Ամիրջանյան Լիլիթ Հրանտի

Ամիրջանյան Լիլիթ Հրանտի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Педагогика

Մատենական գեղանկարչության ուսուցման մեթոդիկան գեղարվեստական կրթօջախներում

Աշխատությունը նվիրված է մատենական գեղանկարչության ուսուցման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը գեղարվեստական կրթօջախներում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այս առանձնահատուկ արվեստի ուսուցման արդյունավետ սկզբունքները, մեթոդներն ու կազմակերպման ձևերը։ Հետազոտության կենտրոնում մանրանկարչական արվեստի ուսուցման առանձնահատկություններն են, դրա տեսական հիմքերի և գործնական հմտությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև սովորողների գեղարվեստական մտածողության և ստեղծագործական կարողությունների զարգացումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մատենական գեղանկարչության պատմական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունները, հայկական մանրանկարչության ավանդույթները, պատկերային համակարգը, կոմպոզիցիոն սկզբունքները, գունային լուծումները և զարդանախշային մշակույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման գործընթացի փուլային կազմակերպմանը՝ սկսած տեսական գիտելիքների և արվեստի պատմության ուսումնասիրությունից մինչև նկարելու, գունավորման, կոմպոզիցիայի կառուցման և մանրակրկիտ մշակման գործնական հմտությունների ձևավորումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայկական միջնադարյան ձեռագրերի և մանրանկարների ուսումնասիրությանը, քանի որ դրանց վերլուծությունը սովորողներին հնարավորություն է տալիս հասկանալու ավանդական պատկերային լեզուն և յուրացնելու ազգային գեղարվեստական ժառանգության առանձնահատկությունները։ Ուսուցման ընթացքում կարող են կիրառվել բնօրինակների և վերարտադրությունների դիտարկում, պատճենում, փուլային վարժություններ, գունային և կոմպոզիցիոն առաջադրանքներ, զարդանախշերի ուսումնասիրություն և ինքնուրույն ստեղծագործական աշխատանքներ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև ուսուցչի դերը՝ որպես ոչ միայն տեխնիկական հմտությունների փոխանցող, այլև սովորողի ստեղծագործական մտածողությունը, դիտողականությունը, գեղագիտական ճաշակը և մշակութային ինքնագիտակցությունը զարգացնող մասնագետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր տարիքային և պատրաստվածության մակարդակ ունեցող սովորողների համար ուսումնական նյութի ընտրության, առաջադրանքների բարդության աստիճանական բարձրացման և անհատական մոտեցման կիրառման խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մատենական գեղանկարչության տեխնիկական առանձնահատկություններին՝ նյութերի և գործիքների ճիշտ ընտրությանը, մանրակրկիտ աշխատանքի հմտությունների զարգացմանը, գծանկարի, հարթապատկերային ձևերի, գունային հարաբերությունների և մանրամասների մշակման յուրացմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել արվեստի դպրոցներում, գեղարվեստական ուսումնարաններում և այլ մասնագիտացված կրթական հաստատություններում՝ մատենական գեղանկարչության ուսուցման գործընթացը համակարգված և արդյունավետ կազմակերպելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել կերպարվեստի ուսուցիչներին, նկարիչ-մանկավարժներին, արվեստաբաններին, արվեստի կրթությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական մանրանկարչության ավանդույթների պահպանման ու փոխանցման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Обновлено. 2026-09-16
Մատենական գեղանկարչության ուսուցման մեթոդիկան գեղարվեստական կրթօջախներում

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book6 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее