Արզումանյան, Սրբուհի Նշանի

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Վալտեր Սքոթի ստեղծագործական ժառանգության և XIX դարի հայկական պատմավեպի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմականության խնդրի և անձի գեղարվեստական հայեցակերպի տեսանկյունից։ Քննության են առնվում պատմավեպի ժանրի ձևավորման ու զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, պատմական իրականության գեղարվեստական վերարտադրման սկզբունքները և իրական փաստի ու հեղինակային երևակայության հարաբերակցությունը։ Վերլուծվում է Վալտեր Սքոթի պատմավեպերի ազդեցությունը եվրոպական պատմավեպի զարգացման վրա և դիտարկվում նրա ստեղծագործական փորձի հնարավոր արձագանքները XIX դարի հայ գրականության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական իրադարձությունների, հասարակական միջավայրի և անհատի ճակատագրի փոխկապակցված ներկայացմանը։ Քննարկվում են պատմական անձանց և գեղարվեստական կերպարների կառուցման սկզբունքները, հերոսի դերը պատմական գործընթացում, անհատի ազատության ու հասարակական պայմանների հարաբերակցությունը։ Դիտարկվում են նաև ազգային անցյալի գեղարվեստական իմաստավորման, պատմական հիշողության և ազգային ինքնագիտակցության արտահայտման առանձնահատկությունները հայկական պատմավեպերում։ Կարևորվում է պատմականության հասկացության ուսումնասիրությունը՝ որպես ժամանակաշրջանի սոցիալական, քաղաքական, մշակութային և հոգեբանական առանձնահատկությունների գեղարվեստական վերարտադրման սկզբունք։ Անդրադարձ է կատարվում սյուժեի կառուցման, պատմողական եղանակների, կերպարային համակարգի և պատմական միջավայրի ստեղծման միջոցների համեմատական վերլուծությանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական և հայկական պատմավիպական ավանդույթների առնչությունները, ինչպես նաև XIX դարի հայ հեղինակների կողմից պատմավեպի ժանրային հնարավորությունների ինքնուրույն յուրացման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ և եվրոպական գրականության, պատմավեպի տեսության, համեմատական գրականագիտության և XIX դարի գրական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։