Абамелек-Лазарев, Семен Семенович, 1857-1916

Абамелек-Лазарев, Семен Семенович, 1857-1916

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Другие предметы

Материалы для истории Лазаревского института восточных языков, издаваемые иждивением г. почетного попечителя князя Семена Семеновича Абамелек-Лазарева

Հրատարակությունը պատմավավերագրական և աղբյուրագիտական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նվիրված է Մոսկվայում գործող արևելյան լեզուների նշանավոր կրթական հաստատության ձևավորման, գործունեության և զարգացման պատմությանը։ Այն համախմբում է հաստատության անցյալի ուսումնասիրման համար կարևոր փաստաթղթեր ու տեղեկություններ՝ հնարավորություն տալով վերականգնել նրա կրթական, գիտական, վարչական և մշակութային գործունեության տարբեր փուլերը։ Նյութերում կարող են արտացոլվել ուսումնական հաստատության հիմնադրման նախադրյալները, Լազարյան ընտանիքի կրթական ու բարեգործական նախաձեռնությունները, կառավարման համակարգի ձևավորումը, ուսումնական ծրագրերի զարգացումը, դասավանդվող առարկաների շրջանակը և արևելյան լեզուների ուսումնասիրության կազմակերպումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հաստատության ղեկավարությանը, դասախոսական կազմին, ուսանողներին և շրջանավարտներին վերաբերող տեղեկությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն հաստատության պաշտոնական պատմությունը, այլև նրա շուրջ ձևավորված մտավոր ու կրթական միջավայրը։ Ժողովածուն կարող է ներառել կանոնադրական փաստաթղթեր, վարչական գրագրություն, հաշվետվություններ, հրամաններ, կրթական ծրագրեր, կենսագրական տեղեկություններ և այլ բնույթի սկզբնաղբյուրներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է հետևել հաստատության կարգավիճակի, կառուցվածքի և գործունեության ուղղությունների փոփոխություններին տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ կրթական և մշակութային կյանքի հետ կապը, քանի որ հաստատությունը նշանակալի դեր է ունեցել հայ մտավորականության ձևավորման, հայագիտական գիտելիքի զարգացման և հայկական ու ռուսական գիտակրթական միջավայրերի փոխհարաբերությունների մեջ։ Միաժամանակ ներկայացվող նյութերը արժեքավոր են արևելագիտության պատմության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու արևելյան լեզուների, պատմության և մշակույթի վերաբերյալ գիտական հետաքրքրությունների ձևավորումն ու ինստիտուցիոնալ զարգացումը։ Հրատարակության ստեղծման և պահպանման գործում բարեգործական հովանավորության ընդգծումը ցույց է տալիս մասնավոր մեկենասության նշանակությունը կրթական ու գիտական ժառանգության փաստագրման գործում։ Ընդհանուր առմամբ ժողովածուն կարևոր սկզբնաղբյուրային հիմք է կրթության պատմության, հայագիտության, արևելագիտության, ռուսահայ մշակութային կապերի և Լազարյանների կրթական գործունեության ուսումնասիրության համար։

Обновлено. 2026-09-21
Материалы для истории Лазаревского института восточных языков, издаваемые иждивением г. почетного попечителя князя Семена Семеновича Абамелек-Лазарева

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Подробнее