Ղարախանյան, Լուսինե Գաչայի

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էթնիկ կարծրատիպերի դերի ուսումնասիրությանը անձի ինքնագիտակցության համակարգում՝ բացահայտելով, թե ինչպես են սեփական և այլ էթնիկ խմբերի վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները մասնակցում անձի ինքնաճանաչման, ինքնագնահատականի, սոցիալական նույնականացման և միջխմբային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ մարդու ինքնագիտակցությունը միայն անհատական հատկանիշների մասին պատկերացումների ամբողջություն չէ․ այն ձևավորվում է նաև սոցիալական միջավայրի, մշակութային նորմերի, խմբային պատկանելության և այլ մարդկանց հետ փոխհարաբերությունների ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում էթնիկ կարծրատիպերը կարող են դառնալ այն ճանաչողական և սոցիալական մեխանիզմներից մեկը, որոնց միջոցով անձը դասակարգում և մեկնաբանում է սոցիալական իրականությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել «ես»-ի և էթնիկ խմբի փոխհարաբերությունը։ Անձը սեփական էթնիկ պատկանելության մասին պատկերացումները ձևավորում է ընտանիքի, կրթական միջավայրի, մշակույթի, լեզվի, պատմական հիշողության, հասարակական արժեքների և միջանձնային շփումների ազդեցությամբ։ Այդ պատկերացումները կարող են ներառել խմբին վերագրվող դրական կամ բացասական հատկանիշներ և որոշ դեպքերում դառնալ անձի ինքնության բաղադրիչ։ Այս գործընթացը կապված է սոցիալական նույնականացման հետ, երբ անհատը իրեն ընկալում է որպես որոշակի սոցիալական խմբի անդամ և սեփական «ես»-ի որոշ կողմերը կապում է այդ խմբի հետ։ Էթնիկ կարծրատիպերը կարող են ունենալ մի շարք գործառույթներ։ Դրանք կարող են պարզեցնել սոցիալական տեղեկատվության մշակումը՝ թույլ տալով անձին արագ կողմնորոշվել բազմազան սոցիալական միջավայրում, սակայն միաժամանակ կարող են հանգեցնել իրականության չափազանց ընդհանրացված կամ խեղաթյուրված ընկալման։ Կարծրատիպը սովորաբար վերաբերում է խմբի անդամներին վերագրվող ընդհանրացված հատկանիշներին և պարտադիր չէ, որ համապատասխանի տվյալ խմբի յուրաքանչյուր անհատի իրական առանձնահատկություններին։ Հետևաբար աշխատանքում կարևոր է տարբերակել կարծրատիպային պատկերացումը անհատական փորձից և փաստացի վարքային հատկանիշներից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն կարող է լինել սեփական էթնիկ խմբի և այլ խմբերի նկատմամբ վերաբերմունքի փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Սեփական խմբին դրական հատկանիշների վերագրումը կարող է նպաստել խմբային պատկանելության զգացման և դրական սոցիալական ինքնության ամրապնդմանը, մինչդեռ այլ խմբերի նկատմամբ բացասական կարծրատիպերը կարող են մեծացնել սոցիալական հեռավորությունը և միջխմբային անվստահությունը։ Այս պատճառով էթնիկ կարծրատիպերի գործառույթը պետք է դիտարկել ոչ միայն անձի ներաշխարհի, այլև միջխմբային հարաբերությունների համատեքստում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև կարծրատիպերի ազդեցությունը ինքնագնահատականի վրա։ Եթե անձի սեփական խմբի նկատմամբ հասարակության մեջ գերակշռում են դրական պատկերացումներ, այդ խմբային պատկանելությունը որոշ պայմաններում կարող է նպաստել դրական ինքնագնահատականի ձևավորմանը։ Հակառակ դեպքում՝ բացասական սոցիալական կարծրատիպերի ազդեցությունը կարող է առաջացնել ներքին հակասություններ, ինքնարժեքի նվազում կամ սեփական խմբային պատկանելությունը թաքցնելու ցանկություն։ Այսպիսի գործընթացները հատկապես կարևոր են բազմազգ հասարակություններում, որտեղ տարբեր խմբերի միջև սոցիալական դիրքերի, հեղինակության և փոխհարաբերությունների տարբերությունները կարող են անդրադառնալ անձի ինքնագիտակցության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել էթնիկ ինքնագիտակցության բաղադրիչների ուսումնասիրություն՝ էթնիկ պատկանելության գիտակցում, խմբի նկատմամբ հուզական վերաբերմունք, խմբային արժեքների ընդունում, մշակութային նույնականացում և սեփական խմբի հետ կապի ինտենսիվություն։ Այս ցուցանիշների համադրումը կարծրատիպային պատկերացումների հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչ պայմաններում են կարծրատիպերը դառնում ինքնության ամրապնդող գործոն, իսկ երբ՝ հակասությունների և սոցիալական լարվածության աղբյուր։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից նման ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել հարցաթերթերի, ասոցիատիվ մեթոդների, ինքնագնահատման սանդղակների, սոցիալական հեռավորության չափման և խմբային նույնականացման մեթոդների վրա։ Ստացված տվյալների վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել էթնիկ կարծրատիպերի և ինքնագիտակցության տարբեր բաղադրիչների միջև առկա կապերը։ Կարող են համեմատվել տարբեր տարիքային, կրթական կամ սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներ՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի պայմաններում են կարծրատիպային պատկերացումները առավել արտահայտված կամ փոփոխական։ Կարևոր է նաև դիտարկել կարծրատիպերի փոփոխականությունը։ Դրանք կայուն և անփոփոխ պատկերացումներ չեն․ անձնական շփումները, կրթությունը, միջմշակութային հաղորդակցությունը, հասարակական փոփոխությունները և նոր տեղեկատվությունը կարող են վերափոխել նախկինում ձևավորված կարծրատիպերը։ Հետևաբար աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն գործոններին, որոնք նպաստում են կարծրատիպերի պահպանմանը կամ հաղթահարմանը։ Կրթական միջավայրը, մասնավորապես, կարող է կարևոր դեր ունենալ՝ զարգացնելով քննադատական մտածողություն և տարբեր մշակույթների նկատմամբ ավելի բազմակողմանի ընկալում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել հոգեբանական խորհրդատվության, կրթության, միջմշակութային հաղորդակցության, երիտասարդների սոցիալականացման և միջէթնիկ հարաբերությունների բարելավման ծրագրերում։ Էթնիկ կարծրատիպերի գործառույթների բացահայտումը կարող է օգնել հասկանալու միջխմբային թյուրիմացությունների և նախապաշարմունքների հոգեբանական հիմքերը և մշակելու դրանց նվազեցմանն ուղղված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը էթնիկ կարծրատիպերը դիտարկում է որպես անձի սոցիալական ճանաչողության և ինքնագիտակցության համակարգում գործող բազմագործոն երևույթ, որը կարող է միաժամանակ կատարել կողմնորոշիչ, նույնականացնող և պաշտպանական գործառույթներ, բայց որոշ պայմաններում նաև նպաստել նախապաշարմունքների, սոցիալական հեռավորության և միջխմբային հակասությունների ձևավորմանը։