Պետրոսյան, Հրանտ Պետրոսի

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային միջավայրի ճարտարապետական կերպարի ձևավորման և զարգացման գեղագիտական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմական տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքաշինական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է քաղաքի տարածական կառուցվածքի, ճարտարապետական ոճերի, կառուցապատման սկզբունքների, շենքերի ծավալատարածական լուծումների և քաղաքային միջավայրի գեղարվեստական ամբողջականության փոխհարաբերությունների վրա։ Քննության են առնվում մայրաքաղաքի պատմական զարգացման փուլերը և դրանց ազդեցությունը ժամանակակից քաղաքային կերպարի ձևավորման վրա՝ առանձնացնելով ավանդական հայկական ճարտարապետության, խորհրդային քաղաքաշինության և նորագույն շրջանի կառուցապատման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքի գլխավոր հրապարակների, փողոցների, պողոտաների, բնակելի և հասարակական կառույցների, կանաչ տարածքների ու քաղաքային տեսարանների գեղագիտական կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում է ճարտարապետական ձևի, մասշտաբի, համաչափությունների, ռիթմի, գույնի, հարդարման նյութերի և դեկորատիվ տարրերի նշանակությունը քաղաքային միջավայրի տեսողական ընկալման և ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Կարևորվում է հայկական բնական քարի, հատկապես տարբեր երանգների տուֆի կիրառությունը, որը նշանակալի դեր է ունեցել մայրաքաղաքի գունային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ձևավորման մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Ալեքսանդր Թամանյանի քաղաքաշինական գաղափարների և նախագծային սկզբունքների ազդեցությանը՝ քաղաքի կենտրոնի կառուցվածքի, հիմնական առանցքների, հրապարակների և հասարակական տարածքների կազմակերպման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է պատմական ժառանգության և ժամանակակից ճարտարապետության փոխհարաբերությունը, հին ու նոր կառուցապատման ներդաշնակության խնդիրը, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը Երևանի ձևավորված տեսողական ինքնության վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում ճարտարապետական հուշարձանների պահպանությանը և պատմական միջավայրի շարունակականությանը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն մշակութային ժառանգության, այլև քաղաքի գեղագիտական ամբողջականության պահպանման կարևոր պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև հասարակական տարածքների դերը, քաղաքային միջավայրի մարդկային մասշտաբը և այն գեղագիտական գործոնները, որոնք նպաստում են քաղաքի ճանաչելիության ու բնակիչների կողմից տարածքի ընկալման ձևավորմանը։ Ժամանակակից կառուցապատման գործընթացները դիտարկվում են քաղաքային կերպարի շարունակական զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով նոր ճարտարապետական լուծումների և արդեն ձևավորված միջավայրի միջև հարաբերություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Երևանը դիտարկել որպես պատմականորեն ձևավորված և շարունակաբար փոփոխվող ճարտարապետական ամբողջություն, որտեղ քաղաքաշինական կառուցվածքը, ազգային ավանդույթները, բնական միջավայրը և տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական մոտեցումները համատեղ ձևավորում են քաղաքի ինքնատիպ կերպարը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, արվեստաբանության, մշակութաբանության և քաղաքային միջավայրի գեղագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ճարտարապետների, ուսանողների և մասնագետների համար։