Каргулян, Григор Акопович

Каргулян, Григор Акопович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Լիբանանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին

Աշխատությունը նվիրված է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Լիբանանի քաղաքական, տնտեսական և հասարակական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այդ ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունները, միջազգային ռազմաքաղաքական զարգացումների ազդեցությունը երկրի վրա և Լիբանանի դիրքը Մերձավոր Արևելքի տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում։ Նկարագրության կենտրոնում պատմական այն բարդ ժամանակաշրջանն է, երբ համաշխարհային պատերազմի ընդլայնումը, եվրոպական տերությունների շահերի բախումը և տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները անմիջական ազդեցություն ունեցան Լիբանանի ներքին իրավիճակի և արտաքին քաղաքական կողմնորոշումների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Լիբանանի առանձնահատուկ աշխարհաքաղաքական նշանակությունը՝ հաշվի առնելով նրա ռազմավարական դիրքը Միջերկրական ծովի արևելյան հատվածում, պատմականորեն ձևավորված քաղաքական կապերը և Ֆրանսիայի ազդեցությունը երկրի պետական ու հասարակական կյանքում։ Առանձնահատուկ պատմական նշանակություն ունի պատերազմի տարիներին ֆրանսիական մանդատային կառավարման պայմաններում Լիբանանի դրությունը, քանի որ Ֆրանսիայի պարտությունը, Վիշիի վարչակարգի հաստատումը և Դաշնակիցների ռազմական ներկայության ընդլայնումը նոր իրավիճակ ստեղծեցին երկրում՝ խորացնելով քաղաքական հակասությունները և նպաստելով անկախության ձգտումների ակտիվացմանը։ Այս ժամանակաշրջանը կարևոր էր նաև լիբանանյան քաղաքական ինքնագիտակցության ամրապնդման, ազգային ուժերի գործունեության աշխուժացման և պետական ինքնուրույնության հարցի առաջմղման տեսանկյունից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիները Լիբանանի պատմության մեջ դարձան անցումային նշանակության ժամանակաշրջան, երբ միջազգային հակամարտության հետևանքները սերտորեն միահյուսվեցին տեղական քաղաքական գործընթացներին, ազգային շահերի ձևավորմանն ու անկախ պետականության կայացման նախադրյալներին։ Աշխատության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է ոչ միայն համաշխարհային պատերազմի տարածաշրջանային հետևանքներին, այլև Լիբանանի պատմական զարգացման առանձնահատկություններին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու, թե ինչպես կարող են միջազգային քաղաքական իրադարձությունները փոխել փոքր պետությունների ներքին կյանքը, պետական կարգավիճակը և ապագա զարգացման ուղղությունները։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմությամբ, արաբական երկրների ազգային-ազատագրական շարժումներով, գաղութային և մանդատային համակարգերի պատմությամբ, ինչպես նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարածաշրջանային ազդեցությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ նպաստելով Լիբանանի անկախության պատմական նախադրյալների և տարածաշրջանի քաղաքական վերափոխումների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-21
Լիբանանը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее