Ասորի, Միքայել

История

Այս ծավալուն պատմագրական աշխատությունը նվիրված է Միքայել Ասորի պատրիարքի ժամանակագրական ժառանգությանը, որը կարևոր տեղ է զբաղեցնում Մերձավոր Արևելքի քրիստոնեական պատմության և միջնադարյան պատմագրության ուսումնասիրության մեջ։ Միքայել Ասորին, որը հայտնի է նաև որպես Միքայել Մեծ, XII դարի ասորի եկեղեցական գործիչ և պատմագիր էր։ Նրա պատմական երկը կարևոր աղբյուր է քրիստոնեական Արևելքի քաղաքական, կրոնական և հասարակական կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունների ուսումնասիրման համար։ Ժամանակագրական շարադրանքի հիմքում ընկած է պատմական իրադարձությունների հաջորդական ներկայացման սկզբունքը, որը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները, պետությունների և իշխանությունների փոխհարաբերությունները, եկեղեցական հաստատությունների զարգացումը և քրիստոնեական համայնքների պատմական փորձառությունը։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն պատմական իրադարձությունների արձանագրմամբ, այլև այն հանգամանքով, որ միջնադարյան ժամանակագիրները հաճախ պահպանել են տեղեկություններ, որոնք կարևոր են տարածաշրջանի ժողովուրդների, եկեղեցիների և մշակույթների անցյալի վերակազմության համար։ Միքայել Ասորու պատմագրական ժառանգությունն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում ասորի, հայ և բյուզանդական պատմական ավանդույթների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Նրա աշխատության մեջ պահպանված տեղեկությունները կարող են օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի քրիստոնեական աշխարհի պատմությունը, եկեղեցական հարաբերությունները, քաղաքական հակամարտությունները և տարածաշրջանի հասարակական զարգացումները համադրական եղանակով ուսումնասիրելու համար։ Նման ժամանակագրությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին միջնադարյան հեղինակները մեկնաբանում իրենց ժամանակի իրադարձությունները, ինչ նշանակություն էին տալիս կրոնական գործոնին և ինչպես էին պատմական ընթացքը կապում եկեղեցու ու քրիստոնեական համայնքների ճակատագրի հետ։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայագիտության համար, քանի որ Միքայել Ասորու հաղորդումները կարող են արժեքավոր համեմատական նյութ տրամադրել Հայաստանի և հարակից տարածքների քաղաքական ու եկեղեցական պատմության ուսումնասիրման ընթացքում։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, ասորագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, հայագետների, աստվածաբանների և միջնադարյան աղբյուրների հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտագործվել որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ տարբեր հեղինակների հաղորդումները համադրելու, պատմական իրադարձությունների ժամանակագրությունը ճշգրտելու և քրիստոնեական Արևելքի պատմական հիշողության առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ձեռագրային ու տպագիր պատմական ժառանգության պահպանման և գիտական շրջանառության տեսանկյունից, քանի որ միջնադարյան պատմագրական երկերի տպագիր հրատարակությունները նպաստում են դրանց հասանելիությանը և հետագա ուսումնասիրություններին։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը ներկայացնում է պատմական ու եկեղեցական տեղեկությունների կարևոր հավաքածու, որն արժեքավոր է միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի պատմության, քրիստոնեական համայնքների զարգացման և տարածաշրջանի ժողովուրդների պատմական փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։