Չանչուրյան, Հռիփսիմե Յուրիի

Литература

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Այրիս Մերդոքի ստեղծագործություններում էքզիստենցիալիստական գաղափարների, մարդու գոյության խնդիրների և բարոյափիլիսոփայական հարցադրումների քննությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անհատի ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, ինքնաճանաչման և բարոյական կողմնորոշման խնդիրներն են, որոնք նրա վեպերում արտահայտվում են կերպարների ներքին հակասությունների, հարաբերությունների և կյանքի իմաստի որոնումների միջոցով։ Մերդոքի ստեղծագործական աշխարհը հետաքրքիր է նրանով, որ փիլիսոփայական գաղափարները սովորաբար չեն ներկայացվում որպես վերացական տեսություններ, այլ մարմնավորվում են մարդկային կոնկրետ իրավիճակներում՝ սիրային կապերում, բարեկամության ու թշնամանքի հարաբերություններում, խանդի, ինքնախաբեության, մեղքի և հոգևոր ճգնաժամի դրսևորումներում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է քննվել մարդու ազատության ընկալումը, հատկապես այն հարցը, թե որքանով է անհատը կարողանում ինքնուրույն ընտրություն կատարել սեփական ցանկությունների, վախերի, սոցիալական պայմանների և ուրիշների ազդեցության պայմաններում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև պատասխանատվության խնդիրը, քանի որ Մերդոքի կերպարները հաճախ ստիպված են առերեսվել սեփական գործողությունների հետևանքներին և վերանայել իրենց պատկերացումները սեփական անձի ու շրջապատի մասին։ Հատուկ ուշադրության է արժանի ինքնախաբեության և եսակենտրոնության թեման․ մարդը հաճախ իրականությունը տեսնում է ոչ թե այնպիսին, ինչպիսին այն կա, այլ սեփական ցանկությունների և պատրանքների միջոցով, ինչն էլ հանգեցնում է բարոյական սխալների ու միջանձնային հակասությունների։ Այս համատեքստում սիրո գաղափարը նույնպես ձեռք է բերում կարևոր նշանակություն, քանի որ իսկական սերը կարող է ներկայացվել որպես սեփական եսակենտրոն սահմանները հաղթահարելու և մյուս մարդուն իրական կերպով տեսնելու հնարավորություն։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Մերդոքի փիլիսոփայական հայացքների և էքզիստենցիալիզմի դասական ներկայացուցիչների գաղափարների փոխհարաբերությանը՝ ցույց տալով ինչպես ընդհանրությունները, այնպես էլ տարբերությունները։ Նրա գրականությունը հաճախ միաժամանակ օգտագործում է էքզիստենցիալիստական խնդիրներ և քննադատաբար վերաիմաստավորում դրանց որոշ դրույթներ՝ ավելի մեծ տեղ հատկացնելով բարոյականությանը, սիրուն, բարությանը, ուշադրությանը և իրականության անշահախնդիր ընկալմանը։ Կարևոր է նաև կերպարների հոգեբանական վերլուծությունը, քանի որ նրանց ներքին աշխարհը դառնում է փիլիսոփայական հարցադրումների հիմնական դաշտը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Այրիս Մերդոքի գրական աշխարհը որպես մարդու գոյության և բարոյական ինքնորոշման բարդ տարածք, որտեղ ազատությունը, պատասխանատվությունը, սերը, ինքնախաբեությունը և բարոյական ընտրությունը փոխկապակցված են և հնարավորություն են տալիս բացահայտելու անհատի՝ սեփական անձը և ուրիշներին ճանաչելու դժվար, բայց անհրաժեշտ ճանապարհը։