Геронин, Николай Александрович

Геронин, Николай Александрович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Политология

Ճապոնիայի Կոմունիստական կուսակցության դիրքորոշումը Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության նկատմամբ (1922–1983)

Նյութը ներկայացնում է Ճապոնիայի և Չինաստանի կոմունիստական կուսակցությունների միջև գաղափարական, քաղաքական և կազմակերպական հարաբերությունների պատմական զարգացումը՝ դիտարկելով Ճապոնիայի Կոմունիստական կուսակցության դիրքորոշման ձևավորումը, փոփոխություններն ու առանձնահատկությունները 20-րդ դարի կարևորագույն քաղաքական իրադարձությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքում երկու կուսակցությունների փոխհարաբերություններն են, որոնք սկզբնական շրջանում ձևավորվել էին միջազգային կոմունիստական շարժման, մարքսիստական գաղափարախոսության և հեղափոխական ինտերնացիոնալիզմի ազդեցությամբ։ Դրանց համագործակցությունն ու գաղափարական ընդհանրությունները պայմանավորված էին ինչպես երկու կուսակցությունների պատմականորեն մոտ ժամանակահատվածում հիմնադրմամբ, այնպես էլ Արևելյան Ասիայում քաղաքական և հասարակական վերափոխումների նկատմամբ ունեցած ընդհանուր մոտեցումներով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Ճապոնիայի իմպերիալիստական քաղաքականության դեմ Չինաստանի ժողովրդի պայքարի նկատմամբ ճապոնական կոմունիստների վերաբերմունքը, հակապատերազմական գործունեությունը և երկու ժողովուրդների միջև միջազգային համերաշխության գաղափարի առաջմղումը։ Աշխատանքի պատմական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին նախորդած և հաջորդած ժամանակաշրջաններում կուսակցությունների հարաբերությունների փոփոխությունները, երբ հետպատերազմյան աշխարհակարգի ձևավորումը, սոցիալիստական ճամբարի ներսում գաղափարական տարաձայնությունները և միջազգային կոմունիստական շարժման վերակազմավորումը նոր պայմաններ ստեղծեցին նրանց փոխգործակցության համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խորհրդային և չինական կոմունիստական կենտրոնների միջև խորացող գաղափարական հակամարտության ազդեցությունը Ճապոնիայի Կոմունիստական կուսակցության քաղաքական կողմնորոշումների վրա։ 1950-ական և 1960-ական թվականներին միջազգային կոմունիստական շարժման ներսում ձևավորված հակասությունները, Խորհրդային Միության և Չինաստանի միջև հարաբերությունների վատթարացումը, հեղափոխական պայքարի մեթոդների, ազգային քաղաքական ինքնուրույնության և սոցիալիստական զարգացման ուղիների վերաբերյալ տարաձայնությունները էական ազդեցություն ունեցան երկու կուսակցությունների հարաբերությունների վրա։ Հատուկ ուշադրության արժանի է 1960-ական թվականների կեսերին Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության և Ճապոնիայի Կոմունիստական կուսակցության միջև առաջացած լարվածությունը, որը կապված էր Մաո Ցզեդունի քաղաքական ու գաղափարական մոտեցումների, միջազգային հեղափոխական շարժման ռազմավարության և ճապոնական կուսակցության ինքնուրույն քաղաքական գիծը պահպանելու ձգտման հետ։ Այդ հակասությունները հանգեցրին նախկին համագործակցության խզմանը և երկարատև քաղաքական հակամարտության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական սահմանները ներառում են նաև 1970-ական և 1980-ական թվականների սկզբի զարգացումները, երբ Ասիայում փոխվում էին միջազգային քաղաքական հարաբերությունները, Չինաստանը վերանայում էր արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունները, իսկ Ճապոնիայի քաղաքական ուժերի և Չինաստանի միջև հարաբերությունները զարգանում էին նոր աշխարհաքաղաքական պայմաններում։ 1983 թվականը դիտարկվում է որպես պատմական վերլուծության ավարտական սահմանագիծ՝ հնարավորություն տալով գնահատելու նախորդ տասնամյակների գաղափարական հակասությունների և քաղաքական տարաձայնությունների երկարաժամկետ ազդեցությունը։ Նյութի կարևոր գաղափարական առանցքներից է կոմունիստական կուսակցությունների միջազգային համերաշխության և ազգային քաղաքական ինքնուրույնության փոխհարաբերությունը։ Այն անդրադառնում է այն հարցին, թե ինչպես կարող են ընդհանուր գաղափարախոսություն և սոցիալական վերափոխման համանման նպատակներ ունեցող քաղաքական կազմակերպությունները հայտնվել հակասությունների մեջ՝ տարբեր պատմական պայմանների, ազգային շահերի, ռազմավարական առաջնահերթությունների և միջազգային քաղաքական կողմնորոշումների պատճառով։ Քաղաքագիտական և պատմագիտական տեսանկյունից թեման կարևոր է նաև նրանով, որ բացահայտում է գաղափարախոսության դերը միջպետական հարաբերություններից անկախ գործող կուսակցական կապերի ձևավորման և փոփոխության գործընթացում։ Նյութը նշանակալի է Ճապոնիայի նորագույն քաղաքական պատմության, Չինաստանի կոմունիստական շարժման, միջազգային կոմունիստական շարժման ներքին տարաձայնությունների և Արևելյան Ասիայի քաղաքական հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու երկու կուսակցությունների պատմական կապերի, համագործակցության ու հակամարտության պատճառների, գաղափարական դիրքորոշումների փոփոխության և քաղաքական ինքնուրույնության պահպանման խնդիրների մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով, թե ինչպես են ազգային և միջազգային քաղաքական գործընթացները փոխազդում կուսակցությունների ռազմավարական որոշումների վրա։

Обновлено. 2026-11-20
Ճապոնիայի Կոմունիստական կուսակցության դիրքորոշումը Չինաստանի Կոմունիստական կուսակցության նկատմամբ (1922–1983)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Подробнее