Օղուլլուգյան, Ղուկաս

Օղուլլուգյան, Ղուկաս

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Технология

Նավագնացության ուսուցում․ բաժանված երեք գրքի

Աշխատությունը նվիրված է նավագնացության տեսական և գործնական գիտելիքների համակարգված ուսուցմանը՝ ներկայացնելով ծովային ճանապարհորդությունների, նավերի ուղղորդման, տարածական կողմնորոշման և ծովային ուղիների որոշման հետ կապված գիտական ու մասնագիտական սկզբունքները։ Այն նախատեսված է նավագնացության վերաբերյալ հիմնարար գիտելիքներ փոխանցելու և ընթերցողին ծովային կողմնորոշման ու նավի կառավարման տեսական հիմքերին ծանոթացնելու համար։ Երեք գրքից բաղկացած կառուցվածքը վկայում է նյութի համակարգված և ուսումնական սկզբունքով կազմակերպման մասին՝ հնարավորություն տալով նավագնացության բազմաբնույթ հարցերը ներկայացնել առանձին, բայց փոխկապակցված թեմատիկ բաժիններով։ Բովանդակության հիմնական շրջանակը վերաբերում է ծովային տարածություններում ուղղության և դիրքի որոշմանը, աշխարհագրական կողմնորոշմանը, հեռավորությունների ու ընթացուղիների հաշվարկին, ինչպես նաև նավի շարժման և ճանապարհորդության կազմակերպման համար անհրաժեշտ գիտելիքներին։ Նավագնացության գիտությունը սերտորեն կապված է աշխարհագրության, աստղագիտության, մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի հետ, ուստի այսպիսի ուսումնական աշխատության կարևոր բաղադրիչներն են երկնային մարմինների միջոցով կողմնորոշման սկզբունքները, աշխարհագրական կոորդինատների ընկալումը, ուղղությունների որոշումը, քարտեզների օգտագործումը և ծովային ուղիների հաշվարկման եղանակները։ Աշխատության ուսուցողական բնույթը ենթադրում է գիտական հասկացությունների հետևողական ներկայացում՝ նպատակ ունենալով ընթերցողին ծանոթացնել նավագնացության մասնագիտական լեզվին, կիրառվող մեթոդներին և ծովային ճանապարհորդությունների կազմակերպման տրամաբանությանը։ Նման գիտելիքները կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն նավի ընթացքը ճիշտ ուղղորդելու, այլև ծովային տարածություններում անվտանգ և արդյունավետ տեղաշարժ ապահովելու, ճանապարհի տևողությունը գնահատելու, դիրքի փոփոխությունները վերահսկելու և տարբեր աշխարհագրական պայմաններում կողմնորոշվելու համար։ Գրքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նավագնացության՝ որպես կիրառական գիտության ներկայացմամբ, որտեղ տեսական գիտելիքները անմիջականորեն առնչվում են գործնական խնդիրների լուծմանը։ Այն արտացոլում է ծովային գիտությունների զարգացման այն ավանդույթը, որի շրջանակում մաթեմատիկական հաշվարկները, աստղագիտական դիտարկումները, աշխարհագրական տեղեկությունները և տեխնիկական հմտությունները միավորվում էին նավագնացության միասնական գիտակարգում։ Պատմամշակութային տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքիր է նաև հայալեզու գիտատեխնիկական գրականության զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ծովագնացության վերաբերյալ մասնագիտական գիտելիքի հայերեն ներկայացումը նպաստում էր գիտական հասկացությունների տարածմանը և հայերենով տարբեր կիրառական բնագավառներ ուսումնասիրելու հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն վկայում է կրթական գրականության թեմատիկ բազմազանության, գիտության տարբեր ճյուղերի նկատմամբ հետաքրքրության և մասնագիտական գիտելիքը հայերենով մատուցելու ձգտման մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նավագնացության պատմությամբ, ծովային աշխարհագրությամբ, աստղագիտական կողմնորոշմամբ, քարտեզագրությամբ և գիտատեխնիկական մտքի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայ հին տպագիր գրքի և հայալեզու մասնագիտական ուսումնական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ներկայացնելով այն գիտելիքների շրջանակը, որոնք կարևոր էին ծովային ճանապարհորդությունների, աշխարհագրական հետազոտությունների և նավագնացության մասնագիտական պատրաստության համար։

Обновлено. 2026-11-10
Նավագնացության ուսուցում․ բաժանված երեք գրքի

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее