նպաստում են սոցիալական գործընթացների, ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության, ինչպես նաև լեզվական և գրական երևույթների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և գիտամատենագիտական աղբյուր ուսանողների, հետազոտողների, դասախոսների և հասարակական ու հումանիտար գիտություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ապահովելով տվյալ ոլորտների գիտական ձեռքբերումների և ուսումնասիրությունների համակողմանի պատկերացում։

Բնապահպանություն

Տրանսպորտը և շրջակա միջավայրը սերտորեն փոխկապակցված են, քանի որ տրանսպորտային համակարգը միաժամանակ ապահովում է հասարակության շարժունակությունը և տնտեսության զարգացումը, բայց նաև զգալի ազդեցություն է թողնում բնության վրա։ Տրանսպորտի հիմնական տեսակները՝ ավտոմոբիլային, երկաթուղային, օդային և ջրային, տարբեր չափով են ազդում շրջակա միջավայրի վրա։ Ավտոմոբիլային տրանսպորտը համարվում է օդի աղտոտման հիմնական աղբյուրներից մեկը, քանի որ ներքին այրման շարժիչները արտանետում են ածխաթթու գազ, ազոտի օքսիդներ, ածխաջրածիններ և փոշի, որոնք նպաստում են մթնոլորտի աղտոտմանը և կլիմայի փոփոխությանը։ Օդային տրանսպորտը նույնպես ունի զգալի ազդեցություն, հատկապես բարձր բարձրությունների վրա արտանետվող գազերի պատճառով, որոնք ուժեղացնում են ջերմոցային էֆեկտը։ Երկաթուղային տրանսպորտը համեմատաբար ավելի քիչ վնասակար է, քանի որ այն ավելի էներգաարդյունավետ է և կարող է օգտագործել էլեկտրական էներգիա, սակայն ենթակառուցվածքների կառուցումը կարող է ազդել բնական լանդշաֆտների վրա։ Ջրային տրանսպորտը նույնպես առաջացնում է որոշ էկոլոգիական խնդիրներ, ինչպիսիք են ջրի աղտոտումը վառելիքով և նավթամթերքներով։ Տրանսպորտը ազդում է նաև աղմուկային աղտոտման վրա, որը կարող է բացասաբար ազդել մարդու առողջության և կենդանական աշխարհի վրա։ Բացի այդ, ճանապարհաշինությունը և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների ընդլայնումը հաճախ հանգեցնում են հողերի կորստի, անտառահատման և էկոհամակարգերի մասնատման։ Այս խնդիրների լուծման համար ժամանակակից աշխարհում մեծ նշանակություն ունի «կանաչ տրանսպորտի» զարգացումը՝ էլեկտրական մեքենաների, հասարակական տրանսպորտի բարելավման և մաքուր էներգիայի օգտագործման միջոցով։ Կարևոր են նաև քաղաքային պլանավորման ճիշտ լուծումները, որոնք նվազեցնում են տրանսպորտային ծանրաբեռնվածությունը և արտանետումները։ Այսպիսով, տրանսպորտը մի կողմից կենսական նշանակություն ունի հասարակության համար, իսկ մյուս կողմից պահանջում է պատասխանատու կառավարում՝ շրջակա միջավայրի պահպանության համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է (n)CdTe-(p)InSb հետերոանցման հիման վրա ստեղծված ինֆրակարմիր ֆոտոընդունիչների ֆիզիկական հատկությունների, աշխատանքի սկզբունքների և կիրառական հնարավորությունների հետազոտությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում կիսահաղորդչային տարբեր նյութերի միացման արդյունքում ձևավորվող հետերոկառուցվածքն է, որի էլեկտրոնային և օպտիկական հատկությունները կարող են նպաստել ինֆրակարմիր ճառագայթման արդյունավետ հայտնաբերմանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են CdTe և InSb կիսահաղորդչային նյութերի առանձնահատկությունները, դրանց փոխազդեցությունը հետերոանցման սահմանում, էներգետիկ գոտիների կառուցվածքը, լիցքակիրների շարժը և լուսազգայունության ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հետերոանցման կառուցվածքային և էլեկտրական պարամետրերին, քանի որ նյութերի հատկությունների և անցման որակի համապատասխանությունը էական ազդեցություն ունի ֆոտոընդունիչի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Հետազոտության ընթացքում դիտարկվում են ինֆրակարմիր ճառագայթման ազդեցությամբ առաջացող ֆոտոէլեկտրական երևույթները, ֆոտոսարքի զգայունությունը, մութ հոսանքը, արձագանքման առանձնահատկությունները, սպեկտրային բնութագրերը և ազդանշանի ձևավորման պայմանները։ Քննարկվում է նաև ջերմաստիճանի ազդեցությունը սարքի պարամետրերի վրա և ցածր ջերմաստիճանային աշխատանքի հնարավորությունները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ինֆրակարմիր ֆոտոընդունիչների տեխնիկական կիրառությունների համար։ Աշխատությունը կարող է ներառել հետերոկառուցվածքների ստացման տեխնոլոգիական մոտեցումների, նյութերի հատկությունների ուսումնասիրման և ստացված նմուշների փորձարարական բնութագրման հարցեր։ Ստացված արդյունքների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նման ֆոտոընդունիչների տեխնիկական ներուժը և դրանց կիրառման նպատակահարմարությունը ինֆրակարմիր ճառագայթման գրանցման համակարգերում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, օպտոէլեկտրոնիկայի, ֆոտոնիկայի և ինֆրակարմիր տեխնոլոգիաների ոլորտներում աշխատող գիտնականներին, ինժեներներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողներին։ Աշխատանքը համադրում է նյութագիտական, ֆիզիկական և սարքաշինական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել CdTe-InSb հետերոանցման վրա հիմնված ինֆրակարմիր ֆոտոընդունիչների աշխատանքի օրինաչափությունները և դրանց կատարելագործման հնարավորությունները։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ուժային բարձրավոլտ տրանզիստորների էլեկտրական ամրության բարձրացման և դրանց ծակման լարման մեծացման կառուցվածքային ու տեխնոլոգիական միջոցների հետազոտմանը՝ ուժային էլեկտրոնիկայի փոխակերպիչ սարքավորումներում որպես բանալիային տարրեր դրանց հուսալի կիրառումն ապահովելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում կիսահաղորդչային կառուցվածքում բարձր էլեկտրական դաշտերի առաջացման և բաշխման օրինաչափություններն են, ինչպես նաև այն ֆիզիկական և տեխնոլոգիական գործոնները, որոնք սահմանափակում են սարքի թույլատրելի աշխատանքային լարումը։ Քննվում է կիսահաղորդչային շերտերի կառուցվածքի, երկրաչափական պարամետրերի, խառնուրդային պրոֆիլի, անցումների հատկությունների և ակտիվ ու եզրային տիրույթների կառուցվածքային կազմակերպման ազդեցությունը ծակման երևույթների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրական դաշտի տեղային ուժեղացման նվազեցմանը, քանի որ նման հատվածները կարող են որոշիչ նշանակություն ունենալ բարձրավոլտ սարքի էլեկտրական ամրության և երկարաժամկետ հուսալիության համար։ Դիտարկվում են եզրային պաշտպանական կառուցվածքների, մակերևութային պասիվացման և կիսահաղորդչային բյուրեղի կառուցվածքային պարամետրերի օպտիմալացման ընդհանուր սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացների և ստացված սարքային բնութագրերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե արտադրական տարբեր գործոններն ինչպես կարող են անդրադառնալ ծակման լարման կայունության, պարամետրերի վերարտադրելիության և պատրաստի տարրերի հուսալիության վրա։ Աշխատանքում կարող են համադրվել կիսահաղորդչային ֆիզիկայի տեսական պատկերացումները, կառուցվածքների հաշվարկային մոդելավորումը և փորձարարական բնութագրերի վերլուծությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է բարձր ծակման լարման և տրանզիստորի մյուս կարևոր ցուցանիշների միջև փոխզիջման խնդիրը, քանի որ կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են ազդել հաղորդականության, հզորության կորուստների, արագագործության և ջերմային ռեժիմների վրա։ Ուստի տեխնոլոգիական կատարելագործումը ներկայացվում է որպես բազմագործոն խնդիր, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել էլեկտրական ամրության, էներգետիկ արդյունավետության և աշխատանքային կայունության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնային տեխնոլոգիաների և ուժային էլեկտրոնիկայի մոտեցումները՝ ուղղված փոխակերպիչ տեխնիկայի համար նախատեսված բարձրավոլտ բանալիային տարրերի կառուցվածքային կատարելագործմանը և շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։

Հոգեբանություն

Ժողովածուն ընդգրկում է՝ հոգեբանության՝ որպես գիտության բնույթի վերաբերյալ տարբեր տեսական մոտեցումներ, հարցադրումներ՝ արդյոք հոգեբանությունը հումանիտար, բնագիտական, թե սոցիալական գիտություն է, միջդիսցիպլինար մոտեցումների քննարկում, հոգեբանական երևույթների ուսումնասիրության մեթոդաբանական խնդիրներ, տարբեր գիտնականների դիրքորոշումների համեմատական վերլուծություն։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և փիլիսոփայության ուսանողների համար, հետազոտողների և դասախոսների համար, ինչպես նաև գիտության տեսության և մեթոդաբանության հարցերով հետաքրքրվողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ժողովածուն նպաստում է հոգեբանության գիտական ինքնության շուրջ քննարկումների խորացմանը՝ ընդգծելով դրա միջանկյալ դիրքը հումանիտար և բնագիտական գիտությունների միջև։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման համակարգի և գյուղատնտեսության ոլորտում գործող կազմակերպությունների միջև ձևավորվող տնտեսական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը և համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Հետազոտության առանցքում պետական կառավարման դերն է գյուղատնտեսության զարգացման համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորման, ոլորտային քաղաքականության իրականացման, արտադրողների գործունեության աջակցման և գյուղատնտեսական շուկաների բնականոն գործունեության ապահովման գործընթացներում։ Քննվում են պետական կառավարման մարմինների և գյուղատնտեսական արտադրությամբ, վերամշակմամբ, մատակարարմամբ ու իրացմամբ զբաղվող կազմակերպությունների փոխգործակցության հիմնական ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, ծրագրերի իրականացմանը, պետական աջակցության գործիքների կիրառմանը և կազմակերպությունների կարիքների հաշվառմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում պետական կարգավորման և տնտեսավարող սուբյեկտների ինքնուրույնության միջև արդյունավետ հավասարակշռության ձևավորմանը, քանի որ գյուղատնտեսության զարգացումը պայմանավորված է ինչպես մասնավոր նախաձեռնությամբ, այնպես էլ համապատասխան ինստիտուցիոնալ միջավայրի առկայությամբ։ Ուսումնասիրվում են պետական աջակցության ծրագրերի հասցեականության, հասանելիության և արդյունավետության գնահատման հարցերը, ինչպես նաև դրանց համապատասխանությունը գյուղատնտեսական կազմակերպությունների իրական տնտեսական պայմաններին։ Կարևորվում են ֆինանսական միջոցների հասանելիության, ապահովագրության, խորհրդատվական ծառայությունների, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրանքի իրացման հնարավորությունների հետ կապված խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական կառավարման տարբեր մակարդակների, տեղական կառույցների և մասնավոր հատվածի միջև լիազորությունների ու պատասխանատվության հստակեցումը՝ կառավարման գործընթացներում կրկնությունները և անհարկի վարչարարությունը նվազեցնելու նպատակով։ Քննվում են նաև թվային կառավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել տվյալների հավաքագրման, ծրագրերի վերահսկման, դիմումների մշակման և պետական մարմինների ու տնտեսավարողների միջև հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գյուղատնտեսական կազմակերպությունների մասնակցությանը ոլորտային որոշումների նախապատրաստման և զարգացման ծրագրերի քննարկման գործընթացներին, ինչը հնարավորություն է տալիս պետական քաղաքականության մշակման ժամանակ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել արտադրողների խնդիրների և պահանջների վերաբերյալ։ Կատարելագործման ուղղությունները կարող են ընդգրկել համագործակցության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների զարգացումը, վարչարարական ընթացակարգերի պարզեցումը, պետական աջակցության արդյունքների գնահատման համակարգերի բարելավումը, տեղեկատվական թափանցիկության բարձրացումը և պետական ու մասնավոր հատվածների միջև երկարաժամկետ գործընկերության ամրապնդումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական քաղաքականության և հանրային կառավարման ուսումնասիրության համար՝ գյուղատնտեսության կայուն զարգացման խնդիրները դիտարկելով պետական կառավարման արդյունավետության և տնտեսավարող կազմակերպությունների մրցունակ գործունեության փոխկապակցվածության շրջանակում։