Տեփանոսյան, Գարեգին Հովհաննեսի

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի որոշ արոտավայրերի դեգրադացիայի աստիճանի գնահատմանը՝ հեռազննման ժամանակակից մեթոդների կիրառմամբ, և դրանց վերականգնման կենսատեխնոլոգիական եղանակի մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում արոտավայրերի էկոլոգիական վիճակի գնահատման և դրանց արդյունավետ ու կայուն օգտագործման խնդիրը է, քանի որ բուսածածկի նվազումը, հողի էրոզիան, գերբեռնված արածեցումը, խոնավության փոփոխությունները և այլ մարդածին ու բնական գործոններ կարող են հանգեցնել արոտային էկոհամակարգերի աստիճանական դեգրադացման։ Աշխատանքում հեռազննման տվյալները կարող են օգտագործվել մեծ տարածքների բուսածածկի վիճակը, դրա խտությունն ու փոփոխությունները գնահատելու, դեգրադացման տարբեր աստիճաններ առանձնացնելու և տարածականորեն քարտեզագրելու համար։ Հեռազննման մեթոդների առավելությունն այն է, որ հնարավորություն է տալիս համեմատաբար արագ և կրկնելի եղանակով ուսումնասիրել դժվարամատչելի կամ մեծածավալ տարածքներ՝ համադրելով տարբեր ժամանակահատվածների տվյալները և բացահայտելով էկոհամակարգերի փոփոխությունների դինամիկան։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև դաշտային ուսումնասիրությունների և հեռազննման արդյունքների համադրումը, ինչը կարող է բարձրացնել ստացված գնահատականների հավաստիությունը և թույլ տալ ավելի ճշգրիտ բնութագրել արոտավայրերի իրական վիճակը։ Առանձին ուղղություն է դեգրադացված արոտավայրերի վերականգնման կենսատեխնոլոգիական մեթոդի մշակումը, որը կարող է ներառել համապատասխան բուսատեսակների ընտրություն, սերմանյութի կամ կենսաբանական միջոցների օգտագործում, հողի բերրիության և բուսածածկի վերականգնմանն ուղղված միջոցառումներ։ Նպատակն է ոչ միայն վերականգնել բուսական ծածկույթը, այլև բարձրացնել արոտավայրերի կենսաբանական արտադրողականությունը, պահպանել հողի և ջրային ռեսուրսները և ապահովել էկոհամակարգի ավելի կայուն գործունեություն։ Աշխատությունը կարևոր է Հայաստանի բնական ռեսուրսների կառավարման տեսանկյունից, քանի որ արոտավայրերի վիճակի օբյեկտիվ գնահատումն ու վերականգնման գիտականորեն հիմնավորված մեթոդների կիրառումը կարող են նպաստել անասնապահության համար օգտագործվող տարածքների արդյունավետության բարձրացմանը և կենսաբազմազանության պահպանմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել էկոլոգներին, կենսաբաններին, հողագետներին, ագրոնոմներին, բնապահպանության և գյուղատնտեսության ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև հեռազննման և էկոհամակարգերի վերականգնման ուղղությամբ զբաղվող հետազոտողներին։