Ֆիդանյան, Լիանա Աշոտի

Ֆիդանյան, Լիանա Աշոտի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Экономика

ՀՀ բնակչության հիվանդացության գործոնների վիճակագրական վերլուծությունը

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության հիվանդացության վրա ազդող հիմնական գործոնների վիճակագրական ուսումնասիրությանը և դրանց միջև առկա փոխկապակցվածությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բնակչության առողջական վիճակը բնութագրող վիճակագրական տվյալների հիման վրա գնահատել հիվանդացության մակարդակը, կառուցվածքը և դինամիկան, ինչպես նաև պարզել, թե ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական, կենսակերպային, բնապահպանական և առողջապահական համակարգի հետ կապված ինչ գործոններ կարող են պայմանավորել հիվանդությունների տարածվածության տարբերությունները։ ՀՀ առողջապահական պաշտոնական հաշվետվություններում հիվանդացության տվյալները վերլուծվում են նաև ըստ առավել տարածված հիվանդությունների, սեռատարիքային խմբերի և տարածքային առանձնահատկությունների, ինչը նման հետազոտության համար կարևոր տվյալային հիմք է ստեղծում։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել բնակչության ընդհանուր հիվանդացության դինամիկան՝ տարբեր տարիների ցուցանիշների համեմատությամբ։ Ժամանակային շարքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հիվանդացության աճի կամ նվազման միտումները, դրանց կայունությունը և հնարավոր շրջադարձային փուլերը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել հիվանդացության իրական փոփոխությունը գրանցման և ախտորոշման համակարգերի փոփոխություններից, քանի որ բժշկական օգնության հասանելիության, կանխարգելիչ զննումների և հիվանդությունների հայտնաբերման մակարդակի փոփոխությունը նույնպես կարող է ազդել պաշտոնական վիճակագրության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է հիվանդացության կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել վարակիչ և մակաբուծական հիվանդությունները, նորագոյացությունները, արյան շրջանառության համակարգի, շնչառական, մարսողական, ներզատական, նյարդային, միզասեռական և այլ համակարգերի հիվանդությունները։ ՀՀ պաշտոնական դասակարգման համակարգում հիվանդությունների հիմնական խմբերը ներկայացվում են միջազգային դասակարգման համապատասխան դասերով, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբեր տարիների տվյալները համադրելի ձևով վերլուծել։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բնակչության սեռատարիքային կառուցվածքին։ Տարիքը հիվանդացության կարևոր որոշիչներից է, քանի որ տարբեր հիվանդությունների տարածվածությունը զգալիորեն տարբերվում է երեխաների, երիտասարդների, միջին և տարեց տարիքային խմբերի միջև։ Նույն կերպ կարող են ուսումնասիրվել տղամարդկանց և կանանց հիվանդացության ցուցանիշների տարբերությունները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ռիսկային խմբերը և առողջապահական միջոցառումները նպատակաուղղել հենց այդ բնակչական խմբերին։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հիվանդացության տարածքային տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի մարզերի և Երևանի միջև հիվանդացության մակարդակների համեմատությունը կարող է բացահայտել առողջապահական ծառայությունների հասանելիության, բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, բնակավայրերի առանձնահատկությունների և շրջակա միջավայրի ազդեցության հնարավոր տարբերություններ։ ՀՀ առողջապահական տեղեկատվական համակարգում մարզային մակարդակով ներկայացվում են բնակչության հիվանդացության և առողջապահական ծառայությունների վերաբերյալ մի շարք ցուցանիշներ, ինչը հնարավորություն է տալիս կատարել տարածական համեմատություններ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև սոցիալ-տնտեսական գործոնները՝ եկամուտների մակարդակը, զբաղվածությունը, կրթությունը, բնակության պայմանները, սոցիալական անհավասարությունը և բժշկական ծառայությունների հասանելիությունը։ Այս գործոնների վիճակագրական համադրումը հիվանդացության ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե սոցիալական պայմանների փոփոխություններն ինչ կապ ունեն բնակչության առողջական վիճակի հետ։ Առանձին նշանակություն կարող են ունենալ կենսակերպային գործոնները՝ սննդակարգը, ֆիզիկական ակտիվությունը, ծխախոտի և ալկոհոլի օգտագործումը, քնի ռեժիմը և այլ վարքագծային առանձնահատկություններ։ Դրանց ազդեցությունը կարող է հատկապես նշանակալի լինել քրոնիկ ոչ վարակիչ հիվանդությունների տարածվածության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է կիրառել կորելացիոն և ռեգրեսիոն վերլուծություն՝ պարզելու համար առանձին գործոնների և հիվանդացության միջև վիճակագրական կապի ուղղությունն ու ուժգնությունը։ Կարող են կառուցվել բազմագործոն մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի միաժամանակ գնահատել մի քանի գործոնների ազդեցությունը և առանձնացնել առավել նշանակալի փոփոխականները։ Ժամանակային շարքերի, միջին մեծությունների, հարաբերական ցուցանիշների, ստանդարտացման և այլ վիճակագրական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի ամբողջական պատկեր, քան միայն հիվանդությունների բացարձակ թվերի ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության մեջ կարևոր է նաև առողջապահական համակարգի գործոնների գնահատումը։ Բժիշկների և բուժաշխատողների հասանելիությունը, բժշկական հաստատությունների տարածքային բաշխվածությունը, կանխարգելիչ հետազոտությունների ընդգրկվածությունը, վաղ ախտորոշման հնարավորությունները և բնակչության՝ բժշկական օգնության դիմելիությունը կարող են ազդել ինչպես հիվանդությունների հայտնաբերման, այնպես էլ պաշտոնապես գրանցված հիվանդացության մակարդակի վրա։ ՀՀ առողջապահական վիճակագրական տարեգրքերը հենց այդ նպատակով համադրում են բնակչության առողջությունը և առողջապահական համակարգի գործունեությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ վիճակագրական վերլուծության արդյունքները կարող են օգտագործվել հիվանդությունների կանխարգելման առաջնահերթությունների որոշման, ռիսկային բնակչական խմբերի հայտնաբերման, առողջապահական ռեսուրսների բաշխման և հանրային առողջության ծրագրերի մշակման համար։ Հիվանդացության առավել տարածված պատճառների և դրանց հետ կապված գործոնների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս առողջապահական քաղաքականությունն ավելի նպատակային դարձնել։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ՀՀ բնակչության հիվանդացությունը դիտարկում է որպես բազմագործոն երևույթ՝ համադրելով ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական, կենսակերպային, տարածքային, բնապահպանական և առողջապահական գործոնները և կիրառելով վիճակագրական մեթոդներ՝ բնակչության առողջական վիճակի փոփոխությունների օրինաչափությունները բացահայտելու, հիվանդությունների տարածման ռիսկերը գնահատելու և կանխարգելիչ ու առողջապահական քաղաքականության առավել արդյունավետ ուղղություններ առաջարկելու համար։

Обновлено. 2026-09-10
ՀՀ բնակչության հիվանդացության գործոնների վիճակագրական վերլուծությունը

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book19 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее