Книги автора (1)

Онлайн

История

The British Empire and the Armenian genocide

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության ժամանակաշրջանում Բրիտանական կայսրության քաղաքականության, դիվանագիտական գործունեության և հայկական հարցի նկատմամբ վերաբերմունքի պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մեծ Բրիտանիայի ռազմաքաղաքական շահերը Մերձավոր Արևելքում, Օսմանյան կայսրության նկատմամբ իրականացվող քաղաքականությունը և հայ բնակչության զանգվածային տեղահանությունների ու կոտորածների վերաբերյալ բրիտանական պետական ու դիվանագիտական շրջանակներում ձևավորված տեղեկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դիվանագիտական հաղորդագրություններին, պաշտոնական փաստաթղթերին, հյուպատոսական զեկույցներին, մամուլի հրապարակումներին, մարդասիրական կազմակերպությունների նյութերին և ժամանակակիցների վկայություններին՝ որպես իրադարձությունների ուսումնասիրման սկզբնաղբյուրների։ Վերլուծվում է, թե ինչպես էր հայկական բնակչության վիճակի վերաբերյալ տեղեկատվությունը հասնում բրիտանական հասարակությանը և քաղաքական շրջանակներին, ինչպես էր այն ներկայացվում պատերազմի ժամանակաշրջանի հանրային հաղորդակցության մեջ և ինչ տեղ էր զբաղեցնում դաշնակից պետությունների քաղաքական օրակարգում։ Կարևորվում է մարդասիրական արձագանքի և աշխարհաքաղաքական շահերի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը՝ տարբերակելով հասարակական նախաձեռնությունները, դիվանագիտական հայտարարությունները և պետական քաղաքականության գործնական նպատակները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատերազմի ավարտից հետո հայկական հարցի քննարկումներին, Օսմանյան կայսրության նախկին տարածքների ապագայի վերաբերյալ միջազգային բանակցություններին և տարածաշրջանում բրիտանական ռազմավարության փոփոխություններին։ Առանձին նշանակություն ունի բրիտանական արխիվային նյութերի աղբյուրագիտական քննությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ինչպես իրադարձությունների մասին ժամանակակից տեղեկացվածության մակարդակը, այնպես էլ որոշումների ընդունման քաղաքական ու դիվանագիտական միջավայրը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական փաստաթղթերի և հանրային խոսույթի միջև հնարավոր տարբերություններին՝ պատմական իրադարձությունների ներկայացման և քաղաքական նպատակների փոխկապակցվածությունը հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը Հայոց ցեղասպանության պատմությունը դիտարկում է միջազգային հարաբերությունների և բրիտանական արտաքին քաղաքականության ավելի լայն համատեքստում՝ նպաստելով Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հայկական հարցի միջազգային ընկալման, մարդասիրական արձագանքի և մեծ տերությունների քաղաքականության փոխհարաբերությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Обновлено. 2026-09-25
The British Empire and the Armenian genocide

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Подробнее Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее