Հակոբյան, Աստղիկ Հմայակի

Հակոբյան, Աստղիկ Հմայակի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Իրանահայ համայնքը 1921-1945 թթ.

Աշխատությունը նվիրված է 1921–1945 թվականներին Իրանում բնակվող հայության հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով ինչպես Իրանի ներքին զարգացումների, այնպես էլ տարածաշրջանային ու միջազգային իրադարձությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում հայկական բնակավայրերի և համայնքային կառույցների վիճակը, բնակչության տեղաբաշխումը, սոցիալական կազմը, տնտեսական գործունեությունը և համայնքի ներսում գործող կազմակերպությունների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական ու մշակութային կյանքին, հայկական դպրոցների, եկեղեցական հաստատությունների, բարեգործական և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությանը, ինչպես նաև մամուլի, գրականության և ազգային մշակույթի պահպանման գործընթացներին։ Վերլուծվում են Իրանի պետական քաղաքականության փոփոխությունների ազդեցությունները հայ բնակչության իրավական ու հասարակական դրության վրա, հատկապես Ռեզա շահ Փահլավիի իշխանության տարիներին իրականացված կենտրոնացման և արդիականացման քաղաքականության պայմաններում։ Քննության են առնվում նաև համայնքի հարաբերությունները իրանական հասարակության և պետական կառույցների հետ, հայերի մասնակցությունը երկրի տնտեսական ու հասարակական կյանքին և ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Խորհրդային Հայաստանի հետ իրանահայության կապերին, ներգաղթի գաղափարին, հայրենիքի հետ մշակութային ու հասարակական հարաբերություններին և այդ գործընթացների նկատմամբ տարբեր քաղաքական ու հասարակական շրջանակների վերաբերմունքին։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական քաղաքական կազմակերպությունների և համայնքային հաստատությունների գործունեությանը, նրանց միջև գոյություն ունեցող գաղափարական տարբերություններին և համայնքի հասարակական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում է նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ազդեցությունը իրանահայության վրա՝ հաշվի առնելով Իրանի ռազմավարական դիրքը, արտաքին ուժերի ներկայությունը և պատերազմի հետևանքով առաջացած քաղաքական ու տնտեսական փոփոխությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել երկու համաշխարհային պատերազմների միջև և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին իրանահայության պատմական զարգացման, ազգային ինքնության պահպանման, կրթամշակութային գործունեության և հասարակական կազմակերպվածության մասին։

Обновлено. 2026-09-29
Իրանահայ համայնքը 1921-1945 թթ.

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Подробнее