Խոսքային լսողության գնահատման մեթոդիկան վաղ ակուստիկ փոխհատուցման պայմաններում

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների սահմանադրաիրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությանը՝ տեղական ժողովրդավարության, հանրային իշխանության կազմակերպման և համայնքային կառավարման իրավական հիմքերի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական ինքնակառավարման սահմանադրական սկզբունքներն են, համայնքային իշխանության մարմինների ձևավորման և գործունեության իրավական հիմքերը, նրանց իրավասությունների բնույթը և պետական կառավարման համակարգի հետ փոխհարաբերությունները։ Քննվում է տեղական ինքնակառավարումը որպես հանրային իշխանության իրականացման առանձնահատուկ մակարդակ, որի միջոցով համայնքի բնակչությունը մասնակցում է տեղական նշանակության հարցերի լուծմանը՝ օրենքով նախատեսված ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համայնքի ներկայացուցչական և գործադիր մարմինների իրավական կարգավիճակին, դրանց ձևավորման սկզբունքներին, լիազորությունների շրջանակին, փոխադարձ հարաբերություններին և պատասխանատվության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են համայնքների ինքնուրույնության իրավական երաշխիքները, սեփական լիազորությունների իրականացման պայմանները, համայնքային գույքի ու ֆինանսական միջոցների կառավարման իրավական հիմքերը և տեղական բյուջեի նշանակությունը ինքնակառավարման գործառույթների իրականացման համար։ Կարևորվում է նաև պետական մարմինների և տեղական ինքնակառավարման մարմինների իրավասությունների սահմանազատման խնդիրը՝ դիտարկելով պետական վերահսկողության և համայնքային ինքնուրույնության միջև իրավական հավասարակշռության ապահովման սկզբունքները։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տեղական ինքնակառավարման վերաբերյալ սահմանադրական դրույթների, օրենսդրական կարգավորումների և իրավական ինստիտուտների զարգացման փուլերի վերլուծություն՝ բացահայտելով համակարգի ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձին ուղղություն է համայնքի բնակիչների մասնակցության իրավական ձևերի ուսումնասիրությունը՝ տեղական կառավարման հաշվետվողականության, հրապարակայնության և ժողովրդավարական մասնակցության տեսանկյունից։ Անդրադարձ կարող է կատարվել նաև միջազգային և եվրոպական տեղական ինքնակառավարման սկզբունքների ու ազգային իրավակարգավորման փոխհարաբերությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սահմանադրական և մունիցիպալ իրավունքի մոտեցումները՝ ներկայացնելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների տեղը հանրային իշխանության համակարգում, նրանց իրավական ինքնուրույնության սահմանները և համայնքային կառավարման սահմանադրական երաշխիքների նշանակությունը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական մշտադիտարկման ինստիտուտի ձևավորման, իրավական բովանդակության և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Սահմանադրական մշտադիտարկումը գիտական գրականության մեջ դիտարկվում է որպես սահմանադրականության իրական վիճակի շարունակական և համակարգային բացահայտման ու գնահատման մեխանիզմ, որը կապված է սահմանադրական հավասարակշռության պահպանման և խախտումների հայտնաբերման հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են սահմանադրական վերահսկողության, սահմանադրական արդարադատության և մշտադիտարկման փոխհարաբերությունները՝ առանձնացնելով դրանց գործառույթները և կիրառման առանձնահատկությունները։ Ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել Սահմանադրության սկզբունքների ու արժեքների իրացումը պետական կառավարման և հասարակական հարաբերությունների տարբեր ոլորտներում։ Քննության են առնվում պետական իշխանության մարմինների գործունեության սահմանադրականության գնահատման, իրավական բացերի և անորոշությունների բացահայտման, մարդու հիմնական իրավունքների պաշտպանության և իրավունքի գերակայության ապահովման հետ կապված հարցերը։ Հայաստանում սահմանադրական մշտադիտարկման հայեցակարգը մասնագիտական քննարկման առարկա է դարձել նաև սահմանադրական արդարադատությանը նվիրված միջազգային հարթակներում. մասնավորապես, 2016 թվականին Երևանում անցկացված միջազգային խորհրդաժողովում քննարկվել են իրավունքի գերակայության չափանիշների կիրառումը սահմանադրական մշտադիտարկման ընթացքում և սահմանադրական դատարանների դերը իրավական բացերի ու անորոշությունների հաղթահարման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մշտադիտարկման իրականացման համար անհրաժեշտ ինստիտուցիոնալ և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությունը, ներառյալ սահմանադրական ախտորոշման չափանիշների և գնահատման ցուցիչների ձևավորումը։ Հայաստանում այս ուղղությամբ գիտական ուսումնասիրությունները ներառում են նաև սահմանադրականության մակարդակի գնահատման ցուցիչների և համապատասխան մեթոդաբանական մոտեցումների մշակման խնդիրները։ Վերլուծվում են ինստիտուտի կայացմանը խոչընդոտող իրավական և կազմակերպական խնդիրները, տարբեր պետական մարմինների գործառույթների փոխկապակցվածությունը և մշտադիտարկման արդյունքների գործնական կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի սահմանադրական իրավունքի տեսության զարգացման, սահմանադրական վերահսկողության մեխանիզմների ուսումնասիրության և Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրականության վիճակի համակարգային գնահատման գիտական ու իրավական հիմքերի կատարելագործման տեսանկյունից։

Տեխնոլոգիա

Գիտատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անհամասեռ գրունտային միջավայրերում հորիզոնական դրենաժային համակարգերի ֆիլտրացիոն գործընթացների հաշվարկային մեթոդների զարգացմանն ու ճշգրտմանը։ Քննության են առնվում ստորերկրյա ջրերի շարժման օրինաչափությունները և գրունտների ֆիլտրացիոն հատկությունների տարածական փոփոխությունների ազդեցությունը դրենաժների աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստատված և ժամանակի ընթացքում փոփոխվող ոչ հաստատված շարժումների պայմաններում ջրային հոսքերի հաշվարկման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են ֆիլտրացիոն պարամետրերի, դրենաժների տեղադրման խորության ու փոխադարձ հեռավորության, ինչպես նաև գրունտային շերտերի անհամասեռության ազդեցությունները հաշվարկային ցուցանիշների վրա։ Քննարկվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, սահմանային պայմանների ընտրության և ինժեներական հաշվարկների կատարելագործման մեթոդական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բարձրացնելու դրենաժային համակարգերի նախագծման հաշվարկների ճշգրտությունն ու հիմնավորվածությունը տարբեր հիդրաերկրաբանական պայմաններում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկայի, հիդրաերկրաբանության, գյուղատնտեսական մելիորացիայի և ջրային ռեսուրսների կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է գյուղական դպրոցում ավագ դպրոցական տարիքի աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետության բարձրացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն կրթադաստիարակչական պայմանները, մեթոդները և կազմակերպական ձևերը, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների գեղագիտական հետաքրքրությունների, ճաշակի, արժեքային կողմնորոշումների և մշակութային ակտիվության զարգացմանը։ Գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես անձի համակողմանի զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը չի սահմանափակվում արվեստի մասին գիտելիքների փոխանցմամբ, այլ ներառում է գեղեցիկը նկատելու, ընկալելու, գնահատելու, ստեղծագործաբար վերարտադրելու և առօրյա կյանքում գեղագիտական արժեքներ դրսևորելու կարողությունների ձևավորումը։ ՀՀ հանրակրթական համակարգում նույնպես գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է դաստիարակության կարևոր ուղղություններից մեկը, իսկ դպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների շրջանակում նախատեսվում են մշակութային այցելություններ, գրական ունկնդրումներ, ստեղծագործական և այլ գործունեություններ։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունը պայմանավորված է գյուղական դպրոցի միջավայրով, որն ունի կրթադաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման իր յուրահատկությունները։ Գյուղական համայնքում դպրոցը հաճախ ոչ միայն կրթական հաստատություն է, այլև մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոն, ուստի նրա արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է անմիջականորեն կապված լինել համայնքի մշակութային միջավայրի հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների մակարդակը, նրանց հետաքրքրությունները արվեստի տարբեր տեսակների նկատմամբ, մշակութային միջոցառումներին մասնակցության ակտիվությունը, ստեղծագործական հակումները և գեղագիտական արժեքների ընկալման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ավագ դպրոցական տարիքին, քանի որ այս փուլում զարգանում է սովորողների ինքնուրույն մտածողությունը, արժեքային համակարգը, սեփական դիրքորոշումները ձևավորելու կարողությունը և մշակութային նախասիրությունների գիտակցված ընտրությունը։ Այդ պատճառով գեղագիտական դաստիարակությունը կարող է ավելի արդյունավետ լինել այն դեպքում, երբ աշակերտներին առաջարկվում է ոչ միայն պատրաստի մշակութային բովանդակություն, այլև ինքնուրույն ընտրության, քննարկման, ստեղծագործելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հնարավորություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արվեստի և գրականության խմբակներ, երաժշտական և թատերական միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, ստեղծագործական մրցույթներ, գրական քննարկումներ, մշակութային հաստատություններ այցելություններ, էքսկուրսիաներ, ժողովրդական արվեստին և ազգային մշակութային ժառանգությանը նվիրված միջոցառումներ։ ՀՀ գործող կրթական կարգավորումներում ևս դասղեկի գործունեության շրջանակում առանձնացվում են բանավեճերը, դերային խաղերը, ցերեկույթները, մրցույթները, արշավները, պատմամշակութային հաստատություններ այցելությունները և գրական ունկնդրումները՝ որպես սովորողների, այդ թվում՝ գեղագիտական դաստիարակությանը նպաստող միջոցներ։ Գյուղական դպրոցում առանձնահատուկ հնարավորություն կարող է ընձեռել տեղական մշակութային միջավայրի օգտագործումը։ Համայնքի պատմությունը, ժողովրդական ավանդույթները, երգը, պարը, ձեռարվեստը, ճարտարապետական և բնապատմական միջավայրը կարող են վերածվել գեղագիտական դաստիարակության բնական կրթական ռեսուրսների։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գեղագիտական արժեքները կապել աշակերտի սեփական կենսափորձի և համայնքի մշակութային ժառանգության հետ, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են դառնալ ավելի հասկանալի և անձնապես նշանակալի։ Հետազոտության մեջ կարող են առանձնացվել նաև մանկավարժական այն պայմանները, որոնք ապահովում են գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետությունը։ Դրանցից կարևոր են աշակերտների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, նրանց հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը, ստեղծագործական նախաձեռնության խրախուսումը, գործունեության բազմազանությունը, ուսուցիչների և ծնողների համագործակցությունը, ինչպես նաև դպրոցի և համայնքի մշակութային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Ժամանակակից կրթական մոտեցումներում ևս ընդգծվում է սովորողի անհատական և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման, ընտանիքի հետ համագործակցության և բազմազան դաստիարակչական գործունեության կազմակերպման նշանակությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև գեղագիտական դաստիարակության մեթոդների ընտրությունը։ Միայն տեղեկատվական կամ բացատրական մեթոդների կիրառումը կարող է բավարար չլինել գեղագիտական պահանջմունքների իրական ձևավորման համար։ Առավել արդյունավետ կարող են լինել ակտիվ և ստեղծագործական մեթոդները՝ քննարկումները, բանավեճերը, նախագծային աշխատանքները, արվեստի ստեղծագործությունների վերլուծությունը, դերային խաղերը, ստեղծագործական առաջադրանքները և աշակերտների ինքնուրույն նախաձեռնությունները։ Նման գործունեությունը սովորողին դարձնում է ոչ միայն գեղագիտական արժեքների ընկալող, այլև դրանց ստեղծման և գնահատման գործընթացի ակտիվ մասնակից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի դերը։ Մանկավարժը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես գեղագիտական միջավայրի կազմակերպիչ և անձնական օրինակ։ Նրա մշակութային հետաքրքրությունները, հաղորդակցման ոճը, արվեստի նկատմամբ վերաբերմունքը և աշակերտների ստեղծագործական նախաձեռնությունների նկատմամբ աջակցությունը կարող են էապես ազդել դաստիարակության արդյունքների վրա։ Գործնական կարևորություն ունի նաև ծնողների ներգրավումը, քանի որ ընտանիքը նույնպես մասնակցում է երեխայի գեղագիտական ճաշակի և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Աշխատության փորձարարական մասը կարող է ներառել աշակերտների հարցումներ, դիտարկումներ, զրույցներ, ստեղծագործական առաջադրանքների արդյունքների վերլուծություն և տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրություն։ Այդ մեթոդների միջոցով հնարավոր է գնահատել սովորողների գեղագիտական պահանջմունքների նախնական մակարդակը, իրականացնել նպատակային մանկավարժական միջամտություն և հետագայում պարզել դրա արդյունավետությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել գյուղական դպրոցների համար արտադասարանական և արտադպրոցական գեղագիտական դաստիարակության ծրագրերի, միջոցառումների համակարգի և մեթոդական առաջարկությունների մշակմամբ։ Դրանք կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրի մշակութային հարստացմանը, աշակերտների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանը և համայնքի մշակութային կյանքում նրանց ակտիվ մասնակցությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, դասղեկներին, գեղագիտական դաստիարակության մասնագետներին, դպրոցների կազմակերպիչներին, կրթության կառավարման մասնագետներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու այնպիսի մանկավարժական պայմանների համակարգ, որի միջոցով գյուղական դպրոցի արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է վերածվել ավագ դպրոցականների գեղագիտական պահանջմունքների, ստեղծագործական կարողությունների և մշակութային արժեքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորման արդյունավետ միջավայրի։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը պատմում է Արարատ լեռան հետ կապված ճանապարհորդության, դրա նախապատրաստման և իրականացման մասին՝ ներկայացնելով լեռնային արշավի առանձնահատկությունները, բնապատկերային միջավայրը և ճանապարհին հանդիպող տպավորությունները։ Նկարագրության կենտրոնում գտնվում է Արարատը՝ որպես տարածաշրջանի ամենահայտնի և խորհրդանշական լեռնային գագաթներից մեկը, որի նկատմամբ ձևավորվել են պատմական, մշակութային և աշխարհագրական բազմաթիվ պատկերացումներ։ Ճանապարհորդական պատմության միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում պատկերացնելու դեպի լեռ տանող ուղին, լեռնային բնության փոփոխվող տեսարանները, բարձրության հետ կապված պայմանները և վերելքի ընթացքում առաջացող ֆիզիկական ու հոգեբանական դժվարությունները։ Նյութը միաժամանակ կարող է ներկայացնել ճանապարհորդի անձնական դիտարկումները, հանդիպումները, ապրումները և լեռնային միջավայրի ազդեցությունը մարդու վրա՝ ստեղծելով արշավի կենդանի և անմիջական պատկեր։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լեռը շրջապատող տարածքի բնությանը, տեղագրությանը և ճանապարհորդական պայմաններին, ինչը պատմությունը դարձնում է հետաքրքիր ոչ միայն որպես անձնական ուղևորության նկարագրություն, այլև որպես տարածաշրջանի վերաբերյալ ճանաչողական նյութ։ Արարատի նկատմամբ պատմական և մշակութային հետաքրքրությունը լրացուցիչ խորություն է հաղորդում ճանապարհորդության նկարագրությանը՝ լեռնային արշավը կապելով այդ վայրի խորհրդանշական նշանակության հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ճանապարհորդությունների, լեռնագնացության, աշխարհագրության և տարածաշրջանային պատմության սիրահարներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են Արարատի բնությամբ և լեռ բարձրանալու փորձառությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, այն համադրում է ճանապարհորդական պատմությունը, բնության նկարագրությունը և լեռնային արշավի փորձառությունը՝ ընթերցողին փոխանցելով բարձր լեռան ուղղությամբ կատարված ուղևորության ընդհանուր մթնոլորտն ու նշանակությունը։

Այլ առարկաներ

Արցախի Հանրապետության անտառային դարչնագույն հողերի ագրոքիմիական և ագրոֆիզիկական հատկությունների բարելավումը պարարտանյութերի և մելիորանտների կիրառմամբ ուղղված է հողի բերրիության բարձրացմանը, կառուցվածքային կայունության բարելավմանը և բույսերի սննդային ռեժիմի օպտիմալացմանը՝ հաշվի առնելով տվյալ գոտու բնական կլիմայական և հողագոյացման առանձնահատկությունները։ Անտառային դարչնագույն հողերը բնութագրվում են միջին հումուսայնությամբ, թթվայնության փոփոխական մակարդակով և հաճախ սահմանափակ սննդանյութերի մատչելիությամբ, ինչը պահանջում է համալիր ագրոտեխնիկական միջոցառումների կիրառում։ Պարարտանյութերի՝ ինչպես օրգանական (գոմաղբ, կոմպոստ), այնպես էլ հանքային (ազոտական, ֆոսֆորական, կալիումական) կիրառումը նպաստում է սննդանյութերի հավասարակշռության վերականգնմանը, բույսերի աճի ակտիվացմանը և բերքատվության բարձրացմանը։ Միաժամանակ մելիորանտների օգտագործումը՝ օրինակ կրաքարային նյութեր թթվայնության կարգավորման համար կամ գիպս՝ կառուցվածքային բարելավման նպատակով, օգնում է կարգավորել հողի ռեակցիան, բարելավել կլանող կարողությունը և նվազեցնել աղակալման կամ թթվայնացման բացասական ազդեցությունները։ Ագրոֆիզիկական հատկությունների բարելավման տեսանկյունից կարևոր է հողի խտության նվազեցումը, ջրաթափանցելիության և օդափոխության բարելավումը, ինչը հնարավոր է հասնել ինչպես օրգանական նյութերի ներմուծմամբ, այնպես էլ ճիշտ մշակման համակարգերի կիրառմամբ՝ ռոտացիա, նվազագույն մշակություն և կանաչ պարարտացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հակաէրոզիոն միջոցառումներին, քանի որ լեռնային ռելիեֆը և տեղումների բնույթը կարող են նպաստել հողի լվացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, պարարտանյութերի և մելիորանտների համակցված կիրառումը հանդիսանում է արդյունավետ միջոց Արցախի անտառային դարչնագույն հողերի արտադրողականության բարձրացման և կայուն գյուղատնտեսության զարգացման համար՝ ապահովելով ինչպես ագրոքիմիական, այնպես էլ ագրոֆիզիկական բարելավում։