Տեր-Ադամյան, Շուշանիկ Վոլոդյայի

Տեր-Ադամյան, Շուշանիկ Վոլոդյայի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Лингвистика

Ժամանակի քերականական կարգի տիպաբանական առանձնահատկությունները ժամանակակից գերմաներենում

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից գերմաներենում ժամանակի քերականական կարգի կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ լեզվաբանական տիպաբանության տեսանկյունից։ Քննարկվում են ժամանակի քերականական կարգի տեսական հիմունքները, բայական ժամանակաձևերի ձևավորման սկզբունքները և դրանց դերը գործողությունների ու իրադարձությունների ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերմաներենի բայական ժամանակաձևերի համակարգին, դրանց ձևաբանական կառուցվածքին, կիրառության պայմաններին և հաղորդակցական նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում են Präsens, Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt, Futur I և Futur II ժամանակաձևերի քերականական առանձնահատկությունները, դրանց իմաստային տարբերությունները և խոսքում փոխարինելիության հնարավորությունները։ Դիտարկվում են ժամանակի քերականական կարգի փոխհարաբերությունները բայական կերպի, եղանակի, գործողության ավարտվածության և ժամանակային հաջորդականության արտահայտման միջոցների հետ։ Կարևորվում են ժամանակաձևերի բացարձակ և հարաբերական կիրառությունները, ժամանակային նշանակությունների համատեքստային փոփոխությունները և քերականական ձևերի բազմիմաստության դրսևորումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել նկարագրական, համեմատական, տիպաբանական և գործառական վերլուծության մեթոդներ՝ գերմաներենի ժամանակային համակարգի օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման շարահյուսական և բառային միջոցներին, ժամանակի մակբայների, ժամանակային կապակցությունների և համատեքստի ազդեցությանը բայական ձևերի մեկնաբանության վրա։ Առանձնացվում են խոսակցական և գրավոր լեզվում ժամանակաձևերի գործածության տարբերությունները, պատմողական խոսքի ժամանակային կազմակերպումը և հաղորդակցական իրավիճակների ազդեցությունը քերականական ձևերի ընտրության վրա։ Կարևորվում են նաև գերմաներենի ժամանակային համակարգի համեմատությունը այլ լեզուների համապատասխան համակարգերի հետ, ընդհանուր տիպաբանական հատկանիշների բացահայտումը և լեզվին բնորոշ առանձնահատկությունների նկարագրությունը։ Աշխատությունը նշանակություն ունի գերմաներենի քերականության, ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության, լեզվաբանական տիպաբանության և օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գերմանագետների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, գերմաներենի դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-10-15
Ժամանակի քերականական կարգի տիպաբանական առանձնահատկությունները ժամանակակից գերմաներենում

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Подробнее