Ղուկասյան, Վարդուհի Արթուրի

Лингвистика

Լեզվաբանական և հաղորդակցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դիվանագիտական դիսկուրսի ոճական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային հարաբերություններում պաշտոնական հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման և գործառույթների համատեքստում։ Քննության են առնվում դիվանագիտական դիսկուրսի հասկացությունը, դրա ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, ինստիտուցիոնալ բնույթը և տեղը մասնագիտական հաղորդակցության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական խոսքին բնորոշ պաշտոնականությանը, լեզվական ճշգրտությանը, զսպվածությանը, քաղաքավարության ձևերին և իմաստային նրբերանգների արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են դիվանագիտական փաստաթղթերի, պաշտոնական հայտարարությունների, բանակցային ելույթների, նոտաների և միջազգային հաղորդակցության այլ ձևերի բառապաշարային, շարահյուսական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են խոսքային ակտերի, հաղորդակցական մտադրությունների, ենթատեքստային իմաստների, անուղղակի արտահայտությունների և լեզվական ռազմավարությունների դերը դիվանագիտական փոխգործակցության ընթացքում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են համաձայնության, անհամաձայնության, պահանջի, առաջարկության և փոխզիջման լեզվական արտահայտման եղանակները, ինչպես նաև հաղորդակցական իրավիճակի և մասնակիցների կարգավիճակի ազդեցությունը խոսքի կառուցվածքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում միջմշակութային հաղորդակցության, դիվանագիտական էթիկետի, լեզվական ազդեցության և պաշտոնական տեքստերի մեկնաբանման ու թարգմանության հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գործաբանության, ոճագիտության, դիսկուրսի վերլուծության, միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտական հաղորդակցության և մասնագիտական թարգմանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։