Общество кавказских женщин (Тифлис)

Общество кавказских женщин (Тифлис)

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Годовой отчет о деятельности Общества кавказских женщин за 1911-1912 год

Պատմական և տեղեկատու բնույթի հրատարակությունը նվիրված է Կովկասում գործող կանանց հասարակական կազմակերպության՝ 1911–1912 թվականների գործունեության ամփոփմանը և ներկայացնում է քսաներորդ դարի սկզբի հասարակական կյանքի, կանանց կազմակերպված գործունեության և քաղաքացիական նախաձեռնությունների ուսումնասիրման համար հետաքրքրություն ներկայացնող սկզբնաղբյուր։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակն առնչվում է Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող Կովկասի հասարակական և մշակութային միջավայրին, կանանց հասարակական մասնակցության զարգացման պատմական նախադրյալներին, հասարակական միավորումների ձևավորման առանձնահատկություններին և դրանց գործունեության կազմակերպական սկզբունքներին։ Տարեկան հաշվետվության ձևաչափը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կազմակերպությունների աշխատանքի փաստագրման, իրականացված նախաձեռնությունների ներկայացման, կազմակերպական գործունեության ամփոփման և հանրության առջև հաշվետվողականության ապահովման ընդունված մոտեցումների մասին։ Նմանատիպ փաստաթղթերում սովորաբար արտացոլվում են կազմակերպության կառավարման մարմինների գործունեությունը, անդամակցության հարցերը, ժողովների և հանդիպումների կազմակերպումը, իրականացված միջոցառումները, ֆինանսական միջոցների ձևավորումն ու օգտագործումը, ինչպես նաև հետագա գործունեության հնարավոր ուղղությունները։ Հրատարակության պատմական նշանակությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ քսաներորդ դարի սկզբին կանանց հասարակական միավորումները կարևոր դեր էին ստանձնում հասարակական նախաձեռնությունների, կրթական և մշակութային գործունեության, փոխօգնության ու սոցիալական աջակցության տարբեր ձևերի զարգացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում կանանց հասարակական ինքնակազմակերպման հնարավորությունները, նրանց մասնակցությունը հանրային կյանքին, հասարակական պատասխանատվության վերաբերյալ պատկերացումները և կանանց դերի փոփոխությունները ժամանակաշրջանի սոցիալական հարաբերություններում։ Հաշվետվության ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել Կովկասի հասարակական կազմակերպությունների պատմության, կանանց շարժման զարգացման, քաղաքացիական ակտիվության և հասարակական փոխօգնության ավանդույթների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Այն հնարավորություն է ընձեռում ուսումնասիրելու կազմակերպությունների գործունեության իրավական և վարչական միջավայրը, հասարակական նախաձեռնությունների իրականացման պայմանները և տարբեր սոցիալական խմբերի միջև համագործակցության հնարավոր ձևերը։ Կարևորվում է նաև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կազմակերպությունների ֆինանսական գործունեության ուսումնասիրությունը, քանի որ տարեկան հաշվետվությունները կարող են պարունակել տեղեկություններ անդամավճարների, նվիրատվությունների, ծախսերի և կազմակերպության նյութական ապահովման վերաբերյալ։ Նման փաստաթղթերը կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն կազմակերպությունների առանձին գործունեության ուսումնասիրության, այլև հասարակական հարաբերությունների, բարեգործական մշակույթի և կանանց սոցիալական դերակատարության պատմական փոփոխությունների բացահայտման համար։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև Կովկասի բազմազգ և բազմամշակութային հասարակության առանձնահատկությունների, տարբեր համայնքների հասարակական նախաձեռնությունների և կանանց կազմակերպությունների միջև հնարավոր փոխհարաբերությունների հետազոտման տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի հաշվետու ժամանակաշրջանի պատմական համատեքստը, երբ տարածաշրջանում հասարակական կյանքի զարգացումը պայմանավորված էր սոցիալական վերափոխումներով, կրթական հնարավորությունների ընդլայնմամբ և հասարակական միավորումների գործունեության ակտիվացմամբ։ Փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր պատմական հետազոտություններում՝ նպաստելով կազմակերպության գործունեության ժամանակագրության վերականգնմանը, հասարակական նախաձեռնությունների բնույթի պարզաբանմանը և կանանց հասարակական մասնակցության զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Միաժամանակ դրա բովանդակության ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ համեմատելու տարբեր տարիների հաշվետվությունները, բացահայտելու կազմակերպական գործունեության շարունակականությունը և գնահատելու հասարակական նախաձեռնությունների զարգացման միտումները։ Հրատարակությունն ունի պատմագիտական, աղբյուրագիտական և մշակութաբանական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հասարակագետների, կանանց պատմության և գենդերային ուսումնասիրությունների մասնագետների, սոցիոլոգների, արխիվագետների, գրադարանագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև Կովկասի հասարակական կյանքի և քսաներորդ դարի սկզբի կանանց կազմակերպությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Обновлено. 2026-10-10
Годовой отчет о деятельности Общества кавказских женщин за 1911-1912 год

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book19 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Подробнее