Դալլաքյան, Արմինե Հրաչիկի

Դալլաքյան, Արմինե Հրաչիկի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Педагогика

Формирование профессиональной компетентности учителя начальной школы в условиях образовательных реформ

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական կոմպետենտության ձևավորման հիմնախնդրին՝ կրթական բարեփոխումների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից ուսուցչի մասնագիտական պատրաստվածության այնպիսի մակարդակի ձևավորումն է, որը հնարավորություն է տալիս նրան արդյունավետ աշխատել փոփոխվող կրթական միջավայրում, կիրառել նոր մանկավարժական մոտեցումներ, կազմակերպել սովորողակենտրոն ուսուցում և արձագանքել տարրական դպրոցում առաջացող կրթական բազմազան պահանջներին։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ կրթական բարեփոխումների հաջողությունը մեծապես կախված է ոչ միայն ուսումնական ծրագրերի, չափորոշիչների կամ դասավանդման նոր մեթոդների ներդրումից, այլև այդ փոփոխություններն իրականացնող ուսուցչի մասնագիտական կարողություններից։ Մասնագիտական կոմպետենտությունը ներկայացվում է որպես գիտելիքների, հմտությունների, կարողությունների, մասնագիտական արժեքների և գործնական փորձի ամբողջություն, որը ուսուցչին հնարավորություն է տալիս ինքնուրույն և արդյունավետ լուծել մասնագիտական խնդիրները։ Տարրական դպրոցի ուսուցչի դեպքում այս խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ հենց տարրական կրթության փուլում են ձևավորվում երեխայի ուսումնառության հիմնական սովորությունները, ճանաչողական հետաքրքրությունները, հաղորդակցական կարողությունները և դպրոցական միջավայրին հարմարվելու սկզբնական փորձը։ Հետազոտության մեջ կարող են առանձնացվել ուսուցչի մասնագիտական կոմպետենտության մի քանի փոխկապակցված բաղադրիչներ՝ առարկայական և մեթոդական գիտելիքներ, մանկավարժական և հոգեբանական պատրաստվածություն, հաղորդակցական հմտություններ, տեղեկատվական և թվային գրագիտություն, գնահատման կարողություններ, դասի պլանավորման և կազմակերպման հմտություններ, ինչպես նաև ինքնակրթության և մասնագիտական ինքնազարգացման կարողություն։ Այս բաղադրիչների համադրությունն է ձևավորում այն մասնագետին, որը կարող է ոչ միայն փոխանցել գիտելիք, այլև ստեղծել արդյունավետ կրթական միջավայր։ Կրթական բարեփոխումների պայմաններում փոխվում է նաև ուսուցչի դերի ընկալումը։ Ավանդական մոդելում ուսուցիչը հիմնականում հանդես էր գալիս որպես գիտելիքի փոխանցող, մինչդեռ ժամանակակից կրթական մոտեցումներում նա ավելի հաճախ դիտարկվում է որպես սովորողի ուսումնառությունը կազմակերպող, ուղղորդող և աջակցող մասնագետ։ Այս փոփոխությունը պահանջում է դասավանդման մեթոդների վերանայում, ակտիվ և համագործակցային ուսուցման ձևերի կիրառում, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառում և նրանց ինքնուրույն գործունեության խթանում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նոր կրթական չափորոշիչների և ուսումնական ծրագրերի պայմաններում ուսուցչի պատրաստվածության ուսումնասիրությունը։ Նոր պահանջները կարող են ենթադրել ոչ միայն առարկայական գիտելիքների յուրացում, այլև վերջնարդյունքների վրա հիմնված ուսուցման կազմակերպում, կարողությունների զարգացում, ձևավորող գնահատման կիրառում և միջառարկայական կապերի ապահովում։ Այս պայմաններում ուսուցիչը պետք է կարողանա ճկուն կերպով հարմարեցնել դասավանդման ռազմավարությունը սովորողների տարիքային, անհատական և կրթական կարիքներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնագիտական զարգացման շարունակականությանը։ Կրթական բարեփոխումները մեկանգամյա փոփոխություն չեն, և ուսուցիչը պետք է կարողանա մշտապես կատարելագործել իր գիտելիքներն ու մեթոդական զինանոցը։ Այդ նպատակով կարևոր են վերապատրաստումները, սեմինարները, մասնագիտական համայնքներում համագործակցությունը, փորձի փոխանակումը, ինքնակրթությունը և սեփական դասավանդման գործունեության վերլուծությունը։ Ուսուցչի մասնագիտական աճը կարող է դիտարկվել որպես շարունակական գործընթաց, որի ընթացքում նա աստիճանաբար զարգացնում է ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու և նոր կրթական խնդիրներ լուծելու կարողությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն ունի նաև մանկավարժական պրակտիկան։ Տեսական գիտելիքները լիարժեք մասնագիտական կոմպետենտության չեն վերածվում առանց դրանց գործնական կիրառման։ Դասարանում իրական իրավիճակների վերլուծությունը, տարբեր կրթական խնդիրների լուծումը, սովորողների առաջադիմության գնահատումը և ծնողների հետ արդյունավետ համագործակցությունը ուսուցչին հնարավորություն են տալիս ձևավորել գործնական մասնագիտական փորձ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցչի ինքնագնահատման և մասնագիտական ռեֆլեքսիայի դերին։ Սեփական աշխատանքի ուժեղ և թույլ կողմերի գիտակցումը, կիրառված մեթոդների արդյունքների վերլուծությունը և հետագա կատարելագործման ուղղությունների որոշումը մասնագիտական աճի կարևոր պայմաններ են։ Թվային տեխնոլոգիաների զարգացումը ևս նոր պահանջներ է առաջադրում տարրական դպրոցի ուսուցչին։ Ուսուցիչը պետք է կարողանա ընտրել և նպատակային կիրառել թվային կրթական ռեսուրսներ՝ չփոխարինելով դրանցով մանկավարժական նպատակահարմարությունը, այլ օգտագործելով դրանք ուսուցման արդյունավետության բարձրացման համար։ Միաժամանակ կարևոր են թվային անվտանգության, տեղեկատվության ընտրության և սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան տեխնոլոգիական գործիքների կիրառման հմտությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կրթական բարեփոխումների գործընթացը դիտարկում է որպես ուսուցչի մասնագիտական դերի և պահանջների վերափոխման կարևոր գործոն։ Տարրական դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական կոմպետենտության ձևավորումը ներկայացվում է որպես շարունակական և բազմաբաղադրիչ գործընթաց, որը պահանջում է բարձրորակ մասնագիտական կրթություն, գործնական պատրաստվածություն, շարունակական վերապատրաստում, նորարարական մեթոդների յուրացում, թվային կարողությունների զարգացում և ինքնակրթության մշակույթի ձևավորում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, տարրական կրթության մասնագետների, ուսուցիչների վերապատրաստմամբ զբաղվող կազմակերպությունների, կրթության կառավարման մասնագետների, մանկավարժական բուհերի դասախոսների և ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-09-15
Формирование профессиональной компетентности учителя начальной школы в условиях образовательных реформ

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее