Վարդանյան, Գոհար Գառնիկի

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի անվանական վերլուծական բառակազմության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով այն լեզվական գործընթացները, որոնց միջոցով երկու կամ ավելի բառային միավորների համադրմամբ ձևավորվում են նոր անվանական նշանակություն ունեցող բառային կամ բառակապակցական միավորներ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ժամանակակից հայերենում անվանական կազմությունների առաջացման հիմնական եղանակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բաղադրիչների փոխհարաբերությունները և իմաստային դրսևորումները։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ բառակազմությունը լեզվի զարգացման ամենաակտիվ ոլորտներից է, և նոր հասկացությունների, առարկաների, երևույթների ու հարաբերությունների անվանումների առաջացումը մշտապես պայմանավորված է հասարակական, գիտական, տեխնիկական և մշակութային փոփոխություններով։ Վերլուծական բառակազմության ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են հայերենի բառապաշարի համալրման ու ընդլայնման այն մեխանիզմները, որոնք տարբերվում են մեկ բառային հիմքի ներսում իրականացվող ածանցական կամ այլ կառուցվածքային գործընթացներից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անվանական միավորների կառուցվածքին, բաղադրիչների շարահյուսական և իմաստային կապերին, նրանց հարաբերական ինքնուրույնությանը և միասնական անվանական նշանակության ձևավորմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզվում արդեն գոյություն ունեցող բառերն ու արմատները համադրվում՝ նոր իմաստային ամբողջություններ ստեղծելու համար, ինչպես են ձևավորվում նոր անվանումներ և ինչ օրինաչափություններով են դրանք տարածվում ժամանակակից հայերենի բառապաշարում։ Ուսումնասիրության ընթացքում բառակազմական երևույթները կարող են դիտարկվել նաև ձևաբանական, շարահյուսական, բառագիտական և իմաստաբանական տեսանկյուններից, ինչը թույլ է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել անվանական վերլուծական կազմությունների բնույթի մասին։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև ժամանակակից հայերենի կառուցվածքային համակարգի և զարգացման միտումների ուսումնասիրման հնարավորությամբ․ վերլուծական բառակազմությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է լեզուն արձագանքում նոր իրողություններին և ինչպես է իր ներքին միջոցներով ստեղծում ու կարգավորում նոր անվանական միավորներ։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսական քերականությամբ, բառագիտությամբ և բառակազմությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և ժամանակակից հայերենի կառուցվածքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ժամանակակից հայերենի անվանական բառակազմական համակարգի կարևոր հատվածը՝ բացահայտելով դրա կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալով, թե ինչպիսի օրինաչափություններով է լեզուն ստեղծում նոր անվանական միավորներ։