Մանուկյան, Սեյրանուշ Սոսի

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ձեռագիր Ավետարանների գեղարվեստական ձևավորման համակարգում բաժինների և տեքստային միավորների առանձնացման՝ ռուբրիկացիայի սկզբունքների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և գեղագիտական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան հայկական ձեռագրարվեստի զարգացման օրինաչափությունները, գրավոր տեքստի կազմակերպման ավանդույթները և գեղարվեստական ձևավորման միջոցների փոխկապակցվածությունը ձեռագրերի բովանդակության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խորագրերի, սկզբնատառերի, գլխազարդերի, լուսանցազարդերի և գունային տարբերակումների կիրառությանը՝ որպես տեքստի կառուցվածքը տեսանելի դարձնող և ընթերցումը կազմակերպող միջոցների։ Ուսումնասիրվում են ռուբրիկացիայի գործառույթները, դրա կապը Ավետարանների ներքին բաժանումների, ընթերցվածքների, ծիսական նշանակության և ձեռագրերի ընդհանուր հորինվածքային կառուցվածքի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական մանրանկարչության և գրչության տարբեր դպրոցներում ձևավորված գեղարվեստական ավանդույթներին, զարդագրության առանձնահատկություններին և տեքստի ու պատկերային տարրերի փոխհարաբերություններին։ Կարևորվում են գունային խորհրդանշանների, զարդանախշային համակարգերի, տառատեսակների և գեղարվեստական շեշտադրումների դերը ձեռագրի տեսողական ամբողջականության ձևավորման գործում։ Դիտարկվում են նաև տարբեր ժամանակաշրջանների ձեռագիր Ավետարանների համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները, գրչատների գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցությունները և ձևավորման համակարգի պատմական փոփոխությունները։ Հետազոտության թեման նշանակություն ունի հայկական միջնադարյան արվեստի, ձեռագրագիտության, գրքի պատմության և քրիստոնեական պատկերագրության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, ձեռագրագետների, հայագետների, մանրանկարչության պատմության մասնագետների, մշակութային ժառանգության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։