Շամիրյան, Վիգեն Մաթևոսի

Социология

Աշխատանքը նվիրված է սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի դերի ուսումնասիրությանը անցումային շրջանի արտադրական մենեջմենթում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության աշխատակիցների միջև ձևավորվող հարաբերություններն են, փոխվստահությունը, համագործակցությունը, հաղորդակցությունը, առաջնորդության ոճը և դրանց ազդեցությունը կառավարման ու արտադրական գործընթացների արդյունավետության վրա։ Անցումային շրջանը դիտարկվում է որպես կազմակերպական փոփոխությունների, կառավարման մեխանիզմների վերափոխման, նոր տնտեսական պայմաններին հարմարվելու և աշխատակիցների դերերի ու պատասխանատվությունների փոփոխության փուլ, որի ընթացքում սոցիալ-հոգեբանական գործոնները կարող են էապես ազդել կազմակերպության կայունության վրա։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել աշխատակիցների մոտիվացիայի, սթրեսի, անորոշության ընկալման, դիմադրության և փոփոխություններին հարմարվելու խնդիրները, ինչպես նաև դրանց կապը աշխատանքի արտադրողականության և կազմակերպական վարքագծի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ղեկավարների և աշխատակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության, որոշումների կայացման գործընթացում մասնակցության և աշխատակիցների նկատմամբ արդար ու կանխատեսելի վերաբերմունքի նշանակությանը։ Դրական սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը կարող է նպաստել թիմային աշխատանքի ամրապնդմանը, աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացմանը, կոնֆլիկտների նվազեցմանը և փոփոխությունների նկատմամբ ավելի արդյունավետ հարմարմանը, մինչդեռ անբարենպաստ մթնոլորտը կարող է հանգեցնել լարվածության, աշխատանքի արդյունավետության անկման և կադրերի արտահոսքի։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն կառավարչական մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել առողջ աշխատանքային միջավայր և նվազեցնել անցումային գործընթացների բացասական սոցիալ-հոգեբանական հետևանքները։ Աշխատանքը կարևորում է նաև կազմակերպական մշակույթի, առաջնորդության և աշխատակիցների մոտիվացման փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով դրանք որպես արտադրական կառավարման արդյունավետության կարևոր նախապայմաններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարների, մենեջերների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների համար՝ կազմակերպական փոփոխությունների պայմաններում արդյունավետ կառավարման և աշխատակիցների ներուժի լիարժեք օգտագործման ռազմավարություններ մշակելու նպատակով։