Սեկոյան, Իրենա Էդուարդի

Медицина

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ուղեղի կիսագնդերի միջև ֆունկցիոնալ ասիմետրիայի ուսումնասիրությանը՝ դրա հոգեֆիզիոլոգիական դրսևորումների բնութագրմանը և ճանաչողական խանգարումների պայմաններում դրանց առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է ուղեղի ձախ և աջ կիսագնդերի ֆունկցիոնալ մասնագիտացումը, դրանց փոխազդեցության առանձնահատկությունները և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով կիսագնդերի համատեղ գործունեությունը մասնակցում է ճանաչողական գործընթացների իրականացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուշադրության, հիշողության, ընկալման, մտածողության, խոսքի և այլ բարձրագույն հոգեկան գործառույթների հետ կիսագնդային ասիմետրիայի փոխհարաբերություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տարբեր հոգեֆիզիոլոգիական ցուցանիշների միջոցով ֆունկցիոնալ ասիմետրիայի դրսևորումների ուսումնասիրությունը և դրանց փոփոխությունների համադրումը ճանաչողական գործունեության առանձնահատկությունների հետ։ Քննարկվում են նաև այն փոփոխությունները, որոնք կարող են առաջանալ ճանաչողական խանգարումների ժամանակ, ինչպես կարող են դրանք անդրադառնալ կիսագնդերի ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունների վրա և ինչ նշանակություն կարող են ունենալ ճանաչողական վիճակի գնահատման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս ճանաչողական գործընթացները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին հոգեբանական ֆունկցիաներ, այլև որպես ուղեղի տարբեր համակարգերի փոխկապակցված գործունեության արդյունք։ Աշխատության արդյունքները կարող են կարևոր լինել ճանաչողական խանգարումների մեխանիզմների ուսումնասիրման, հոգեֆիզիոլոգիական գնահատման մեթոդների կատարելագործման և նյարդահոգեբանական հետազոտությունների զարգացման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, հոգեֆիզիոլոգներին, նյարդահոգեբաններին, կլինիկական հոգեբաններին, բժշկական և կենսաբանական գիտությունների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է սրտանոթային հիվանդությունների դեպքում անձի հոգեբանական առանձնահատկությունների, հուզական խանգարումների և կյանքի որակի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում կենսահոգեբանական մոտեցումն է, որի համաձայն հիվանդության ընթացքը և մարդու առօրյա կենսագործունեությունը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ միայն ֆիզիկական առողջության, այլև հոգեբանական և սոցիալական գործոնների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անձնային պրոֆիլի այն բնութագրերին, որոնք կարող են կապված լինել հիվանդության նկատմամբ անհատական արձագանքի, սթրեսային իրավիճակների ընկալման, հուզական վիճակի և առողջական սահմանափակումներին հարմարվելու առանձնահատկությունների հետ։ Հուզական ոլորտի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տրամադրության, տագնապային և դեպրեսիվ ախտանշանների, հոգեբանական լարվածության և ընդհանուր հուզական բարեկեցության գնահատում՝ առանց դրանք դիտարկելու սրտանոթային հիվանդությունների միակ կամ ուղղակի պատճառ։ Կարևոր ուղղություն է կյանքի որակի բազմակողմանի գնահատումը, որը կարող է ընդգրկել ֆիզիկական ակտիվության հնարավորությունները, առօրյա գործունեությունը, սոցիալական հարաբերությունները, հոգեբանական բարեկեցությունը և սեփական առողջական վիճակի սուբյեկտիվ ընկալումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել, թե սրտանոթային հիվանդության բնույթը և արտահայտվածությունը ինչպես են փոխկապակցվում հոգեբանական ցուցանիշների և կյանքի որակի տարբեր բաղադրիչների հետ։ Միաժամանակ անձնային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հիվանդների միջև անհատական տարբերությունները և հասկանալու, թե ինչու նույնատիպ ֆիզիկական սահմանափակումները տարբեր մարդկանց մոտ կարող են ուղեկցվել կյանքի որակի տարբեր գնահատականներով։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից նման աշխատանքներում կարող են համադրվել կլինիկական տվյալները, ստանդարտացված հոգեբանական գնահատման գործիքները և կյանքի որակի հարցաթերթերը՝ ստացված ցուցանիշների միջև վիճակագրական կապերը բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև բժշկական օգնության համալիր բնույթը՝ ցույց տալով հիվանդի հոգեբանական և սոցիալական վիճակի գնահատման նշանակությունը ընդհանուր առողջական պատկերի ըմբռնման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը գտնվում է սրտաբանության, բժշկական հոգեբանության և կյանքի որակի հետազոտությունների հատման տիրույթում և նպաստում է սրտանոթային հիվանդություններով մարդկանց առողջական վիճակի ավելի ամբողջական՝ ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական բաղադրիչները միավորող գիտական գնահատմանը։