Бенешевич, Владимир Николаевич, 1874-1938

Бенешевич, Владимир Николаевич, 1874-1938

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Литература

Армянский пролог о свв. Борисе и Глебе

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն միջնադարյան նախաբանի ուսումնասիրությանը, որը վերաբերում է սուրբ իշխաններ Բորիսին և Գլեբին՝ հին ռուսական քրիստոնեական ավանդության կարևորագույն սրբերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ սրբերի մասին պատմող հայերեն գրական վկայությունը, դրա ստեղծման կամ փոխանցման պատմական ու գրական միջավայրը, ինչպես նաև հայ և հին ռուսական մշակույթների միջև ձևավորված միջմշակութային կապերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել բնագրի կառուցվածքը, բովանդակությունը, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, սրբախոսական մոտիվները, կերպարների ներկայացման եղանակները և քրիստոնեական արժեքների արտահայտությունը։ Բորիսի և Գլեբի պաշտամունքը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում արևելասլավոնական քրիստոնեական մշակույթում, իսկ նրանց նահատակության պատմությունը ձևավորել է սրբախոսական և պատմագրական բազմաթիվ ստեղծագործությունների հիմքը։ Հայերեն նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է այդ ավանդույթը հասել հայկական գրական միջավայր և ինչպիսի լեզվական, գեղարվեստական կամ գաղափարական փոփոխությունների է ենթարկվել փոխանցման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թարգմանական գործընթացին, աղբյուրագիտական հարցերին և հայերեն բնագրի հնարավոր կապերին այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների հետ։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր խմբագրությունների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, վերականգնելու հնարավոր սկզբնաղբյուրները և գնահատելու հայերեն վկայության տեղը տվյալ սրբախոսական ավանդության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ օտարալեզու քրիստոնեական նյութի հայերեն փոխանցումը վկայում է միջնադարյան մշակույթների միջև ակտիվ գրական և հոգևոր փոխանակման մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բանասերներին, միջնադարագետներին, գրականագետներին, հայագետներին, սլավոնագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին և հայ-սլավոնական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական թարգմանական գրականության, սրբախոսական ժանրի, միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի և տարբեր գրական ավանդույթների փոխազդեցության պատմությամբ։

Обновлено. 2026-08-29
Армянский пролог о свв. Борисе и Глебе

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее