Книги автора (1)

Онлайн

История

Վրաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման բնույթի հարցի շուրջը 18-րդ դարում

Աշխատությունը նվիրված է 18-րդ դարի Վրաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման բնույթի, առանձնահատկությունների և պատմական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է այդ ժամանակաշրջանի վրացական հասարակության տնտեսական կյանքի կառուցվածքը, արտադրական հարաբերությունների ձևավորման ընթացքը, գյուղատնտեսության և արհեստագործության զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հասարակական տարբեր խավերի միջև գոյություն ունեցող սոցիալական և տնտեսական հարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆեոդալական հասարակարգի բնույթին, հողատիրական հարաբերություններին, գյուղացիության սոցիալական դրությանը, ֆեոդալական կախվածության տարբեր ձևերին և տնտեսական գործունեության կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունների և հասարակական կառուցվածքի զարգացման փոխկապակցվածության բացահայտումը, ինչպես նաև այն հարցի քննարկումը, թե որքանով էին 18-րդ դարի Վրաստանում նկատվող տնտեսական և հասարակական երևույթները վկայում ավանդական ֆեոդալական համակարգի ներսում նոր հարաբերությունների ու զարգացման միտումների առաջացման մասին։ Աշխատության մեջ կենտրոնական նշանակություն ունի Վրաստանի տնտեսական կյանքի պատմական ընթացքի գնահատումը՝ հաշվի առնելով երկրի քաղաքական մասնատվածությունը, ներքին հակասությունները, արտաքին ռազմաքաղաքական ազդեցությունները և տարածաշրջանի պատմական իրադրությունը։ 18-րդ դարը Վրաստանի պատմության բարդ ու հակասական ժամանակաշրջաններից էր, երբ երկարատև պատերազմները, արտաքին ներխուժումները, քաղաքական անկայունությունն ու բնակչության տնտեսական ծանր դրությունը լուրջ ազդեցություն էին թողնում երկրի արտադրական ներուժի, գյուղատնտեսության, առևտրի և արհեստների զարգացման վրա։ Միաժամանակ հասարակական ու տնտեսական կյանքի տարբեր ոլորտներում նկատվող փոփոխությունները հնարավորություն էին տալիս ուսումնասիրելու ավանդական տնտեսական համակարգի վերափոխման նախադրյալները և նոր տնտեսական երևույթների ձևավորման ընթացքը։ Հեղինակի ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է նաև սոցիալ-տնտեսական զարգացման վերաբերյալ պատմագիտական տարբեր մոտեցումների քննարկմամբ, քանի որ 18-րդ դարի Վրաստանի տնտեսական հարաբերությունների բնույթը և դրանցում նոր հասարակական ու տնտեսական տարրերի առկայությունը պատմագիտության մեջ կարևոր ու քննարկվող հարցերից են եղել։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆեոդալական հարաբերությունների կայունության, դրանց ներքին փոփոխությունների և տնտեսական զարգացման հնարավոր նոր ուղղությունների փոխհարաբերությունը հասկանալու համար։ Այն նպաստում է նաև Վրաստանի հետագա պատմական զարգացման նախադրյալների բացահայտմանը՝ հնարավորություն տալով 18-րդ դարի հասարակական ու տնտեսական իրողությունները դիտարկել որպես հաջորդ ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած փոփոխությունների պատմական հիմք։ Հետազոտությունն արժեքավոր է Վրաստանի և ընդհանրապես Հարավային Կովկասի տնտեսական ու հասարակական պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների, պատմաբանների, տնտեսագիտական պատմության ուսումնասիրողների և տարածաշրջանի պատմական զարգացումները խորությամբ ճանաչել ցանկացող ընթերցողների համար։ Այն կարևոր տեղ ունի վրացական պատմագիտական գրականության մեջ՝ որպես 18-րդ դարի հասարակական կառուցվածքի, տնտեսական հարաբերությունների և պատմական զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը նվիրված գիտական աշխատանք, որը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի Վրաստանի տնտեսական կյանքի, սոցիալական հարաբերությունների և պատմական վերափոխումների մասին։

Обновлено. 2026-11-21
Վրաստանի սոցիալ-տնտեսական զարգացման բնույթի հարցի շուրջը 18-րդ դարում

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее