Ենոքյան, Տաթևիկ Վարդանի

Педагогика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման մեթոդական և մանկավարժական խնդիրների ուսումնասիրությանը մայրենիի դասերի ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն արդյունավետ մեթոդները, միջոցներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է զարգացնել կրտսեր դպրոցականների բանավոր և գրավոր հաղորդակցման կարողությունները, ձևավորել սեփական մտքերը հստակ և հետևողական արտահայտելու, դիմացինին լսելու, հարցադրումներ կատարելու և երկխոսության մեջ ներգրավվելու հմտություններ։ Աշխատանքում հաղորդակցական կարողությունը դիտարկվում է որպես սովորողի լեզվական, ճանաչողական և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Մայրենիի դասերը այս կարողությունների ձևավորման համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն, քանի որ լեզվի ուսուցումը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս զարգացնելու բառապաշարը, խոսքի կառուցվածքը, մտածողությունը, երևակայությունը և սոցիալական փոխգործակցության հմտությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կրտսեր դպրոցականների տարիքային և հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, նրանց խոսքային զարգացման մակարդակը և հաղորդակցման ընթացքում հանդիպող հիմնական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասի ընթացքում սովորողների ակտիվ խոսքային մասնակցության ապահովմանը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել երկխոսություններ և դերային խաղեր, քննարկումներ, հարցուպատասխաններ, պատմությունների վերարտադրում և ստեղծում, նկարների կամ իրավիճակների նկարագրություն, խմբային և զույգային աշխատանքներ, ստեղծագործական առաջադրանքներ և հաղորդակցական խնդիրների լուծում։ Նման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս դասը վերածելու ակտիվ հաղորդակցական միջավայրի, որտեղ սովորողները ոչ միայն յուրացնում են լեզվական գիտելիքներ, այլև սովորում են դրանք օգտագործել իրական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն ունի նաև ուսուցչի դերի ուսումնասիրությունը։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի հոգեբանորեն բարենպաստ և համագործակցային միջավայր, խրախուսի սովորողների ազատ արտահայտվելը, ապահովի յուրաքանչյուր երեխայի մասնակցության հնարավորությունը և ուղղորդի խոսքային փոխգործակցությունը։ Կարևոր է նաև սխալների նկատմամբ աջակցող վերաբերմունքի ձևավորումը, որպեսզի սովորողները չխուսափեն խոսելուց և աստիճանաբար զարգացնեն սեփական խոսքի նկատմամբ վստահությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են մշակվել հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման չափանիշներ և ցուցանիշներ՝ հաշվի առնելով խոսքի հստակությունը, տրամաբանական հաջորդականությունը, բառապաշարի կիրառումը, լսելու և պատասխանելու կարողությունը, երկխոսության պահպանման հմտությունը և հաղորդակցական իրավիճակին համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը։ Փորձարարական աշխատանքների միջոցով կարող է գնահատվել առաջարկվող մեթոդների արդյունավետությունը և ուսումնասիրվել սովորողների հաղորդակցական կարողությունների զարգացման դինամիկան։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մայրենիի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործմանը և ուսուցման գործընթացում հաղորդակցական մոտեցման առավել արդյունավետ կիրառմանը։ Մշակված մեթոդներն ու առաջադրանքները կարող են կիրառվել տարրական դպրոցի տարբեր դասարաններում՝ հարմարեցվելով սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորման տեսանկյունից, որտեղ մայրենիի ուսուցումը նպաստում է ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացմանը, այլև ինքնուրույն մտածող, ակտիվ, լսել և արտահայտվել կարողացող ու արդյունավետ հաղորդակցվող անհատի ձևավորմանը։