Ֆիդանյան, Լիանա Աշոտի

Ֆիդանյան, Լիանա Աշոտի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Экономика

ՀՀ բնակչության հիվանդացության գործոնների վիճակագրական վերլուծությունը

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության հիվանդացության վրա ազդող հիմնական գործոնների վիճակագրական ուսումնասիրությանը և դրանց միջև առկա փոխկապակցվածությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բնակչության առողջական վիճակը բնութագրող վիճակագրական տվյալների հիման վրա գնահատել հիվանդացության մակարդակը, կառուցվածքը և դինամիկան, ինչպես նաև պարզել, թե ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական, կենսակերպային, բնապահպանական և առողջապահական համակարգի հետ կապված ինչ գործոններ կարող են պայմանավորել հիվանդությունների տարածվածության տարբերությունները։ ՀՀ առողջապահական պաշտոնական հաշվետվություններում հիվանդացության տվյալները վերլուծվում են նաև ըստ առավել տարածված հիվանդությունների, սեռատարիքային խմբերի և տարածքային առանձնահատկությունների, ինչը նման հետազոտության համար կարևոր տվյալային հիմք է ստեղծում։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել բնակչության ընդհանուր հիվանդացության դինամիկան՝ տարբեր տարիների ցուցանիշների համեմատությամբ։ Ժամանակային շարքերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հիվանդացության աճի կամ նվազման միտումները, դրանց կայունությունը և հնարավոր շրջադարձային փուլերը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել հիվանդացության իրական փոփոխությունը գրանցման և ախտորոշման համակարգերի փոփոխություններից, քանի որ բժշկական օգնության հասանելիության, կանխարգելիչ զննումների և հիվանդությունների հայտնաբերման մակարդակի փոփոխությունը նույնպես կարող է ազդել պաշտոնական վիճակագրության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է հիվանդացության կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել վարակիչ և մակաբուծական հիվանդությունները, նորագոյացությունները, արյան շրջանառության համակարգի, շնչառական, մարսողական, ներզատական, նյարդային, միզասեռական և այլ համակարգերի հիվանդությունները։ ՀՀ պաշտոնական դասակարգման համակարգում հիվանդությունների հիմնական խմբերը ներկայացվում են միջազգային դասակարգման համապատասխան դասերով, ինչը հնարավորություն է տալիս տարբեր տարիների տվյալները համադրելի ձևով վերլուծել։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բնակչության սեռատարիքային կառուցվածքին։ Տարիքը հիվանդացության կարևոր որոշիչներից է, քանի որ տարբեր հիվանդությունների տարածվածությունը զգալիորեն տարբերվում է երեխաների, երիտասարդների, միջին և տարեց տարիքային խմբերի միջև։ Նույն կերպ կարող են ուսումնասիրվել տղամարդկանց և կանանց հիվանդացության ցուցանիշների տարբերությունները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել ռիսկային խմբերը և առողջապահական միջոցառումները նպատակաուղղել հենց այդ բնակչական խմբերին։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հիվանդացության տարածքային տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Հայաստանի մարզերի և Երևանի միջև հիվանդացության մակարդակների համեմատությունը կարող է բացահայտել առողջապահական ծառայությունների հասանելիության, բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, բնակավայրերի առանձնահատկությունների և շրջակա միջավայրի ազդեցության հնարավոր տարբերություններ։ ՀՀ առողջապահական տեղեկատվական համակարգում մարզային մակարդակով ներկայացվում են բնակչության հիվանդացության և առողջապահական ծառայությունների վերաբերյալ մի շարք ցուցանիշներ, ինչը հնարավորություն է տալիս կատարել տարածական համեմատություններ։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև սոցիալ-տնտեսական գործոնները՝ եկամուտների մակարդակը, զբաղվածությունը, կրթությունը, բնակության պայմանները, սոցիալական անհավասարությունը և բժշկական ծառայությունների հասանելիությունը։ Այս գործոնների վիճակագրական համադրումը հիվանդացության ցուցանիշների հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե սոցիալական պայմանների փոփոխություններն ինչ կապ ունեն բնակչության առողջական վիճակի հետ։ Առանձին նշանակություն կարող են ունենալ կենսակերպային գործոնները՝ սննդակարգը, ֆիզիկական ակտիվությունը, ծխախոտի և ալկոհոլի օգտագործումը, քնի ռեժիմը և այլ վարքագծային առանձնահատկություններ։ Դրանց ազդեցությունը կարող է հատկապես նշանակալի լինել քրոնիկ ոչ վարակիչ հիվանդությունների տարածվածության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է կիրառել կորելացիոն և ռեգրեսիոն վերլուծություն՝ պարզելու համար առանձին գործոնների և հիվանդացության միջև վիճակագրական կապի ուղղությունն ու ուժգնությունը։ Կարող են կառուցվել բազմագործոն մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի միաժամանակ գնահատել մի քանի գործոնների ազդեցությունը և առանձնացնել առավել նշանակալի փոփոխականները։ Ժամանակային շարքերի, միջին մեծությունների, հարաբերական ցուցանիշների, ստանդարտացման և այլ վիճակագրական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի ամբողջական պատկեր, քան միայն հիվանդությունների բացարձակ թվերի ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության մեջ կարևոր է նաև առողջապահական համակարգի գործոնների գնահատումը։ Բժիշկների և բուժաշխատողների հասանելիությունը, բժշկական հաստատությունների տարածքային բաշխվածությունը, կանխարգելիչ հետազոտությունների ընդգրկվածությունը, վաղ ախտորոշման հնարավորությունները և բնակչության՝ բժշկական օգնության դիմելիությունը կարող են ազդել ինչպես հիվանդությունների հայտնաբերման, այնպես էլ պաշտոնապես գրանցված հիվանդացության մակարդակի վրա։ ՀՀ առողջապահական վիճակագրական տարեգրքերը հենց այդ նպատակով համադրում են բնակչության առողջությունը և առողջապահական համակարգի գործունեությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ վիճակագրական վերլուծության արդյունքները կարող են օգտագործվել հիվանդությունների կանխարգելման առաջնահերթությունների որոշման, ռիսկային բնակչական խմբերի հայտնաբերման, առողջապահական ռեսուրսների բաշխման և հանրային առողջության ծրագրերի մշակման համար։ Հիվանդացության առավել տարածված պատճառների և դրանց հետ կապված գործոնների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս առողջապահական քաղաքականությունն ավելի նպատակային դարձնել։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ՀՀ բնակչության հիվանդացությունը դիտարկում է որպես բազմագործոն երևույթ՝ համադրելով ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական, կենսակերպային, տարածքային, բնապահպանական և առողջապահական գործոնները և կիրառելով վիճակագրական մեթոդներ՝ բնակչության առողջական վիճակի փոփոխությունների օրինաչափությունները բացահայտելու, հիվանդությունների տարածման ռիսկերը գնահատելու և կանխարգելիչ ու առողջապահական քաղաքականության առավել արդյունավետ ուղղություններ առաջարկելու համար։

Обновлено. 2026-09-10
ՀՀ բնակչության հիվանդացության գործոնների վիճակագրական վերլուծությունը

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее