Խորհրդային և հետխորհրդային հասարակությունը 1945-2011թթ

Քիմիա

Աշխատանքը նվիրված է չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի ազդեցության ուսումնասիրությանը Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի վրա, ինչպես նաև ստացված միացությունների հակամանրէային հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական քիմիայի այն ուղղության շրջանակում, որտեղ ուսումնասիրվում են ամոնիումային միացությունների կառուցվածքափոխությունները և դրանց հիման վրա նոր ֆունկցիոնալացված ամինների ստացման հնարավորությունները։ Ստիվենսի վերախմբավորումը չորրորդային ամոնիումային աղերի կարևոր քիմիական փոխակերպումներից է, որի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ սկզբնական միացությունը վերածվում է երրորդային ամինի՝ կառուցվածքային վերադասավորման միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե ելանյութի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են ազդում վերախմբավորման ուղղության, ընթացքի և առաջացող վերջնական արտադրանքների բնույթի վրա։ Այս խնդիրը կարևոր է հատկապես չհագեցած համակարգերի դեպքում, քանի որ կրկնակի կապերի դիրքը, դրանց հարակից խմբերի բնույթը, փոխարինիչների կառուցվածքը և մոլեկուլի ընդհանուր տարածական կազմակերպվածությունը կարող են էապես ազդել ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Հայ քիմիական դպրոցի շրջանակում Ստիվենսի վերախմբավորման ուսումնասիրությունները երկարատև ավանդույթ ունեն, և տարբեր կառուցվածք ունեցող ամոնիումային աղերի հետազոտությունները ցույց են տվել, որ ելանյութի կառուցվածքը և ռեակցիայի պայմանները կարող են որոշել առաջացող արտադրանքների հարաբերակցությունը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել չհագեցած ամոնիումային աղերի տարբեր կառուցվածքների սինթեզը և դրանց հետագա քիմիական վարքագիծը։ Նման միացությունների ստացման փուլում անհրաժեշտ է վերահսկել փոխարինիչների դիրքը, չհագեցած կապերի բնույթը և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ գործոնները հետագայում պայմանավորում են վերախմբավորման ընտրողականությունը։ Հետազոտության ընթացքում ստացված նյութերի կառուցվածքը կարող է հաստատվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդների միջոցով՝ համադրելով տարբեր սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական տվյալներ։ Ստիվենսի վերախմբավորման տեսական ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ռեակցիայի մեխանիզմը հասկանալու համար։ Գործընթացի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ չորրորդային ամոնիումային աղից առաջանում է միջանկյալ իլիդային համակարգ, որից հետո տեղի է ունենում խմբի ներմոլեկուլային տեղափոխություն և ձևավորվում է նոր կառուցվածք ունեցող երրորդային ամին։ Ռեակցիայի ուղղության վրա կարող են ազդել ինչպես մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, այնպես էլ տարածական գործոնները և կիրառվող ռեակցիոն պայմանները։ Չհագեցած համակարգերի դեպքում հատկապես կարևոր է մրցակցող վերադասավորումների հնարավորությունը։ Նախորդ ուսումնասիրություններում տարբեր ամոնիումային աղերի համար արձանագրվել են 1,2- և 3,2-տիպի Ստիվենսի վերախմբավորումներ, իսկ որոշ դեպքերում նաև ալիլային իզոմերացում կամ այլ մրցակցող փոխակերպումներ։ Հետևաբար հետազոտության նշանակալի խնդիրներից է պարզել, թե կառուցվածքային որ գործոններն են նպաստում որոշակի ուղղության գերակշռությանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը սինթեզված ամոնիումային միացությունների հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրությունն է։ Այս փուլում քիմիական կառուցվածքը դիտարկվում է արդեն ոչ միայն որպես սինթեզի և վերախմբավորման ընթացքը որոշող գործոն, այլև որպես կենսաբանական ազդեցությունը պայմանավորող հատկություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մանրէաբանական շտամների նկատմամբ միացությունների ակտիվության համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական ազդեցության վրա։ Նմանատիպ ուսումնասիրություններում որոշ չորրորդային ամոնիումային միացությունների ջրային լուծույթներ ցուցաբերել են մանրէասպան ազդեցություն ինչպես գրամդրական, այնպես էլ գրամբացասական միկրոօրգանիզմների նկատմամբ։ Հակամանրէային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու «կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն» կապը։ Եթե մոլեկուլի որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հանգեցնում է հակամանրէային ազդեցության ուժեղացման կամ թուլացման, ապա հնարավոր է առանձնացնել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել կարևոր են կենսաբանական ակտիվության համար։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է հիմք հանդիսանալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների հետագա նախագծման և սինթեզի համար։ Հետազոտության կարևորությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ չորրորդային ամոնիումային միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն որպես օրգանական սինթեզի միջանկյալ կամ վերջնական նյութեր, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր աղբյուր։ Հայկական քիմիական հետազոտություններում այս ուղղությամբ ուսումնասիրվել են ինչպես տարբեր կառուցվածքի չորրորդային ամոնիումային աղերի վերախմբավորումները, այնպես էլ դրանց հակամանրէային հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև սինթեզված միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխկապակցվածությանը։ Միևնույն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության պայմաններում նույնիսկ փոքր կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են փոխել վերախմբավորման արագությունը, ուղղությունը և արտադրանքի ելքը։ Հետևաբար հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ընդլայնմանը և նպատակային սինթեզի պայմանների ընտրությանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ստիվենսի վերախմբավորման միջոցով հնարավոր է ստանալ նոր կառուցվածք ունեցող չհագեցած ամիններ։ Հայաստանի օրգանական քիմիայի հետազոտություններում նման մոտեցմամբ արդեն ուսումնասիրվել են ալիլային, պրապարգիլային և այլ չհագեցած խմբեր պարունակող ամոնիումային աղեր, որոնցից ստացվել են տարբեր կառուցվածքի չհագեցած ամիններ։ Ստացված միացությունների հետագա քիմիական ձևափոխությունները կարող են ընդլայնել դրանց կիրառական հնարավորությունները՝ հնարավորություն տալով ստանալ նոր ֆունկցիոնալացված ամիններ և այլ օրգանական միացություններ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, ռեակցիոն մեխանիզմների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության ուղղությունները։ Դրա հիմնական գիտական արժեքը չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի և Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումն է, իսկ գործնական նշանակությունը՝ նոր չհագեցած ամինների ստացման և դրանց հնարավոր հակամանրէային կիրառությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և հակամանրէային նյութերի մշակման բնագավառներում։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի սոցիալ-տնտեսաաշխարհագրական համալիր ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով տարածքային զարգացման առանձնահատկությունները և տարածաշրջանի բնական ու տնտեսական ներուժի փոխկապակցվածությունը։ Վերլուծվում են մարզի բնական պայմանները՝ ռելիեֆը, կլիման, ջրային ռեսուրսները և հողային ֆոնդը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բնակչության տեղաբաշխման և տնտեսական գործունեության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և ծառայությունների ոլորտների զարգացման մակարդակին, ինչպես նաև բնակչության սոցիալ-ժողովրդագրական կառուցվածքի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև բացահայտում է տարածքային անհամաչափ զարգացումները, տնտեսական ակտիվության կենտրոնացման միտումները և տարածաշրջանային զարգացման խոչընդոտները։ Աշխատությունը ներկայացնում է համալիր աշխարհագրական վերլուծություն՝ նպատակ ունենալով գնահատել Շիրակի մարզի զարգացման ներուժը և առաջարկել տարածքային զարգացման արդյունավետ ուղղություններ։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է լայն դիապազոնի բարձր ճշգրտության թվային ջերմաչափի մշակման և հետազոտման խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են ջերմաստիճանի չափման ֆիզիկական հիմքերը, սենսորների աշխատանքի սկզբունքները և անալոգ-թվային փոխակերպման տեխնոլոգիաները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր տիպի ջերմաստիճանային տվիչների՝ թերմիստորների, թերմոէլեմենտների և կիսահաղորդչային սենսորների կիրառելիությունը բարձր ճշգրտության չափումների համար՝ ընդգծելով դրանց զգայունության, կայունության և գծայնության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև թվային ազդանշանների մշակման ալգորիթմները, սխալների նվազեցման մեթոդները, կալիբրացման ընթացակարգերը և չափման միջավայրային գործոնների ազդեցությունը համակարգի ճշգրտության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքավորման կառուցվածքային նախագծմանը, միկրոկոնտրոլերային համակարգերի կիրառությանը և արդյունքների թվային մշակման ինտեգրված լուծումներին։ Գիրքը նախատեսված է էլեկտրոնիկայի ինժեներների, ֆիզիկոսների, ավտոմատացման մասնագետների, սարքաշինության ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ մոտեցում բարձր ճշգրտության թվային ջերմաչափի մշակման և կիրառման վերաբերյալ։

Աշխարհագրություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ջրամատակարարման նպատակով իրականացվող հնաջրաերկրաբանական ուսումնասիրություններին՝ Արագածի լեռնազանգվածի օրինակով, որտեղ ուսումնասիրվում է մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի փոխադարձ կապը և դրա նշանակությունը ջրային ռեսուրսների գնահատման ու արդյունավետ օգտագործման համար։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարածքի ջրային համակարգերի ձևավորման, սնուցման, շարժման և փոխանակման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գնահատել ստորերկրյա ջրերի հնարավոր դերը բնակչության և տարբեր տնտեսության ճյուղերի ջրամատակարարման ապահովման գործում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեղանքի երկրաբանական և հիդրոերկրաբանական կառուցվածքը, ապարների ջրաթափանցելիությունը, ջրատար հորիզոնների տարածական դիրքը, ստորերկրյա ջրերի սնուցման աղբյուրները և դրանց կապը գետերի, լճերի, աղբյուրների ու այլ մակերևութային ջրային օբյեկտների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմներին, քանի որ այդ կապերի ճիշտ գնահատումը կարևոր է ջրային պաշարների քանակական և որակական բնութագրերի որոշման, ինչպես նաև ջրառի հնարավոր ազդեցությունների կանխատեսման համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել երկրաբանական, հիդրոլոգիական, հիդրոքիմիական և հիդրոերկրաբանական դիտարկումների ու վերլուծությունների արդյունքները՝ տարածաշրջանի ջրային համակարգի ամբողջական պատկերն ստանալու նպատակով։ Արագածի լեռնազանգվածի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տվյալ տարածքի ջրային ներուժը, առանձնացնել հեռանկարային ջրատար հորիզոնները և հիմնավորել ջրամատակարարման համար դրանց օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ջրային ռեսուրսների որոնման և գնահատման, ջրամատակարարման համակարգերի նախագծման, ստորերկրյա ջրերի պահպանության և ռացիոնալ օգտագործման, ինչպես նաև տարածաշրջանի ջրային հաշվեկշռի և էկոլոգիական կայունության ապահովման համար։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ֆիրդուսու «Շահնամե» էպիկական պոեմում արտացոլված ազգագրական տարրերին՝ դիտարկելով այն որպես ոչ միայն գրական ստեղծագործություն, այլ նաև հին իրանական հասարակության կենցաղի, մտածողության և մշակութային պատկերացումների կարևոր աղբյուր։ Նյութում վերլուծվում են սոցիալական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, իշխանական և ռազմական համակարգերի նկարագրությունները, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել միջնադարյան իրանական աշխարհի որոշակի կողմերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորույթներին, ծիսակարգերին, հյուրընկալության ձևերին, հագուստի և զենքի նկարագրություններին, ինչպես նաև ժողովրդական հավատալիքներին ու առասպելական պատկերացումներին, որոնք միահյուսված են պատմական և դիցաբանական շերտերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ «Շահնամե»-ում ազգագրական նյութը հաճախ ներկայացված է էպիկական ձևով, որտեղ իրական պատմական տարրերը համադրվում են հերոսական ու առասպելական պատկերների հետ՝ ստեղծելով մշակութային հիշողության համապարփակ համակարգ։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս պոեմը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր ինչպես գրական, այնպես էլ պատմա-ազգագրական ուսումնասիրությունների համար՝ բացահայտելով իրանական քաղաքակրթության ինքնության ձևավորման որոշ հիմնարար բաղադրիչներ։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է տատանվող էլեկտրոններով պարպման ստացիոնար դինամիկական բնութագրերի վրա խողովակի երկրաչափական պարամետրերի ազդեցության ուսումնասիրությանը և ստացված արդյունքների հնարավոր կիրառությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գազային պարպման համակարգերում էլեկտրոնների շարժման, տարածական բաշխման և էլեկտրական դաշտի հետ փոխազդեցության առանձնահատկություններն են, որոնք պայմանավորում են պարպման կայունությունն ու դինամիկան։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել խողովակի երկարության, տրամագծի, ձևի, էլեկտրոդների փոխադարձ դիրքի և այլ երկրաչափական պարամետրերի փոփոխության ազդեցությունը պարպման էլեկտրական ու դինամիկական բնութագրերի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տատանվող էլեկտրոնների շարժման ռեժիմներին և դրանց ազդեցությամբ առաջացող էլեկտրամագնիսական ու պլազմային գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել պարպման հոսանքի, լարման, էլեկտրոնային հոսքերի, տատանումների հաճախականության, ամպլիտուդի և կայունության փոփոխությունների վերլուծություն՝ տարբեր երկրաչափական պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է տեսական մոդելների և փորձարարական տվյալների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել խողովակի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և պարպման դինամիկայի միջև քանակական ու որակական կապերը։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում համակարգը ձեռք է բերում կայուն ստացիոնար ռեժիմ, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք հանգեցնում են տատանողական կամ անկայուն վիճակների առաջացման։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ էլեկտրոնային և իոնային հոսքերի կառավարման, գազային պարպման վրա հիմնված սարքերի կատարելագործման, պլազմային տեխնոլոգիաների, վակուումային և էլեկտրատեխնիկական համակարգերի նախագծման համար։ Խողովակի երկրաչափության ազդեցության բացահայտումը հնարավորություն է տալիս օպտիմալացնել սարքի կառուցվածքը և անհրաժեշտ աշխատանքային ռեժիմները՝ ցանկալի էլեկտրական ու դինամիկական բնութագրեր ստանալու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը միավորում է պլազմային ֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի և կիրառական ֆիզիկայի խնդիրները՝ նպաստելով տատանվող էլեկտրոններով պարպումների ֆիզիկական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և դրանց տեխնիկական կիրառությունների ընդլայնմանը։