Габучан, Анаида Грачиевна

Габучан, Анаида Грачиевна

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Лингвистика

Վերջավոր բայական ձևերի գործառույթն ու իմաստաբանությունը գրական արաբերենում

Աշխատությունը նվիրված է գրական արաբերենի բայական համակարգի կարևորագույն բաղադրիչներից մեկի՝ վերջավոր բայական ձևերի գործառութային և իմաստաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է բայական ձևերի կառուցվածքային կազմակերպումը, քերականական նշանակությունը և խոսքում դրանց կիրառության օրինաչափությունները՝ բացահայտելով, թե ինչպես են բայական ձևերը մասնակցում նախադասության իմաստային և քերականական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերջավոր բայերի՝ որպես քերականորեն ձևավորված և նախադասության մեջ ինքնուրույն ստորոգում արտահայտելու ունակություն ունեցող միավորների բնույթին, դրանց ժամանակային, եղանակային և դեմքային հատկանիշներին, ինչպես նաև այդ հատկանիշների փոխկապակցվածությանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում բայական ձևերի իմաստային բովանդակության և քերականական արտահայտության հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է դառնում տարբերակել բայական ձևերի ձևաբանական կառուցվածքը դրանց հաղորդակցական ու իմաստային գործառույթներից։ Գրական արաբերենի բայական համակարգը առանձնանում է քերականական ձևերի հարուստ հնարավորություններով, որտեղ բայի ժամանակը, եղանակը, դեմքը և թիվը ոչ միայն արտահայտում են գործողության տարբեր բնութագրեր, այլև պայմանավորում են նախադասության ընդհանուր իմաստային կազմակերպումը։ Այս տեսանկյունից վերջավոր բայական ձևերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի արաբերենի ձևաբանության և շարահյուսության փոխհարաբերությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը նպաստում է նաև բայական իմաստի և քերականական ձևի տարբերակման, բայական կատեգորիաների համակարգային ընկալման և գրական արաբերենի կառուցվածքային առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում սեմական լեզուների համեմատական ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ արաբերենի բայական համակարգի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սեմական լեզվաընտանիքին բնորոշ ձևաբանական սկզբունքներն ու դրանց դրսևորումները կոնկրետ լեզվական համակարգում։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է լեզվական ձևի և իմաստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությամբ, իսկ գործնական նշանակությունը՝ արաբերենի քերականական կառուցվածքի, բայական ձևերի կիրառության և լեզվական վերլուծության հմտությունների խորացման հնարավորությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել արաբերենագիտությամբ, արևելագիտությամբ, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ որպես գրական արաբերենի բայական համակարգի ուսումնասիրությանն առնչվող մասնագիտական նյութ։

Обновлено. 2026-11-20
Վերջավոր բայական ձևերի գործառույթն ու իմաստաբանությունը գրական արաբերենում

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее