Ավետիսյան, Աստղիկ Շամսի

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է հեռուստածրագրերի տեսակների, ժանրային կառուցվածքի և գործառութային առանձնահատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ հասարակական հարաբերությունների վերափոխման և նոր տեղեկատվական միջավայրի ձևավորման պայմաններում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեռուստատեսության՝ որպես զանգվածային հաղորդակցության ազդեցիկ միջոցի զարգացման վրա և այն փոփոխությունների վրա, որոնք հասարակական, քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային գործընթացները առաջացնում են հեռուստատեսային հաղորդումների բովանդակության, կառուցվածքի և նպատակային ուղղվածության մեջ։ Հեռուստածրագրերի տիպաբանությունը դիտարկվում է որպես տարբեր հաղորդումների դասակարգման և դրանց բնորոշ հատկանիշների բացահայտման միջոց՝ հաշվի առնելով թեմատիկան, ժանրը, լսարանը, հաղորդակցական նպատակը, ներկայացման ձևը և հասարակական գործառույթը։ Քննության են առնվում տեղեկատվական, վերլուծական, հրապարակախոսական, կրթական, մշակութային, գիտահանրամատչելի, ժամանցային և այլ բնույթի հաղորդումների առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լրատվական ծրագրերին, որոնք ապահովում են հասարակության տեղեկացվածությունը ընթացիկ իրադարձությունների վերաբերյալ և էական դեր են կատարում հանրային օրակարգի ձևավորման գործընթացում։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվության ընտրության, կառուցվածքային կազմակերպման և լսարանին ներկայացման սկզբունքները, ինչպես նաև լրատվական հաղորդումների ձևաչափերի փոփոխությունները հասարակական նոր պայմաններում։ Վերլուծական և հրապարակախոսական ծրագրերի ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում է հասարակական նշանակություն ունեցող խնդիրների մեկնաբանման, տարբեր տեսակետների ներկայացման և հանրային քննարկումների կազմակերպման գործառույթը։ Դիտարկվում են հարցազրույցի, բանավեճի, կլոր սեղանի, մեկնաբանության և հեռուստատեսային քննարկման ձևաչափերը՝ որպես հասարակության տարբեր խմբերի, մասնագետների և հանրային դերակատարների միջև հաղորդակցության միջոցներ։ Հասարակական հարաբերությունների փոփոխությունը մեծացնում է հեռուստատեսության դերը ոչ միայն տեղեկատվության փոխանցման, այլև հանրային կարծիքի, արժեքային պատկերացումների և սոցիալական վարքի ձևավորման գործընթացներում։ Այդ պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հեռուստատեսային բովանդակության սոցիալական ազդեցության գնահատմանը։ Քննության է առնվում, թե ինչպես են քաղաքական բազմակարծությունը, շուկայական հարաբերությունների զարգացումը, հասարակական ինստիտուտների վերափոխումը և տեղեկատվական մրցակցության ուժեղացումը փոխում հեռուստաընկերությունների գործունեության տրամաբանությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական, հանրային և առևտրային հեռարձակման մոդելների տարբերություններին, դրանց ծրագրային քաղաքականությանը և լսարանի հետ հարաբերությունների առանձնահատկություններին։ Շուկայական պայմաններում հեռուստատեսային արտադրանքը դիտարկվում է նաև որպես մրցակցային մեդիաարտադրանք, որի հաջողությունը կապված է լսարանի պահանջների, վարկանիշների, գովազդային շուկայի և հաղորդումների ձևաչափային գրավչության հետ։ Միաժամանակ կարևորվում է հասարակական պատասխանատվության խնդիրը, քանի որ լսարանի հետաքրքրության համար մրցակցությունը չպետք է նվազեցնի տեղեկատվության հավաստիության, մասնագիտական էթիկայի և հանրային նշանակություն ունեցող թեմաների լուսաբանման կարևորությունը։ Հեռուստածրագրերի տիպաբանության ուսումնասիրությունը ներառում է նաև ժամանցային հաղորդումների զարգացումը, որոնց շրջանակում կարող են առանձնացվել երաժշտական, խաղային, հումորային, մշակութային և այլ ձևաչափեր։ Դիտարկվում է տեղեկատվական և ժամանցային տարրերի փոխներթափանցումը, որի արդյունքում ձևավորվում են խառը ժանրեր և նոր հաղորդատեսակներ։ Կարևորվում են հեղինակային հաղորդումները և անհատականացված ներկայացման ձևերը, որտեղ հաղորդավարի կերպարը, խոսքի ոճը և լսարանի հետ հաղորդակցման եղանակը դառնում են ծրագրի կառուցվածքային կարևոր բաղադրիչներ։ Առանձին քննության առարկա է հեռուստալսարանի փոփոխվող դերը։ Հեռուստադիտողը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության պասիվ ընդունող, այլև որպես հաղորդակցական գործընթացի մասնակից, որի պահանջները, հետաքրքրությունները և արձագանքները կարող են ազդել ծրագրային քաղաքականության վրա։ Հասարակական նոր հարաբերությունների պայմաններում մեծանում է հետադարձ կապի նշանակությունը, զարգանում են ինտերակտիվ ձևաչափերը և լսարանի մասնակցությամբ հաղորդումները։ Ուսումնասիրվում է նաև տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցությունը հեռուստածրագրերի կառուցվածքի և տարածման վրա։ Թվային հեռարձակումը, ինտերնետային միջավայրը և բազմահարթակ մեդիայի զարգացումը փոխում են ավանդական հեռուստատեսության սահմանները՝ ստեղծելով բովանդակության տարածման և սպառման նոր եղանակներ։ Հեռուստատեսային արտադրանքը կարող է հասանելի դառնալ տարբեր տեխնիկական հարթակներում, ինչը փոխում է նաև ծրագրերի տևողության, կառուցվածքի, տեսողական լեզվի և լսարանի հետ հաղորդակցության սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հեռուստատեսային լեզվին՝ պատկերի, խոսքի, երաժշտության, գրաֆիկական տարրերի, մոնտաժի և այլ արտահայտչամիջոցների փոխհարաբերությանը։ Տարբեր հաղորդատեսակներ ձևավորում են իրենց բնորոշ տեսալսողական կառուցվածքը, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ սահմանել դրանց ժանրային և տիպաբանական առանձնահատկությունները։ Հեռուստատեսությունը դիտարկվում է նաև որպես հասարակական արժեքների, մշակութային պատկերացումների և սոցիալական վարքաձևերի տարածման գործոն։ Այդ տեսանկյունից կարևորվում է հաղորդումների ազդեցությունը տարբեր սոցիալական խմբերի վրա, ինչպես նաև զանգվածային հաղորդակցության և հասարակական գիտակցության փոխհարաբերությունը։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համակարգել հեռուստատեսային արտադրանքի բազմազանությունը, բացահայտել ավանդական ժանրերի փոփոխությունները և ուսումնասիրել նոր ձևաչափերի առաջացման օրինաչափությունները։ Աշխատության տեսական և կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է հեռուստատեսության զարգացման միտումները հասարակական փոփոխությունների հետ փոխկապակցված ուսումնասիրելու հնարավորությամբ։ Այն կարող է նպաստել ծրագրային քաղաքականության, հեռուստատեսային ժանրերի, լսարանի հետ հաղորդակցության և մեդիայի հասարակական գործառույթների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հեռուստալրագրության, զանգվածային հաղորդակցության, մեդիայի տեսության, սոցիոլոգիայի և հասարակական հաղորդակցության ոլորտների հետազոտողների, լրագրողների, հեռուստատեսային ծրագրերի հեղինակների, խմբագիրների, դասախոսների և ուսանողների համար։