Թորգոմյան, Տիգրան Գագիկի

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է վահանաձև գեղձի գերակտիվությամբ պայմանավորված հիվանդության դեպքում սրտամկանի ֆունկցիոնալ վիճակի և արյան շրջանառության հիմնական ցուցանիշների փոփոխությունների ուսումնասիրմանը՝ հատկապես վիրաբուժական բուժման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վահանաձև գեղձի հորմոնների ավելցուկային ազդեցության և սրտանոթային համակարգի գործունեության միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածության վրա։ Քննության են առնվում սրտի աշխատանքի այն փոփոխությունները, որոնք կարող են զարգանալ հորմոնային հավասարակշռության խանգարման պայմաններում՝ անդրադառնալով սրտամկանի կծկողականությանը, սրտի ռիթմին, արյան շրջանառության ինտենսիվությանը և օրգանիզմի ընդհանուր հեմոդինամիկ վիճակին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հիվանդների սրտանոթային համակարգի վիճակի գնահատմանը վիրաբուժական միջամտությունից առաջ և հետո՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել բուժման ազդեցությունը սրտի ֆունկցիոնալ ցուցանիշների վրա։ Վերլուծվում են կենտրոնական հեմոդինամիկայի հիմնական բնութագրերը, սրտի աշխատանքի արդյունավետությունը և դրանց փոփոխությունների հնարավոր կապը հիվանդության ծանրության ու տևողության հետ։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի արտահայտված բարձրացումը կարող է զգալի ծանրաբեռնվածություն ստեղծել սրտանոթային համակարգի համար, ուստի սրտի վիճակի գնահատումը կարևոր բաղադրիչ է բուժման ընդհանուր ռազմավարության ընտրության ժամանակ։ Ուսումնասիրվում է նաև, թե վիրաբուժական բուժումից հետո հորմոնային վիճակի կարգավորումն ինչպես կարող է անդրադառնալ սրտամկանի գործունեության և արյան շրջանառության ցուցանիշների վերականգնման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլինիկական, էլեկտրասրտագրական և հեմոդինամիկ տվյալները՝ սրտանոթային փոփոխությունների առավել ամբողջական գնահատման նպատակով։ Առանձին նշանակություն է տրվում նախավիրահատական շրջանում հիվանդների վիճակի գնահատմանը, քանի որ սրտանոթային համակարգի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների իմացությունը կարևոր է վիրաբուժական բուժման պլանավորման և հետվիրահատական ընթացքի գնահատման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սրտամկանի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների հետադարձելիության խնդրին՝ ուսումնասիրելով, թե հիմնական էնդոկրին խանգարման բուժումից հետո որքանով են կարգավորվում սրտի աշխատանքի և հեմոդինամիկայի փոփոխված ցուցանիշները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է էնդոկրին և սրտանոթային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմների ավելի ամբողջական բացահայտմամբ և վիրաբուժական բուժման արդյունքների բազմակողմանի գնահատմամբ։ Կլինիկական տեսանկյունից նման հետազոտությունները նպաստում են հիվանդների վիճակի գնահատման չափանիշների կատարելագործմանը, բուժման տարբեր փուլերում սրտանոթային փոփոխությունների վերահսկմանը և հիվանդության ընթացքի վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը։ Հետազոտությունը միջառարկայական նշանակություն ունի՝ միավորելով էնդոկրինոլոգիայի, սրտաբանության, ֆունկցիոնալ ախտորոշման և վիրաբուժության խնդիրները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էնդոկրինոլոգների, սրտաբանների, վիրաբույժների, կլինիկական հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան բժշկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։