Հաջոյան, Ռուզաննա Մնացականի

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ծառայությունների ոլորտում զբաղվածության արդյունավետության բարձրացման սոցիալ-տնտեսական, կազմակերպական և կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ծառայությունների ոլորտի աշխատաշուկայի առանձնահատկություններն են, աշխատուժի օգտագործման արդյունավետությունը և այն գործոնները, որոնք ազդում են աշխատանքի արտադրողականության, զբաղվածության կայունության ու մատուցվող ծառայությունների որակի վրա։ Ծառայությունների ոլորտը դիտարկվում է որպես տնտեսության բազմաբնույթ հատված, որը ներառում է առևտրի, տրանսպորտի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, ֆինանսական, զբոսաշրջային, կրթական, առողջապահական և այլ ծառայություններ, որոնցում աշխատուժի պահանջարկն ու մասնագիտական որակավորման պահանջները կարող են զգալիորեն տարբերվել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել զբաղվածության կառուցվածքը, աշխատուժի պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, աշխատավարձերի ձևավորման առանձնահատկությունները, մասնագիտական հմտությունների համապատասխանությունը գործատուների պահանջներին և աշխատանքի արտադրողականության վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդկային կապիտալի զարգացմանը, քանի որ աշխատողների կրթությունը, մասնագիտական պատրաստվածությունը, վերապատրաստումը և նոր տեխնոլոգիաներին հարմարվելու կարողությունը ծառայությունների ոլորտում արդյունավետ զբաղվածության կարևոր նախադրյալներ են։ Կարևորվում է նաև աշխատաշուկայի ճկունության և աշխատանքի պայմանների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով լրիվ և ոչ լրիվ զբաղվածության, ժամանակավոր աշխատանքի, ինքնազբաղվածության և աշխատանքի կազմակերպման նոր ձևերի տարածումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ թվայնացման և տեխնոլոգիական փոփոխությունների ազդեցությանը, որոնք մի կողմից փոխում են ավանդական մասնագիտությունների բովանդակությունը, իսկ մյուս կողմից ստեղծում են նոր մասնագիտական կարողությունների և աշխատատեղերի պահանջարկ։ Զբաղվածության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները կարող են դիտարկվել մասնագիտական կրթության և աշխատաշուկայի պահանջների ավելի սերտ համապատասխանեցման, աշխատուժի շարժունակության խթանման, կառավարման համակարգերի կատարելագործման և աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման համատեքստում։ Առանձին նշանակություն ունի պետական զբաղվածության քաղաքականության և մասնավոր հատվածի համագործակցությունը՝ աշխատաշուկայի կառուցվածքային անհամապատասխանությունների նվազեցման և աշխատուժի մրցունակության բարձրացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, ծառայությունների տնտեսագիտության, մարդկային ռեսուրսների կառավարման և սոցիալական քաղաքականության մոտեցումները՝ բացահայտելով ծառայությունների ոլորտում արդյունավետ զբաղվածության ապահովման հիմնական խնդիրներն ու զարգացման հնարավոր ուղղությունները։