Արամյան, Մարտիկ Անդրանիկի

Технология

Աշխատությունը նվիրված է դիսպերս համակարգերում տարբեր ֆիզիկական դաշտերի հաշվարկման միասնական տեսական մոտեցումների մշակմանը և այդ համակարգերը բնութագրող ինտեգրալ պարամետրերի որոշման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Դիսպերս համակարգերը կազմված են շարունակական միջավայրից և դրա մեջ բաշխված մասնիկներից, կաթիլներից, պղպջակներից կամ այլ կառուցվածքային տարրերից, որոնց չափերը, ձևը, տարածական բաշխվածությունը և ֆիզիկական հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ամբողջ համակարգի վարքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են դիսպերս միջավայրերում առաջացող և տարածվող տարբեր բնույթի դաշտերի ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև առանձին մասնիկների ու շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական մոդելների կառուցմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել դաշտերի տարածական բաշխումը, հաշվի առնել համակարգի անհամասեռությունը և գնահատել բազմաթիվ դիսպերս տարրերի համատեղ ազդեցությունը։ Քննության են առնվում տեղային բնութագրերից ամբողջ համակարգին վերաբերող ընդհանրացված մեծությունների անցման մեթոդները և միջինացված ցուցանիշների հաշվարկման սկզբունքները։ Ինտեգրալ պարամետրերի որոշումը հնարավորություն է տալիս բարդ տարածական բաշխումները ներկայացնել սահմանափակ թվով քանակական ցուցանիշներով և դրանց միջոցով գնահատել համակարգի ընդհանուր ֆիզիկական վիճակը, փոխազդեցությունների ինտենսիվությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքը։ Վերլուծվում են տեսական հաշվարկների ճշգրտության վրա ազդող գործոնները, մասնիկների կոնցենտրացիայի, չափերի բաշխման, երկրաչափական կառուցվածքի և նյութական հատկությունների նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև մշակված մոտեցումների կիրառելիությունը տարբեր կառուցվածք և ֆիզիկական բնույթ ունեցող բազմաբաղադրիչ միջավայրերի նկատմամբ։ Ընդհանրացված հաշվարկային մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս միավորել առանձին խնդիրների լուծման սկզբունքները, պարզեցնել բարդ համակարգերի մոդելավորումը և բարձրացնել դրանց մակրոսկոպիկ հատկությունների գնահատման արդյունավետությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նյութագիտության, ֆիզիկայի, քիմիական տեխնոլոգիաների և բազմաբաղադրիչ միջավայրերի մոդելավորման ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է կանխատեսել դիսպերս համակարգերի վարքը և որոշել դրանց հիմնական ընդհանրացված ֆիզիկական պարամետրերը։