Գրիգորյան, Տիգրան Գագիկի

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվական համակարգերում և ցանցային միջավայրերում տվյալների հոսքերի արդյունավետ կազմակերպման ու կառավարման մեթոդների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տեղեկատվության փոխանցման արագությունը, նվազեցնել համակարգի ծանրաբեռնվածությունը և ապահովել առկա հաշվարկային ու հաղորդակցական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործումը։ Հետազոտության շրջանակում տեղեկատվական հոսքը դիտարկվում է որպես տվյալների ձևավորման, փոխանցման, մշակման, պահպանման և սպառողին հասցնելու փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակարգի տարբեր հանգույցների միջև տվյալների բաշխման, հաղորդակցական ուղիների ընտրության, թողունակության օգտագործման և առաջացող ծանրաբեռնվածության գնահատման խնդիրներին։ Քննվում են այն գործոնները, որոնք կարող են առաջացնել տեղեկատվության փոխանցման ուշացումներ, տվյալների կուտակում, առանձին հանգույցների գերբեռնվածություն կամ համակարգի ընդհանուր արտադրողականության նվազում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեղեկատվական հոսքերի կառուցվածքի մաթեմատիկական և ալգորիթմական ներկայացումը, որը հնարավորություն է տալիս սահմանել օպտիմալացման չափանիշներ և համեմատել տվյալների կառավարման տարբեր ռազմավարություններ։ Որպես հիմնական չափանիշներ կարող են դիտարկվել փոխանցման ժամանակը, թողունակությունը, համակարգի ռեսուրսների զբաղվածությունը, տվյալների մշակման հերթերը և ծառայության ընդհանուր արդյունավետությունը։ Կարևորվում է տեղեկատվության փոխանցման երթուղիների օպտիմալ ընտրությունը՝ հատկապես այն համակարգերում, որտեղ տվյալները կարող են միևնույն նպատակակետին հասնել մի քանի տարբեր ճանապարհներով։ Դիտարկվում են նաև առաջնահերթությունների սահմանման, հոսքերի դասակարգման և ռեսուրսների դինամիկ բաշխման մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգի աշխատանքը հարմարեցնել ընթացիկ ծանրաբեռնվածությանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեղեկատվական հոսքերի փոփոխական բնույթին, քանի որ դրանց ինտենսիվությունը, կառուցվածքը և ուղղությունը կարող են ժամանակի ընթացքում փոփոխվել։ Այդ պայմաններում արդյունավետ կառավարումը պահանջում է ոչ միայն նախապես սահմանված կանոնների կիրառում, այլև համակարգի ընթացիկ վիճակի գնահատման և համապատասխան կառավարման որոշումների ընդունման մեխանիզմներ։ Մշակվող մեթոդների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել համակարգչային մոդելավորման և փորձարարական համեմատությունների միջոցով՝ ուսումնասիրելով տարբեր ալգորիթմների ազդեցությունը տվյալների փոխանցման արագության, ծանրաբեռնվածության հավասարակշռման և համակարգի կայուն աշխատանքի վրա։ Օպտիմալացման մոտեցումների կիրառումը կարող է նպաստել մեծածավալ տվյալների մշակման, բաշխված տեղեկատվական համակարգերի, համակարգչային ցանցերի և կառավարման ավտոմատացված համակարգերի աշխատանքի կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համակարգչային ցանցերի, օպտիմալացման մեթոդների, տվյալների կառավարման և բաշխված համակարգերի նախագծման ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։