Степанов, Иосиф Николаевич

Степанов, Иосиф Николаевич

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Медицина

Врачебная тайна и Указ Армянскаго Синода о добрачном осмотре

Աշխատությունը նվիրված է բժշկական գաղտնիքի պահպանման, բժշկի մասնագիտական պարտականությունների և ամուսնությունից առաջ բժշկական զննության կազմակերպման հետ կապված բարոյագիտական, իրավական ու հասարակական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայոց եկեղեցու Սինոդի համապատասխան հրամանագրի պատմական համատեքստում։ Հրատարակության հիմնական թեման բժշկական տեղեկությունների գաղտնիության և եկեղեցական կարգադրությունների փոխհարաբերությունն է, որը կարևոր նշանակություն ունի բժշկության պատմության, բժշկական էթիկայի, եկեղեցական իրավունքի և հասարակական հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական գաղտնիքի հասկացությանը, հիվանդի առողջական վիճակի վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանման անհրաժեշտությանը, բժշկի մասնագիտական պատասխանատվությանը և բժշկական գործունեության ընթացքում առաջացող բարոյական պարտավորություններին։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում է այն հիմնախնդիրը, թե որքանով կարող էր ամուսնությունից առաջ իրականացվող բժշկական զննությունը համատեղելի լինել անձնական կյանքի գաղտնիության, անհատի արժանապատվության և բժշկի մասնագիտական պարտականությունների հետ։ Կարևորվում է պատմական ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումների ուսումնասիրությունը, երբ ամուսնությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես երկու անձանց միություն, այլև որպես ընտանիքի, համայնքի, եկեղեցու և հասարակության համար կարևոր հաստատություն։ Այդ պայմաններում ամուսնության նախապատրաստման հետ կապված բժշկական պահանջները կարող էին առաջացնել իրավական և բարոյական հարցեր՝ կապված առողջական տեղեկությունների բացահայտման, ամուսնացող անձանց փոխադարձ տեղեկացվածության և բժշկական եզրակացությունների օգտագործման հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Հայոց եկեղեցու կառավարման մարմինների և բժշկական մասնագիտական շրջանակների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև եկեղեցական կարգադրությունների ազդեցությանը հասարակական կյանքի և ընտանեկան հարաբերությունների կազմակերպման վրա։ Հրատարակության թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին պատմական պայմաններում սահմանվում բժշկի պատասխանատվության շրջանակները, ինչպիսի պատկերացումներ կային հիվանդի անձնական տեղեկությունների պաշտպանության վերաբերյալ և ինչ հակասություններ կարող էին առաջանալ հասարակական շահի ու անհատական իրավունքների միջև։ Անդրադարձ է կատարվում նախաամուսնական բժշկական զննության նպատակների պատմական ընկալմանը, առողջական վիճակի գնահատման անհրաժեշտության հիմնավորումներին և այդպիսի զննությունների կազմակերպման հնարավոր իրավական ու բարոյագիտական հետևանքներին։ Կարևորվում է բժշկական գաղտնիքի պահպանման սկզբունքը՝ որպես բժշկի և հիվանդի միջև վստահության ձևավորման կարևոր պայման, ինչպես նաև այն հարցը, թե ինչ հանգամանքներում և ինչ իրավական հիմքերով կարող էր քննարկվել բժշկական տեղեկությունների փոխանցումը երրորդ անձանց։ Աշխատության շրջանակներում առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում եկեղեցական և աշխարհիկ իրավակարգավորումների փոխհարաբերությունը, քանի որ ամուսնության վերաբերյալ կրոնական կանոնները պատմականորեն առնչվել են ընտանեկան իրավունքի, հասարակական բարոյականության և անձնական կյանքի տարբեր ոլորտներին։ Քննարկման առարկա կարող են լինել նաև բժշկական զննության կամավորության, համաձայնության, անձնական տեղեկությունների հրապարակման սահմանների և բժշկական եզրակացությունների նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի հարցերը։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև բժշկական մասնագիտական էթիկայի պատմական զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկելու գաղտնիության, մասնագիտական պարտքի և հասարակական պատասխանատվության վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորումն ու փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի այն հանգամանքը, որ պատմական բժշկական և եկեղեցական մոտեցումները անհրաժեշտ է գնահատել իրենց ժամանակաշրջանի գիտական գիտելիքների, իրավական կարգավորումների և հասարակական արժեքների համատեքստում՝ դրանք չնույնացնելով ժամանակակից բժշկական էթիկայի չափանիշների հետ։ Ժամանակակից տեսանկյունից թեման առնչվում է տեղեկացված համաձայնության, բժշկական տվյալների պաշտպանության, անձնական կյանքի անձեռնմխելիության և բժշկական միջամտությունների իրավաչափության սկզբունքներին։ Միաժամանակ պատմական աղբյուրի ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե ինչպես էին ձևավորվում այդ սկզբունքների վերաբերյալ քննարկումները և ինչ դեր էին կատարում կրոնական հաստատությունները բժշկական ու ընտանեկան հարաբերությունների կարգավորման գործընթացներում։ Հետազոտական հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև բժշկության և կրոնի փոխազդեցությունը, մասնագիտական ինքնավարության սահմանները, հասարակական առողջության պահպանման վերաբերյալ պատմական պատկերացումները և բժշկական որոշումների վրա ոչ բժշկական հաստատությունների ազդեցության հիմնախնդիրները։ Աշխատությունը կարող է օգտագործվել հայկական հասարակության պատմության, եկեղեցական կառավարման, բժշկական իրավունքի և բարոյագիտական մտքի զարգացման համեմատական ուսումնասիրություններում։ Հատուկ արժեք ունի նաև հրատարակության լեզվական և պատմամատենագիտական առանձնահատկությունը, քանի որ ռուսերենի նախահեղափոխական ուղղագրությամբ ներկայացված վերնագիրը վկայում է դրա պատմական բնույթի մասին և հնարավորություն է տալիս այն դիտարկելու համապատասխան ժամանակաշրջանի հասարակական ու մասնագիտական բանավեճերի շրջանակներում։ Հրատարակության ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել բժշկական գաղտնիքի վերաբերյալ իրավական պատկերացումների պատմական զարգացման, ամուսնության ինստիտուտի կարգավորման առանձնահատկությունների և Հայոց եկեղեցու ու բժշկական հանրության փոխհարաբերությունների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն ունի պատմագիտական, իրավագիտական, բժշկագիտական և մշակութաբանական նշանակություն՝ որպես բժշկական մասնագիտական էթիկայի և եկեղեցական կարգավորումների հատման կետում առաջացող խնդիրների ուսումնասիրության աղբյուր։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բժշկության պատմաբանների, բժիշկների, բժշկական էթիկայի մասնագետների, իրավաբանների, եկեղեցական իրավունքի հետազոտողների, պատմաբանների, աստվածաբանների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հայկական հասարակության բժշկական ու իրավական մտքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Обновлено. 2026-10-10
Врачебная тайна и Указ Армянскаго Синода о добрачном осмотре

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее