Պետրով, Գր. (Պետրօվ)

Պետրով, Գր. (Պետրօվ)

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Литература

Նոր լույս

«Նոր լույս» խորագրով այս հրատարակությունը պատկանում է 20-րդ դարասկզբի հայ տպագիր ժառանգությանը և իր վերնագրով արտահայտում է նորացման, լուսավորության, գիտելիքի տարածման ու հասարակական առաջընթացի գաղափարները։ «Նոր լույս» հասկացությունը հայ գրական և հասարակական մտածողության մեջ ունի խորհրդանշական նշանակություն՝ կապվելով մտավոր արթնացման, կրթության զարգացման, աշխարհայացքի ընդլայնման և անհատի ու հասարակության հոգևոր վերափոխման ձգտումների հետ։ Լույսի խորհրդանիշը հայ մշակութային ավանդույթում հաճախ հանդես է գալիս որպես գիտության, ճշմարտության, իմաստության և բարոյական կատարելության արտահայտություն, իսկ նորի գաղափարը՝ որպես ժամանակի պահանջներին համապատասխան փոփոխությունների, առաջադիմության և հասարակական կյանքի վերակազմավորման նշան։ Այս տեսանկյունից հրատարակության վերնագիրը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկելու ժամանակաշրջանի հայ մտավոր ու մշակութային կյանքի ընդհանուր համատեքստում, երբ կրթության, ազգային ինքնագիտակցության, լեզվի, գրականության և հասարակական զարգացման հարցերը մեծ նշանակություն էին ձեռք բերել։ 20-րդ դարի սկզբի հայ իրականությունը բնորոշվում էր մտավոր շարժումների աշխուժացմամբ, կրթական ու մշակութային նախաձեռնությունների ընդլայնմամբ և ազգային կյանքի տարբեր ոլորտներում նոր գաղափարների տարածմամբ։ Տարբեր քաղաքներում գործող հայկական տպագրական կենտրոնները կարևոր դեր էին կատարում այդ գործընթացներում՝ ընթերցող հանրությանը ներկայացնելով գրական, գիտական, կրթական և հասարակական բնույթի հրատարակություններ։ Սանկտ Պետերբուրգը, որպես Ռուսական կայսրության կարևոր գիտական ու մշակութային կենտրոն, հայ մտավորականների և հրատարակիչների գործունեության նշանակալի միջավայրերից էր։ Այստեղ լույս տեսած հայերեն գրքերը նպաստում էին հայկական մշակույթի ներկայությանը եվրոպական ու ռուսական գիտակրթական միջավայրում և ընդլայնում հայերեն տպագիր խոսքի տարածման աշխարհագրությունը։ Հրատարակության կարևորությունը կարելի է դիտարկել նաև հայ տպագրական մշակույթի զարգացման տեսանկյունից, քանի որ 20-րդ դարասկզբին տպագիր խոսքը հասարակական կարծիքի ձևավորման, գիտելիքի տարածման և մշակութային ինքնության պահպանման կարևոր միջոցներից էր։ Այսպիսի հրատարակությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժամանակաշրջանի ընթերցողական հետաքրքրությունները, տպագրական նախաձեռնությունների աշխարհագրությունը և հայերեն գրավոր մշակույթի բազմազանությունը։ Ստեղծագործության վերնագրի խորհրդանշական բովանդակությունը կարող է կապվել լուսավորական աշխարհայացքի, մտավոր առաջընթացի, բարոյական արժեքների վերարժևորման և ապագայի նկատմամբ լավատեսական վերաբերմունքի հետ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, 20-րդ դարասկզբի հայ հասարակական ու մշակութային կյանքով, Սանկտ Պետերբուրգի հայկական տպագրական միջավայրով և հայերեն հրատարակությունների տարածման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Գիրքը նաև արժեքավոր նյութ է հայ տպագիր ժառանգության մատենագիտական ուսումնասիրության և ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի ընդհանուր պատկերի ամբողջացման տեսանկյունից։

Обновлено. 2026-11-12
Նոր լույս

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее