Խաչատրյան, Լուսինե Ավետիքի

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է թյուրքական լեզուներում ընտանի կենդանիների անվանումների բառագիտական, ստուգաբանական և պատմահամեմատական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կենդանանունների ծագումը, կառուցվածքը, իմաստային զարգացումը և տարբեր լեզուներում դրանց համապատասխանությունները։ Հետազոտության կենտրոնում ընտանի կենդանիներին վերաբերող բառապաշարային շերտն է, որը կարևոր նյութ է ոչ միայն լեզվական համակարգերի, այլև թյուրքալեզու ժողովուրդների ավանդական տնտեսության, կենցաղի և մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Քննության են առնվում տարբեր կենդանատեսակների, դրանց սեռի, տարիքի, արտաքին հատկանիշների և տնտեսական նշանակության հետ կապված անվանումները՝ համադրելով տարբեր թյուրքական լեզուներում ու բարբառներում պահպանված ձևերը։ Պատմահամեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ընդհանուր թյուրքական ծագում ունեցող բառերը, հետագա լեզվական զարգացման ընթացքում ձևավորված տարբերակները և այլ լեզուներից կատարված փոխառությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հնչյունական համապատասխանություններին և այն փոփոխություններին, որոնց հետևանքով նույն պատմական հիմքից առաջացած բառերը տարբեր լեզուներում ստացել են տարբեր արտասանական ու ձևաբանական տեսք։ Ստուգաբանական քննությունը կարող է նպաստել բառերի ավելի հին ձևերի վերականգնմանը և դրանց սկզբնական իմաստների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև կենդանանունների իմաստային զարգացումները, փոխաբերական կիրառությունները և դրանց հիմքով ստեղծված դարձվածային կամ ածանցյալ միավորները։ Լեզվական նյութը կարող է համադրվել պատմական, ազգագրական և մշակութաբանական տվյալների հետ, քանի որ ընտանի կենդանիների անվանումների բազմազանությունը հաճախ արտացոլում է անասնապահության առանձնահատկությունները և կենդանիների դերը ավանդական հասարակության մեջ։ Տարբեր լեզուների տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս նաև որոշելու բառապաշարային ընդհանրությունների և տեղային առանձնահատկությունների աշխարհագրական տարածվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է թյուրքագիտության, պատմահամեմատական լեզվաբանության, ստուգաբանության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ընտանի կենդանիների անվանումների միջոցով բացահայտելով թյուրքական լեզուների բառապաշարի պատմական զարգացման և մշակութային փոխազդեցությունների մի շարք օրինաչափություններ։