Քարտաշյան, Ստեփան Ռուբենի

Право

Աշխատությունը նվիրված է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի որոշումների իրավական նշանակության և դրանց կատարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական համակարգի շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դատարանի վճիռների դերի, դրանց պարտադիր բնույթի և Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությունների կողմից համապատասխան միջոցների իրականացման մեխանիզմների վրա։ Քննության են առնվում Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայի դրույթները, անհատական գանգատների քննության ընթացակարգը և այն իրավական հետևանքները, որոնք առաջանում են դատարանի կողմից խախտման արձանագրման դեպքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վճիռների կատարման անհատական և ընդհանուր միջոցներին։ Անհատական միջոցները դիտարկվում են տուժած անձի իրավունքների հնարավոր վերականգնման տեսանկյունից, իսկ ընդհանուր միջոցները՝ նմանատիպ խախտումների կրկնությունը կանխելու նպատակով օրենսդրական, վարչական, դատական կամ ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների իրականացման համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է արդարացի փոխհատուցման նշանակությունը, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ վճռի արդյունավետ կատարումը կարող է պահանջել ներպետական իրավական պրակտիկայի կամ պետական մարմինների գործունեության վերանայում։ Կարևորվում է Եվրոպայի խորհրդի Նախարարների կոմիտեի դերը վճիռների կատարման վերահսկողության գործընթացում, պետությունների կողմից ներկայացվող գործողությունների ծրագրերի և հաշվետվությունների նշանակությունը, ինչպես նաև երկարատև կամ բարդ կատարման ենթակա գործերի նկատմամբ կիրառվող վերահսկողական մեխանիզմները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է միջազգային և ներպետական իրավունքի փոխհարաբերությունը՝ պարզաբանելով, թե եվրոպական դատական պրակտիկան ինչպես կարող է ազդել ազգային օրենսդրության, դատարանների գործունեության և մարդու իրավունքների պաշտպանության չափանիշների զարգացման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վճիռների կատարման ընթացքում առաջացող իրավական, քաղաքական, ֆինանսական և կազմակերպական դժվարություններին, որոնք որոշ դեպքերում կարող են երկարաձգել անհրաժեշտ փոփոխությունների իրականացումը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությանը, քանի որ առանձին գործերով ձևավորված իրավական դիրքորոշումները կարևոր ուղենիշներ են հանդիսանում Կոնվենցիայի դրույթների մեկնաբանման և կիրառման համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել այն մասին, որ միջազգային դատական որոշման ընդունմամբ մարդու իրավունքների պաշտպանության գործընթացը չի ավարտվում, և վճռի գործնական իրականացումը հանդիսանում է պաշտպանության համակարգի արդյունավետության առանցքային պայմաններից մեկը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների, սահմանադրական իրավունքի և եվրոպական իրավական համակարգի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար։