Գասպարյան, Մելանյա Հակոբի

Биология

Աշխատությունը նվիրված է իմոբիլիզացիոն սթրեսի ազդեցության ուսումնասիրությանը ուղեղի ամիգդալայի կորիզների նեյրոնային ակտիվության վրա՝ կենտրոնանալով սթրեսային ազդեցության պայմաններում նյարդային համակարգի գործունեության փոփոխությունների բացահայտման վրա։ Հետազոտությունը վերաբերում է նեյրոֆիզիոլոգիայի կարևոր ուղղություններից մեկին, քանի որ ամիգդալան առանցքային դեր ունի հուզական արձագանքների, վախի, անհանգստության, սթրեսային իրավիճակների գնահատման և համապատասխան վարքային ու ֆիզիոլոգիական պատասխանների ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է վերահսկվող շարժունակության սահմանափակումը՝ որպես սուր սթրեսային գործոն, ազդում ամիգդալայի տարբեր կորիզներում գտնվող նեյրոնների ակտիվության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նեյրոնների էլեկտրական ակտիվության փոփոխությունների գրանցումն ու վերլուծությունը՝ սթրեսի ազդեցությունից առաջ և հետո, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուղեղի համապատասխան հատվածների ֆունկցիոնալ արձագանքը։ Ուշադրության կենտրոնում են ամիգդալայի առանձին կորիզների միջև հնարավոր տարբերությունները, քանի որ դրանք ունեն տարբեր անատոմիական կապեր և մասնակցում են հուզական ու սթրեսային վարքագծի տարբեր բաղադրիչների կարգավորմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե սթրեսային ազդեցության պայմաններում ինչպիսի փոփոխություններ կարող են տեղի ունենալ նեյրոնների ակտիվության մակարդակում, դրանց պատասխանների բնույթում և նյարդային ցանցերի ֆունկցիոնալ կազմակերպվածության մեջ։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ սթրեսի նյարդակենսաբանական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է հուզական վարքի և նյարդային համակարգի հարմարվողական արձագանքների ըմբռնման համար։ Իմոբիլիզացիոն սթրեսի մոդելը հնարավորություն է տալիս վերահսկելի պայմաններում ուսումնասիրել օրգանիզմի արձագանքը ուժեղ սթրեսային գործոնին և առանձնացնել դրա ազդեցության հետ կապված նեյրոֆիզիոլոգիական փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև նեյրոնային ակտիվության անհատական և միջկորիզային տարբերությունները, որոնք կարևոր են սթրեսի նկատմամբ ուղեղի արձագանքի բազմազանությունը հասկանալու համար։ Նման ուսումնասիրությունները տեսական նշանակություն ունեն նյարդային համակարգի գործունեության և սթրեսի կարգավորման մեխանիզմների բացահայտման տեսանկյունից և կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա հետազոտությունների համար, որոնք վերաբերում են անհանգստության, վախի, սթրեսային վարքագծի և դրանց նեյրոկենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է սթրեսի և հուզական գործընթացների նյարդային մեխանիզմների ուսումնասիրության գիտական ուղղություն՝ համադրելով ուղեղի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և նեյրոնային ակտիվության ֆունկցիոնալ վերլուծությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգներին, նյարդաբաններին, հոգեֆիզիոլոգներին, կենսաբաններին, բժշկական և կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողներին, ինչպես նաև սթրեսի նյարդակենսաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին։