Ղազարյան, Սամվել Հայկազունի

История

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կողմից Հայկական հարցի վերաբերյալ իրականացված քաղաքականության ուսումնասիրությանը 1918-1920 թվականներին՝ Առաջին Հանրապետության գոյության առանցքային ժամանակահատվածում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նորաստեղծ հայկական պետության առջև ծառացած տարածքային, քաղաքական, դիվանագիտական և ազգային խնդիրները, ինչպես նաև դրանց լուծման ուղղությամբ պետական իշխանությունների ձեռնարկած քայլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, արևմտահայության ճակատագրին, Հայաստանի Հանրապետության և Օսմանյան կայսրության հարաբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական դիվանագիտության գործունեությունը միջազգային հարթակներում՝ անդրադառնալով դաշնակից պետությունների, եվրոպական տերությունների, Միացյալ Նահանգների և հարևան երկրների հետ հարաբերություններին։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի տարածքային պահանջների հիմնավորումները, Արևմտյան Հայաստանի խնդիրը, փախստականների և գաղթականների հարցերը, ազգային անվտանգության ապահովման անհրաժեշտությունը և պետական սահմանների ձևավորման գործընթացը։ Առանձին տեղ է հատկացվում Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի, Սևրի պայմանագրի և միջազգային հանրության կողմից հայկական հարցի նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունքի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է նաև Հայաստանի Հանրապետության ներքաղաքական և տնտեսական սահմանափակումները, ռազմական հնարավորությունները և արտաքին քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Հայկական հարցի իրացման հեռանկարների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի նպատակներ էր հետապնդում Հայաստանի առաջին հանրապետությունը, ինչ դիվանագիտական և քաղաքական միջոցներով էր փորձում պաշտպանել հայ ժողովրդի ազգային շահերը և ինչ պատճառներով այդ քաղաքականությունը բախվեց լուրջ խոչընդոտների։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է 1918-1920 թվականների հայոց պատմության, Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության, Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտության և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, դիվանագիտության ու միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։