Кандалинцев, Виталий Геннадьевич

Кандалинцев, Виталий Геннадьевич

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Экономика

Տեխնոլոգիաների փոխանցումը զարգացող երկրներին․ խնդիրներն ու հեռանկարները

Աշխատությունը նվիրված է զարգացող երկրներում տեխնոլոգիական առաջընթացի ապահովման և զարգացած պետություններից նորագույն տեխնոլոգիաների փոխանցման հիմնախնդիրներին՝ դիտարկելով այդ գործընթացի տնտեսական, գիտական, քաղաքական և սոցիալական նշանակությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցման մեխանիզմների, դրանց հասանելիության, կիրառման հնարավորությունների և զարգացման գործընթացում առաջացող խոչընդոտների ուսումնասիրության վրա։ Քննարկվող թեմայի շրջանակում կարևորվում է տեխնոլոգիական անհավասարության խնդիրը, որը խորացնում է զարգացած և զարգացող պետությունների միջև տնտեսական ու գիտատեխնիկական տարբերությունները՝ սահմանափակելով վերջիններիս մրցունակությունն ու ինքնուրույն զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու այնպիսի կարևոր հարցերի, ինչպիսիք են նորարարությունների տարածումը, գիտատեխնիկական համագործակցությունը, օտարերկրյա ներդրումների դերը, տեխնոլոգիական կախվածության հաղթահարման անհրաժեշտությունը և տեղական գիտական ու արտադրական ներուժի զարգացումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տեխնոլոգիաների փոխանցման արդյունավետության գնահատումը, քանի որ դրանց ներմուծումն ինքնին դեռևս չի երաշխավորում տնտեսական առաջընթաց․ անհրաժեշտ են համապատասխան ենթակառուցվածքներ, մասնագիտական կարողություններ, կրթական համակարգի զարգացում, ինստիտուցիոնալ աջակցություն և նոր գիտելիքները տեղական պայմաններին հարմարեցնելու հնարավորություններ։ Միաժամանակ կարևորվում են զարգացող երկրների առջև ծառացած ֆինանսական, իրավական և կազմակերպական դժվարությունները, մտավոր սեփականության պաշտպանության հարցերը, միջազգային շուկաներում մրցակցության պայմանները և տեխնոլոգիական համագործակցության անհավասար բնույթը։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչներից է նաև այն հեռանկարների դիտարկումը, որոնք կարող են բացվել զարգացող պետությունների համար միջազգային գիտատեխնիկական կապերի ընդլայնման, գիտելիքի փոխանակման, նորարարական քաղաքականության մշակման և սեփական տեխնոլոգիական կարողությունների ձևավորման միջոցով։ Աշխատության թեմատիկ ուղղվածությունը կարևոր է հատկապես համաշխարհային տնտեսության գլոբալացման և գիտատեխնիկական արագ փոփոխությունների պայմաններում, երբ տեխնոլոգիաները դառնում են ոչ միայն արտադրողականության բարձրացման, այլև պետությունների տնտեսական անկախության, միջազգային դիրքի և երկարաժամկետ զարգացման կարևորագույն գործոններից մեկը։ Այն ներկայացնում է գիտական և ճանաչողական արժեք միջազգային տնտեսական հարաբերություններով, զարգացման տնտեսագիտությամբ, տեխնոլոգիական քաղաքականությամբ և գլոբալ տնտեսական անհավասարության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով զարգացող երկրների արդիականացման գործընթացների, տեխնոլոգիական համագործակցության հնարավորությունների և դրանց իրականացման ընթացքում առաջացող մարտահրավերների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-20
Տեխնոլոգիաների փոխանցումը զարգացող երկրներին․ խնդիրներն ու հեռանկարները

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Подробнее