Հակոբյան, Աննա Գառնիկի

Философия

Այս աշխատությունը նվիրված է փիլիսոփայության և գիտական իմացության փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գիտության զարգացման գործում փիլիսոփայական մտածողության ստեղծագործական ներուժին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ փիլիսոփայությունը գիտության համար միայն արդեն ձևավորված գիտելիքի մեկնաբանման միջոց չէ, այլ կարող է հանդես գալ որպես նոր հարցադրումների, գաղափարների, տեսական մոտեցումների և հետազոտական ուղղությունների ձևավորման կարևոր գործոն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են գիտական իմացության բնույթը, կառուցվածքը, զարգացման օրինաչափությունները և այն մեթոդաբանական ու աշխարհայացքային նախադրյալները, որոնց միջոցով հնարավոր է գիտական նորարարության առաջացումը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում փիլիսոփայական վերլուծության այն հնարավորություններին, որոնք նպաստում են գիտական հասկացությունների վերաիմաստավորմանը, առկա տեսությունների քննադատական գնահատմանը և նոր տեսական լուծումների որոնմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական մտածողությանը՝ որպես գիտական հետազոտության անբաժանելի բաղադրիչի, և դրա կապին տրամաբանության, ինտուիցիայի, վերացարկման, կանխադրույթների ու աշխարհայացքային դիրքորոշումների հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև գիտության և փիլիսոփայության պատմական փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ բազմաթիվ գիտական գաղափարների ձևավորումը կապված է եղել ավելի լայն փիլիսոփայական հարցադրումների և պատկերացումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննարկվել գիտական գիտելիքի սահմանները, օբյեկտիվության և ճշմարտության խնդիրները, մեթոդաբանական ընտրության նշանակությունը, ինչպես նաև նոր գիտելիքի ստեղծման գործընթացում քննադատական մտածողության դերը։ Հատուկ նշանակություն ունի միջգիտակարգային մոտեցումը, քանի որ ժամանակակից գիտության բազմաթիվ խնդիրներ պահանջում են տարբեր գիտակարգերի միջև կապերի հաստատում և հասկացությունների նոր համադրություններ։ Այս տեսանկյունից փիլիսոփայական մտածողությունը կարող է նպաստել գիտական խնդիրների ոչ ստանդարտ ձևակերպմանը և նոր հետազոտական հեռանկարների բացահայտմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայությամբ, գիտության մեթոդաբանությամբ, իմացաբանությամբ և գիտական ստեղծագործականության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է փիլիսոփայությունը որպես գիտական իմացության զարգացման ակտիվ և ստեղծագործական բաղադրիչ՝ ընդգծելով դրա դերը գիտելիքի սահմանների ընդլայնման, նոր գաղափարների ձևավորման և գիտական մտածողության մեթոդաբանական խորացման գործում։