Բաբայան, Լուսինե Արտաշեսի

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է խոսքային լսողության գնահատման մեթոդիկայի ուսումնասիրությանը վաղ ակուստիկ փոխհատուցման պայմաններում՝ կենտրոնանալով լսողական ընկալման և խոսքի ճանաչման օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ գնահատման հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում խոսքային լսողությունը դիտարկվում է որպես մարդու հաղորդակցական կարողությունների կարևոր բաղադրիչ, որի գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու ոչ միայն լսողության խանգարման աստիճանը, այլև խոսքային տեղեկատվությունը ընկալելու և տարբերակելու իրական կարողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ լսողության խանգարում ունեցող անձը վաղ փուլում ստանում է ակուստիկ փոխհատուցում, քանի որ լսողական համակարգի նոր պայմաններին հարմարվելու գործընթացը կարող է ազդել խոսքի ընկալման արդյունքների վրա։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել խոսքային լսողության գնահատման տարբեր մեթոդներ, խոսքի ճանաչման շեմերը, խոսքի ընկալման հստակությունը, աղմուկի պայմաններում խոսքի տարբերակման կարողությունը և լսողական սարքի կիրառման արդյունքում ստացվող փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հետազոտության կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով լսողության խանգարման տեսակը և աստիճանը, տարիքային առանձնահատկությունները, ակուստիկ փոխհատուցման տևողությունը և օգտագործվող սարքի տեխնիկական բնութագրերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել լսողական և խոսքային թեստերի արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ փոխհատուցումից առաջ և հետո, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կիրառվող մեթոդիկայի արդյունավետությունը և լսողական վերականգնման դինամիկան։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի վաղ ակուստիկ փոխհատուցման արդյունավետության գնահատումը, քանի որ լսողական խանգարման վաղ հայտնաբերումն ու համապատասխան սարքավորման ժամանակին կիրառումը կարող են նպաստել խոսքային հաղորդակցության պահպանմանը կամ բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աուդիոլոգների, քիթ-կոկորդ-ականջաբանների, լսողության վերականգնման մասնագետների, լոգոպեդների և համապատասխան ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետների համար՝ նպաստելով խոսքային լսողության գնահատման ավելի համակարգված և կլինիկորեն արդյունավետ մոտեցումների կիրառմանը։